«I’m Freaking Crazy». Беларуская спявачка зняла вар'яцкі кліп у постапакаліптычнай лакацыі. «Ён пра сілу жанчыны, якая хоча пакараць мужчыну за здраду»

«Англійская — больш пра гісторыю, беларуская — пра пачуцці ад гэтай гісторыі. Увесь мой новы альбом вельмі кантрасны: у пачатку песні адлюстроўваюць момант страты майго свету, боль, маю слабасць і нават момант, калі не хочацца больш быць у гэтым свеце. А другая частка адлюстроўвае, як праз гнеў на крыўдзіцеля нараджаецца моц — калі ты адмаўляешся быць ахвярай і не саромеешся сваёй злосці», — кажа яна.

Настасся Рыдлеўская заўсёды здзіўляе гледача сваімі вобразамі, маскамі і касцюмамі. А ў сваёй новай працы Настасся разам з рэжысёркай Валерыяй Чарнасліў пайшлі яшчэ далей і знялі, бадай што, самы вар’яцкі кліп гэтага года.

Гэта яе трэці сінгл з новага альбома «Alchemia», які выйдзе праз месяц. Альбом, кажа спявачка, увогуле не мусіў выйсці і з’явіўся, на жаль ці на шчасце, дзякуючы асабістаму досведу перажывання здрады.

Фішка спявачкі — гэта спалучэнне англійскай і беларускай моў. Як кажа сама Наста, ёй вельмі лёгка і натуральна пішацца па-англійску, а беларуская адчыняе дзверы да большай вобразнасці.

Настасся Рыдлеўская нарадзілася ў Мінску, але частку ранняга дзяцінства правяла з сям'ёй у ЗША, пасля чаго сям'я вярнулася ў Беларусь. Яна музыка і мастачка, выставы якой праходзілі ў Польшчы, Германіі, Францыі, Швейцарыі і іншых краінах.

Рыдлеўская пачала запісваць уласную музыку ў 2023 годзе. Яна выпусціла альбомы When I Can’t Speak (2023) і Mugwort (2023). Яе творчасць вылучае ўнікальнае спалучэнне беларускіх паганскіх каранёў, наватарскай электронікі і шматслойных мелодый.

Павялічыць

Асабліва шырокую вядомасць ёй прынесла Dance On My Own — энергічная песня пра незалежнасць, непрыняцце навязаных роляў і права заставацца сабой. Да лета 2025 года яна мела больш за 650 тысяч праслухоўванняў і была самым папулярным трэкам Рыдлеўскай.

 — Ці можаш ужо сказаць, калі выйдзе альбом «Alchemia»? Чаму такая назва? Гэта будзе спалучэнне жанраў ці яшчэ большая сувязь цябе як мастачкі і музыкі? Калі б «Алхімія» была не гукам, а тваёй карцінай, якія колеры ў ёй дамінавалі б?

— У верасні, спадзяюся, 18.09.

Назва альбома адсылае да трансфармацыйнага працэсу, які я перажыла ў мінулым годзе і які даслоўна вымусіў мяне напісаць гэты альбом — ён не запланаваны.

Кожная песня пісалася на розных стадыях асабістай трансфармацыі, якія метафарычна знайшлі сваё ўвасабленне ў стадыях алхімічнага Magnum Opus. Усе песні суадносяцца з гэтымі алхімічнымі стадыямі: Nigredo, Albedo, Citrinitas, Rubedo.

Альбом адлюстроўвае мой асабісты досвед перажывання здрады і таго, як я з ёй дала рады, прыняўшы свой цень і даўшы сабе нарэшце магчымасць быць сабой. Альбом дазваляе болю і агрэсіі быць, не хавае іх праз сорам, дазваляе сабе быць яркай, моцнай і той, якая карае, а не плача.

Альбом звяртаецца да непрынятых патрыярхальным светам моцных жаночых архетыпаў (ключавы вобраз — Ліліт), і менавіта ён робіцца шляхаводнай зоркай прыняцця сябе. Альбом — пра прыняцце сваёй сілы, упэўненасці і дазвол быць сабой і адчуваць свет без паўмер.

