Bospost

Ik ben Inge, ik maak kunst onder de naam Plukpers, en in m’n gelijknamige nieuwsbrief schrijf ik over (onder andere) creativiteit, neurodiversiteit en linosnedes.

Deze week pas ik op een huis in het bos. In mijn eigen woonplaats voltrekt zich een zeven dagen durende mini-natuurramp. Sleutelsnuivers voor de deur. Vrouwen die niet doorlopen naar de plaswokkel op luttele meters afstand, maar hun string zonder gêne richting hun kuiten rollen, ‘afgeschermd’ door vriendjes die extreem nonchalant naar hun telefoon staren. Mannen die hun geslachts- en plasdeel al uit de broek hebben terwijl ze nog meters moeten afleggen naar hun uitgekozen pisplek. De bas die 12 uur per dag door je botten dreunt. Mannen die Bas heten die om 01.30 uur naar elkaar staan te schreeuwen op straat. Mijn klein huiselijk leed verbleekt in het licht van de staat van de wereld, en tegelijkertijd vind ik het gewoon een stomme week en wil ik dat de ether inknallen. Gelukkig heb ik een Substack.

In deze brief: post uit het bos.

Volgende week donderdag ben ik er weer met een nieuwe brief. (Ik hoop dat de double post van deze week niet stom was voor jullie. Ik wil jullie niet spammen!).

Met wokkelige groeten,

Inge