Precies een jaar geleden stormde mijn geliefde de woonkamer binnen met de urgente mededeling dat het huis twee deuren verderop te koop stond. Ze had het te-koop-bord zien staan en wilde direct gaan kijken. Dit was een unieke kans op een droomhuis voor ons gezin in onze fijne buurt!
Ik ben meestal wat langzamer en zie meer beren op de weg maar heb geleerd dat ik in dit soort gevallen maar beter mee kan bewegen.
Dus we gingen die middag nog kijken, dachten erover na, belden de bank en deden een bod. Hoewel we niet de hoogste bieder waren, gunden de verkopers het toch aan ons omdat ons (samengestelde) gezin volgens hen perfect in hun huis paste. Een prachtig gebaar.
Dus eind maart vorig jaar begon de rollercoaster van voorbereiden-verbouwen-verhuizen: een aannemer zoeker, ontwerpen maken, duizend materiaalkeuzes maken, leveranciers benaderen, planningen maken, enzovoorts. Zelf ben ik daar slecht in maar het voordeel van een relatie is dat partners elkaar kunnen aanvullen. (Ik ben haar nog elke dag dankbaar)
Dus liet ik me (zoveel mogelijk) leiden en zo gingen we de lente en zomer samen aan de slag. Ik zag er als een huis tegenop (haha) maar vier weken fulltime slopen, schuren en schilderen met het hele gezin en vrienden bleek fantastisch te zijn.
Je bent maar met één ding bezig (“die kamer moet vandaag echt af!), gaat vanuit je hoofd naar je handen en slaapt na een dag zwoegen en zweten als een roos. Improviseren kun je leren en drie keer op een dag naar de Gamma is ook wel weer grappig.
Vervolgens hadden we het hele najaar vakmensen in huis en hoewel dat soms wel schakelen is en schuurt met je ritme en privacy, was het contact met bijna iedereen heel prettig en verliep ons megaproject zonder noemenswaardige problemen.
Na een paar maanden boven wonen (ook leerzaam), konden we kerst -geheel volgens planning!- beneden vieren en inmiddels wonen we er gewoon. Sinds vorige week hebben we ook het begin van een tuin.
Elke keer als ik thuiskom, heb ik een positief gevoel over het huis, dat echt voelt als ons thuis.
Het leerde me twee lessen:
Met vereende krachten kun je in een jaar zoveel tot stand brengen! Soms is gewoon ergens aan beginnen echt de beste strategie.Wat een jaar geleden voelde als een gigantische opgave is nu afgerond.
Een thuis creëren voor jezelf en/of je gezin is echt de moeite waard. Het hoeft echt geen megaverbouwing te zijn en kan dus ook een kleine maar doelgerichte ingreep zijn of een mooie inrichting. Zoals Ernst-Jan Pfauth hier mooi beschrijft.
Klussen kan ik nog steeds niet maar deze klus heb ik voor mijn vijftigste toch maar mooi geklaard.
Thanks for reading Nieuwe Menselijkheid! This post is public so feel free to share it.

Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.