Βερβερίνη: Να πάρεις συμπλήρωμα βερβερίνης ή όχι;

Η βερβερίνη είναι μια κίτρινου χρώματος ένωση που βρίσκεται στο φλοιό, τα φύλλα, τα κλαδιά, τα ριζώματα, τις ρίχες ή/και τους βλαστούς διαφόρων φυτών, όπως το μπάρμπερι. Η βερβερίνη είναι γνωστή για τις αντιμικροβιακές και αντιδιαρροϊκές ιδιότητες της. Τα τελευταία χρόνια αρκετές μελέτες σε ανθρώπους έχουν επικεντρωθεί στις επιδράσεις της βερβερίνης σε δείκτες γλυκαιμικού ελέγχου, στα λιπίδια του αίματος, στος δείκτες της ηπατικής λειτουργίας και σε ανθρωπομετρικές παραμέτρους όπως το σωματικό βάρος, το δείκτη μάζα σώματος και τη περίμετρο της μέσης σε άτομα με μεταβολικές διαταραχές12 .

Ως συμπλήρωμα διατροφής, πωλείται συνήθως με τη μορφή υδροχλωρικής βερβερίνης (berberine HCl) (η οποία αποτελείται κατά 90% από βερβερίνη), σε κάψουλες ή δισκία.

H βερβερίνη φαίνεται να ενεργοποιεί την ΑΜΡΚ (AMP-ενεργοποιούμενη πρωτεϊνική κινάση)3, έναν βασικό ρυθμιστή της κυτταρικής ενεργειακής ισορροπίας. Μέσω αυτού του μηχανισμού μπορεί να45:

• βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και τον μεταβολισμό της γλυκόζης,

• μειώνει την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ,

• αυξάνει την οξείδωση των λιπαρών οξέων,

• μειώνει τη σύνθεση νέου λίπους

Παράλληλα, φαίνεται ότι τροποποιεί το εντερικό μικροβίωμα με τρόπους που ενδέχεται να:

• βελτιώνουν περαιτέρω την ευαισθησία στην ινσουλίνη,

• μειώνουν την απορρόφηση των υδατανθράκων,

• περιορίζουν τη χρόνια φλεγμονή.

Οι μηχανισμοί αυτοί παρέχουν μια εύλογη βιολογική εξήγηση για το γιατί η βερβερίνη θα μπορούσε να μειώσει το σωματικό βάρος και το σωματικό λίπος, ιδιαίτερα σε άτομα με μεταβολικές διαταραχές.

Η βερβερίνη έχει αποδειχθεί ότι σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 26, μπορούν να επωφεληθούν από τη χρήση της λόγω της υπογλυκαιμικής της δράσης, με αυτή να είναι συγκρίσιμη με εκείνη ορισμένων αντιδιαβητικών φαρμάκων ή των καθιερωμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων.

Σε άτομα με μεταβολικές διαταραχές7, περιορισμένα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι η βερβερίνη μπορεί να:

• βελτιώσει τα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα,

• βελτιώσει τους δείκτες της ηπατικής λειτουργίας (ηπατικά ένζυμα)8,

• να μειώνει την C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP)

• μειώσει το σωματικό βάρος και τη λιπώδη μάζα.

Ωστόσο, οι περισσότερες διαθέσιμες κλινικές μελέτες που εξέτασαν αυτές τις επιδράσεις παρουσιάζουν χαμηλή μεθοδολογική ποιότητα, γεγονός που περιορίζει την αξιοπιστία των συμπερασμάτων τους.

Τα ισχυρότερα κλινικά δεδομένα που υπάρχουν μέχρι σήμερα για τη βερβερίνη αφορούν:

• τη βελτίωση της ορμονικής υγείας σε γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS)9,

• και την επίδρασή της στην απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Στις γυναίκες με PCOS, τα διαθέσιμα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η βερβερίνη μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση των ορμονικών δεικτών. Ακόμη και σε αυτούς τους τομείς, όμως, τα αποτελέσματα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή, καθώς χαρακτηρίζονται από αβεβαιότητα και ασυνέπεια μεταξύ των μελετών.