«A čamu vy pryjechali? Dumali, naradžać nie baluča?» Biełaruska raskazała dzikuju historyju pra svaje rody

«Mnie pahražali śmierciu majho dziciaci, kab prymusić pahadzicca na praceduru»

Biełaruska Hanna raskazała ŭ Threads pra svaje składanyja rody. Žančyna stała mamaj 18 krasavika ŭ 5‑j radzilni ŭ Minsku, i tolki ciapier vyrašyłasia apublikavać svaju historyju.

Hanna pryjechała ŭ radzilniu sa schvatkami. U jaje była zaklučanaja damova na partniorskija rody, ale jaje muža adpravili dachaty, chacia paźniej usio ž puścili na rody.

Ranicaj žančynu paviali na UHD, i UHD-śpiecyjalistka vykazała zdahadku, što dzicia moža być vielmi vialikim. Hanna pierapužałasia i paźniej, kali jaje vyklikali na ahlad, paprasiła dazvołu naradžać z kiesaravym siačeńniem. Ale doktarka prosta rukoj acaniła vahu dziciaci i skazała, što jano važyć nie bolš za 4200 hramaŭ, tamu pakazańniaŭ dla kiesarava niama. Kali paśla rodaŭ pravieryli vahu małoha, jana skłała 5130 hramaŭ.

Hańnie prapanavali prakałoć płodny puchir, kab stymulavać rody. Žančyna admoviłasia, i dalej pačaŭsia cisk — adna z doktarak zapatrabavała, kab Hanna padpisała admovu, dzie prapisanaja ŭ tym liku hatoŭnaść pahadzicca sa śmierciu dziciaci:

«Heta nie žart. Mnie pahražali śmierciu majho dziciaci, kab prymusić pahadzicca na praceduru. Ja spužałasia, na toj momant ja ŭžo nie spała sutki. I mnie prakałoli puchir».

U žančyny chutka pačalisia schvatki, u niejki momant jana zrazumieła, što bolš nie moža tryvać bol, i paprasiła vyklikać doktara dla epiduralnaj anestezii. Doktarka pryjšła praz 40 chvilin:

«Na toj momant ja była ŭ balavym šoku, nie mahła składna havaryć i prosta ŭprošvała zrabić anesteziju. Na što lekarka adkazała: «Raskryćcio 4 sm, rana».

Zamiest epiduralnaj anestezii Hańnie ŭkałoli dyjazepam i, miarkujučy pa papierach, niejkaje abiazbolvalnaje, ale ž palohki ad hetych mier jana nie adčuła. 

«U niejki momant ja nie mahła ŭžo i narmalna dychać, prosta kryčała ad bolu, i ŭ hety čas doktarka padyšła da łožka i spytała: «A čamu vy pryjechali? Dumali, naradžać nie baluča?»

Ja dumaju, tut maje kamientary lišnija», — uspaminaje biełaruska.

Dalej žančyna raskazvaje, jak ciažka joj, źniasilenaj bolem, było tužycca. Dzicia jana naradziła sama praz 6,5 hadzin, pry hetym, piša Hanna, daviałosia pahadzicca na epizijatamiju. Žančyna piša, što dzicio było siniaje.

Kali paśla rodaŭ pabačyli vahu dziciaci, daktary abvinavacili ŭ hetym žančynu — maŭlaŭ, prapuściła hiestacyjny cukrovy dyjabiet. Ale, kaža Hanna, jana 7 miesiacaŭ padčas ciažarnaści trymałasia dyjety i rabiła naležnyja analizy.

Biełarusku vypisali z radzilni ź infiekcyjaj močapałavych šlachoŭ, paźniej lekary znajšli ŭ jaje prablemy sa švami i zapadozryli absces. Mierkavali, što spatrebicca apieracyja, ale chapiła pryjomu lekaŭ.

U žniŭni Hanna padała skarhu na radzilniu ŭ Minzdaroŭje. Minharvykankam stvaryŭ admysłovuju kamisiju pa kiejsu, i Hannu vyklikali na razmovu, dzie paviedamili joj, što nijakich parušeńniaŭ u jaje rodach nie było.

«Kali b u jaje było adekvatnaje abiazbolvańnie i da jaje narmalna b stavilisia, hetaj historyi nie było b»

My paprasili prakamientavać hetuju historyju hiniekołaha Stanisłava Sałaŭja. Doktar ličyć, što nie ŭsio, na što źviarnuła ŭvahu žančyna, źjaŭlajecca zonaj adkaznaści daktaroŭ, ale byli i čyrvonyja ściahi.

Stanisłaŭ raskazvaje, čamu miedyki mahli niapravilna acanić vahu dziciaci Hanny:

«UHD dobra łović vahu dziciaci ŭ bolš-mienš standartnych dyjapazonach, kali ž vaha bolšaja za ich, to buduć adchileńni. Pierabłytać 4500 i 5100 hramaŭ — na žal, heta zvyčajnaja źjava. Formuła, pa jakoj raźličvajuć vahu dziciaci, mocna źviazanaja z akružnaściu žyvata i dobra pracuje z vahaj 3500‑4000 hramaŭ, a inakš mohuć być pamyłki.