Ён пра сілу жанчыны, якая перажыла здраду мужчыны і не проста не зламалася, але і мае поўнае права пакараць яго ад імя ўсіх скарыстаных жанчын.

Альбом пра тое, як ахвяра адмаўляецца быць у слабой пазіцыі, прымае сваю сілу і, як птушка фенікс, узлятае над усімі сваімі болямі ў фінальным золаце. Гэты альбом натхнілі гучанне Nine Inch Nails, Led Zeppelin і гіперпоп.

Гэта альбом поўнай вольнасці і таго этапу, у якім я жыла.

Тое, што я чула, вылівалася ў музыку. У пачатку гэтага альбома дамінуе колер срэбра, а ў канцы — золата. Гэтыя колеры адлюстроўваюць Вялікае рабленне — тую самую трансфармацыю са свінцу ў золата.

Свінец, які заліў лёгкія і з-за якога немагчыма было дыхаць… Кожная песня не толькі адлюстроўвае этап алхімічнага працэсу, але і мае сваю сімволіку ды свае карціны.

Уся мая музыка пішацца таму, што ў мяне ёсць у ёй патрэба. Я не стрымліваю сябе ніколі і ні ў чым — проста прымаю трансфармацыю і шлях, па якім іду і з якім з’яўляецца музыка.

 — Дагэтуль твае трэкі былі, падаецца, больш мяккімі і меланхалічнымі: «Пустэча» нагадвае заклён, «Did you tell her» — нейкі цёмны індзі-поп. А новы трэк — гэта ўжо штосьці ў бок альтэрнатыўнага электра. Чаму ён такім атрымаўся? Гэта эксперымент? Ты спрабуеш праявіць іншую частку сябе? Ці будуць яшчэ трэкі такога тыпу?

— Песня «I’m Freaking Crazy» атрымалася такой, таму што на момант напісання гэта было тое, як я чула сябе і свет. Я пісала аранжыроўку, спрабуючы перадаць свае адчуванні. Не ведаю, ці будуць яшчэ такія песні: я адкрытая ўсяму, што да мяне прыйдзе і захоча праз мяне выявіцца. Пэўна, у гэтым альбоме яна самая вар’яцкая, і яна такая адна — якраз адкрывае стадыю Rubedo.

 — Як прыйшла ідэя такога кліпа? Мне нагадала «Mad Max» у дэкарацыях Усходняй Еўропы. Якія рэферэнсы былі? Выбух у канцы не сапраўдны?

— Наконт кліпа трэба запытацца ў рэжысёркі Леры Чарнасліў, як і чаму ён з’явіўся. З майго боку скажу: я ніколі не лезу ў стварэнне кліпа і рэжысёрскае бачанне. Да мяне прыходзяць аўтары і прапануюць зняць тое, што яны хацелі б. Калі мне гэта адгукаецца, я даю зялёнае святло і пачынаецца калабарацыя. Уся гісторыя з кліпамі — гэта пра давер і яднанне творчых сусветаў.

 — Пакуль мы чулі беларускую і англійскую мовы ў сінглах новага альбома. Ты працягнеш спалучаць гэтыя мовы? Што ты атрымліваеш ад кожнай з іх?

— Так, у гэтым альбоме і далей будуць спалучацца англійская і беларуская мовы. Для мяне цяпер гэта найбольш камфортны варыянт: мне лёгка і натуральна пішацца па-англійску (гэта заўсёды была першая мова напісання вершаў), а беларуская адкрыла дзверы да большай вобразнасці — той самы рэгістр, які недаступны англійскай.

Англійская — больш пра гісторыю, беларуская — пра пачуцці ад гэтай гісторыі. Альбом вельмі кантрасны: у пачатку песні адлюстроўваюць момант страты майго свету, боль, маю слабасць і нават момант, калі не хочацца больш быць у гэтым свеце.

А другая частка адлюстроўвае, як праз гнеў на крыўдзіцеля нараджаецца моц — калі ты адмаўляешся быць ахвярай і не саромеешся сваёй злосці.

• 10
• 0
• 4
• 2
• 0
• 0
• 0
• 0