بررسی شناختیِ درک الگوهای تعبیر استعاری زمان در زبان فارسی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

¹ استاد زبان‌شناسی، گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران (نویسنده مسئول)

² استادیار آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

10.22075/jlrs.2025.38230.2693

چکیده

فهم ما نسبت به دنیای اطراف‌مان از طریق ابعاد مختلف زمان تحت تاثیر قرار می گیرد. به طور کلی، دو رویکرد متفاوت پیرامون عبارت‌های زمانی اشاره‌ای وجود دارد: یکی استعاره زمان متحرک و دیگری استعاره ناظر متحرک. در استعاره زمان متحرک، زمان به گونه‌ای تصور می‌شود که خودش در حال حرکت به جلو است. در مقابل، در استعاره ناظر متحرک، این ناظر است که در حال حرکت به جلو مفهوم‌سازی می‌شود. هدف از پژوهش حاضر تحلیل شناختیِ درک الگوهای تعبیر استعاری زمان در فارسی است. این پژوهش بر اساس زبان‌شناسی شناختی و پرسش مک‌گلون و هاردینگ (1998) در مورد درک استعاره زمان انجام می‌شود. جامعه‌ی آماری شامل 118 نفر فارسی‌زبان است که از میان دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان انتخاب شدند. برای تحلیل آماری داده‌های پژوهش از آزمون خی دو استفاده شد. بر اساس نتایج حاصل از آزمون خی دو، مشخص شد که الگوی اصلی درک تعبیر استعاری زمان در فارسی ناظرمتحرک است. غالب بودن الگوی ناظر متحرک در فارسی، می‌تواند بازتاب‌دهنده دیدگاه فرهنگی خاصی نسبت به زمان در میان فارسی‌زبانان باشد که در آن، فرد خود را در حال حرکت در زمان می‌بیند. همچنین، این پژوهش با تأیید نقش اطلاعات زمینه‌ای در درک استعاره‌های زمانی، بر اهمیت بافت فرهنگی و تجربی در شکل‌گیری مفاهیم انتزاعی تأکید می‌کند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

A Cognitive Analysis of the Interpretation Patterns of Metaphorical Time Expressions in Persian

نویسندگان English

¹ Professor of Linguistics, Department of English Language and Literature, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran (Corresponding author)

² Assistant Professor of English Language Teaching, Farhangian University, Tehran, Iran

چکیده English

Our understanding of the world around us is influenced by various dimensions of time. Broadly speaking, there are two distinct approaches to deictic time expressions: the Moving Time metaphor and the Moving Ego metaphor. In the Moving Time metaphor, time is conceptualized as moving forward. In contrast, the Moving Ego metaphor conceptualizes the observer as moving forward through time. The aim of the present study is to provide a cognitive analysis of the interpretation patterns of metaphorical time expressions in Persian. This research is grounded in cognitive linguistics and employs the framework developed by McGlone and Harding (1998) regarding the interpretation of time metaphors. The study sample consisted of 118 Persian-speaking participants selected from among students at the University of Sistan and Baluchestan. The Chi-square test was used for the statistical analysis of the data. According to the results of the Chi-square test, the dominant pattern of interpreting metaphorical time in Persian is the Moving Ego metaphor. The predominance of the Moving Ego pattern in Persian may reflect a specific cultural perspective toward time, in which individuals perceive themselves as moving through time. Furthermore, by confirming the role of contextual information in understanding temporal metaphors, this study emphasizes on the importance of cultural and experiential context in shaping abstract concepts.

کلیدواژه‌ها English