Nakont taho, kab rukoj aceńvać vahu dziciaci — hadoŭ dziesiać tamu heta byŭ statystyčna bolš dakładny mietad, čym tahačasnaje UHD».

Ale Sałaviej źviartaje ŭvahu, što šmat zaležyć ad pamieraŭ taza žančyny: niechta narodzić dzicia i na 5 kh, a niechta nie zmoža naradzić i mienšych pamieraŭ biez dapamohi. Kali Hanna zmahła naradzić sama, značyć, u jaje vypadku miedyki ŭsio acanili pravilna.

Łahična i toje, što žančynie prapanavali stymulacyju rodaŭ praz prakoł płodnaha puchira. Jana mieła prava admovicca, ale ž jaje nie pavinny byli ŭ adkaz na heta zapužvać, upeŭnieny Sałaviej:

«De-jure ŭsio pravilna, ale akcenty rasstaŭlenyja tak, kab vymusić žančynu padpisać zhodu. Heta taki cisk na pacyjentku, kab jana z-za strachu za žyćcio dziciaci pahadziłasia na ŭsio, što prapanujuć daktary. Heta nieetyčna».

Niapravilna i toje, što Hańnie admovili ŭ epiduralnaj anestezii:

«Pa suśvietnych praktykach, kali pacyjentka choča epidurałku i ŭ jaje niama supraćpakazańniaŭ, jana jaje atrymlivaje, tak i pavinna być. U Biełarusi epiduralnaja analhiezija dastupnaja žančynie, kali jana maje vyražany bol, a jaho aceńvajuć subjektyŭna. Časam my pavinny nastojvać na epidurałcy — naprykład, u vypadku zaŭčasnych rodaŭ ci preekłampsii».

Stanisłaŭ tłumačyć, što ŭ Biełarusi z ekanamičnych pryčyn redka robiać epiduralnuju anesteziju, i pa zakonie abiazbolvać rody mohuć i z dapamohaj inšych mietadaŭ, ale ž jany nie zaŭždy pracujuć z toj ža efiektyŭnaściu. 

Sałaviej źviartaje ŭvahu i na słovy doktara pra toje, navošta Hanna tudy pryjechała:

«Miakka kažučy, heta nieetyčna, heta parušeńnie miedyčnaj etyki. Zamiest taho, kab dapamahčy i pazbavić pacyjentku bolu, adbyvajecca manipulacyja — maŭlaŭ, usie ciarpieli i ty ciarpi».

Što da infiekcyi, jakuju znajšli ŭ Hanny paśla rodaŭ, i prablemy sa švami, Sałaviej kaža, što heta mahło adbycca ŭ lubym vypadku, navat kali b žančynie dali antybijotyki paśla rodaŭ. Zvyčajna žančynu papiaredžvajuć, što takoje moža być, ale ad lekara heta nie zaŭždy zaležyć.

Stanisłaŭ miarkuje, što sapraŭdnych čyrvonych ściahoŭ u hetaj historyi try — adsutnaść dobraha abiazbolvańnia i staŭleńnie daktaroŭ da žančyny, a taksama kruhavaja paruka, kali paśla rodaŭ lekary admaŭlali lubuju adkaznaść adno adnaho.

«Parušany kantakt čałavieka z doktaram, heta samaje drennaje. Kali b u jaje było adekvatnaje abiazbolvańnie i da jaje narmalna b stavilisia, hetaj historyi nie było b. Tak, švy nahnailisia i dzicio bolšaje pa pamierach, čym čakali, ale jano zdarovaje i mama zdarovaja, choć i daŭžej adnaŭlałasia, čym nam chaciełasia b».

Paśla publikacyi hetaj historyi kamitet pa achovie zdaroŭja Minharvykankama paćvierdziŭ, što pa spravie Hanny pracuje kamisija. Pavodle ich paviedamleńnia, kančatkovych vysnovaŭ pa historyi jašče niama.

Taksama pradstaŭniki kamiteta zaklikali bolš naściarožana stavicca da rodaŭ praz kiesarava siačeńnie:

«Pavažanyja budučyja i ciapierašnija mamy, kali vy pierapisvajeciesia ŭ sacsietkach, vielmi prosim vas uličvać toj fakt, što kiesarava siačeńnie — heta nie prosta «ŭziali, razrezali, dastali dzicia i zašyli». Heta vielmi niebiaśpiečnaja apieracyja, paśla jakoj jość šmat ryzyk uskładnieńniaŭ i nastupstvaŭ. A jašče daloka nie zaŭždy takoje ŭžo lohkaje i chutkaje adnaŭleńnie».

• 0
• 0
• 0
• 3
• 0
• 2
• 8
• 0