Каледж хацеў засудзіць студэнта і спагнаць з яго 13 тысяч рублёў — але юнак даў адпор сістэме

Усё пачалося ў 2022 годзе. Захар расказаў у тыктоку, што тады ён, непаўналетні, паступіў у каледж і разам з маці падпісаў мэтавую дамову з кампаніяй «Упраўленне механізацыі №79». Пасля выпуску хлопец мусіў адпрацаваць два гады па мэтавым накіраванні, але ж гэта яго не бянтэжыла.

На другім курсе з’явіліся праблемы — Захара пачаў цкаваць куратар:

«Мяне проста выжывалі, я трапіў у бальніцу. Пісаў скаргі ва ўсе інстанцыі: у Міністэрства [адукацыі], у Камітэт па адукацыі, у Мінгарвыканкам. Дайшоў да члена Савета рэспублікі. Бессэнсоўна — усе скаргі адпраўлялі назад у каледж. І пасля гэтага пачалася сапраўдная вайна, мяне проста зненавідзелі».

Калі Захара залічылі на трэці курс, у яго мусіла пачацца вытворчая практыка. Але з ёй было складана, бо ў хлопца пачала часта кружыцца галава, а з такой праблемай працаваць на вежавым кране, то-бок на вышыні, небяспечна.

@zaharfrab_2 Всё началось в 2022 году. Я, ещё несовершеннолетний, вместе с мамой подписал целевой договор. Учиться, а потом два года отработать на государство. Всё честно. На втором курсе начался буллинг. Травля. Меня просто выживали. Я попал в больницу. Писал жалобы во все инстанции: в Министерство, в Комитет по образованию, в Мингорисполком. Дошёл до члена Совета Республики. Бесполезно. Все жалобы спускали обратно в колледж. И после этого началась настоящая война. Меня просто возненавидели. А теперь самое главное. Моя профессия — работа на башенном кране. Это высота. Это опасно. Перед практикой я говорил мастерам, что у меня кружится голова, мне плохо. Они не отправили меня на медкомиссию. Они допустили меня к работе на кране по справке для физкультуры! Это как дать права на управление самолётом человеку, у которого просто проверили зрение. Это незаконно. Это прямая угроза моей жизни. Я всё равно ходил на практику. Но меня отправляли домой. Я был неудобным. Им проще было сказать, что я прогульщик, чем разбираться с моим здоровьем. В итоге меня просто отчислили «за прогулы». А потом колледж подал на меня в суд. Потребовали 13 тысяч рублей. Долго судились. Но когда судья сама назначила медкомиссию, всё встало на свои места. Врачи сказали: НЕ ГОДЕН. Работать на кране мне нельзя. И знаете, что сделал колледж? Увидел это заключение и просто сбежал! Не явился в суд. Отозвал иск. Директор колледжа сам подписал отказ, потому что понял — я был прав. Казалось бы, справедливость восторжествовала. Но нет. Сейчас идёт новый суд. Я просто хочу, чтобы в моих документах написали правду: «отчислен по состоянию здоровья». А не «прогульщик». И что вы думаете? Государственный колледж нанял против меня, обычного парня, адвоката Минской коллегии. Сегодня, 15 июля, было заседание. И этот адвокат начал меня просто уничтожать. Он зачитывал мои школьные характеристики! Кричал, что я манипулятор и мне нельзя доверять. Он делал всё, чтобы выставить меня плохим в глазах судьи. Но знаете, о чём он не сказал ни слова? Он ни слова не сказал о том, почему они допустили меня на кран без медосмотра. Они просто замалчивают этот факт. И самое наглое: адвокат заявил в суде, что колледж будет подавать протест в прокуратуру! Они хотят отменить решение суда и снова заставить меня платить 13 тысяч! Хотя САМИ ЖЕ от него отказались, когда увидели мой диагноз. Я стою в суде один. Против колледжа, предприятия и нанятого адвоката. Меня оскорбляют, на меня давят. Но я не сломаюсь. Потому что правда на моей стороне. Моя жизнь была в опасности, и я не дам сделать из себя виноватого. Я верю в справедливость. И пойду до конца. Спасибо всем, кто поддерживает.#Минск #Беларусь #суд #образование #справедливость ♬ оригинальный звук - Захар

Захар казаў майстрам, што яму дрэнна, але ў адказ яго проста пачалі раней адпускаць з практыкі. Хлопец звяртае ўвагу: перад практыкай яго не адправілі на медагляд і дапусцілі да працы проста па даведцы для фізкультуры. У каледжы, аднак, лічаць, што Захар сам мусіў ведаць пра свой стан.

У выніку хлопца адлічылі, патлумачыўшы гэта тым, што ён нібыта прагульшчык і таму не прайшоў вытворчую практыку. А далей распачаліся суды:

«Супраць мяне падалі позву, каб спагнаць у мясцовы бюджэт сродкі за навучанне. Прасілі 13 190 беларускіх рублёў. Мы судзіліся 2,5 месяца, і суд вырашыў накіраваць мяне на медкамісію — гэта не з ініцыятывы каледжа, а з ініцыятывы суда Ленінскага раёна Мінска».

На той медкамісіі зрабілі выснову, што Захар не прыдатны для праходжання практыкі, бо для яго гэта проста небяспечна. Тады ў каледжы вырашылі адклікаць пазоў.

Але Захар не спыніўся на маленькай перамозе і сам падаў пазоў на каледж. Хлопец запатрабаваў, каб загад па ягоным допуску на практыку і само яго адлічэнне прызналі незаконным, а таксама замянілі фармулёўку пра прагулы ў паперах аб адлічэнні. Захар прызнае, што часам прапускаў практыку, але пісаў у тлумачальных, што ў яго кружыцца галава.

У адказ на ягоную позву каледж наняў адваката, які вырашыў вярнуцца да таго самага пазову на 13 190 рублёў. Пасля першых пасяджэнняў Захар не хаваў эмоцыі ў тыктоку:

«Не сорамна? Вы самі, калі пабачылі дыягназ у судзе, адмовіліся ад іску. А цяпер, калі я прашу ўсяго толькі выправіць мне дакументы, бо вы сказалі, што гэта толькі праз суд, вы наймаеце адваката і спрабуеце мяне расціснуць».

Захар расказвае, што на судовых паседжаннях адвакат зачытваў яго старыя характарыстыкі, называў хлопца прагульшчыкам і маніпулятарам. Сам Захар тым часам атрымаў ліст ад чыноўнікаў, што тыя прыцягнулі да дысцыплінарнай адказнасці намесніка дырэктара па вытворчым навучанні і майстра вытворчага навучання — супрацоўнікаў каледжа, якія не праверылі наяўнасць у яго медагляду.

19 жніўня суды для хлопца нарэшце закончыліся. Захар зноў перамог: яго накіраванне на практыку і адлічэнне прызналі незаконнымі, і вяртаць грошы не давядзецца.

«Я не зламаўся, я не спужаўся, прайшоў гэты шлях да канца. Справядлівасць ёсць, і я гэта даказаў», — радуецца хлопец.

• 48
• 0
• 2
• 1
• 0
• 0
• 0
• 2