Boekrecensie: We Waren Gewaarschuwd

De hoofdrol in dit boek is weggelegd voor het rapport "De grenzen aan de groei" ("The Limits to Growth") van de Club van Rome, opgesteld in 1972 onder leiding van Dennis en Donella Meadows. Het rapport schetst verschillende toekomstscenario's, gebaseerd op factoren zoals economische groei, het gebruik van grondstoffen en de mogelijke uitputting ervan. Hoewel het rapport commercieel succesvol was en in veel landen politieke aandacht kreeg, werd er in de jaren daarna nauwelijks politieke actie ondernomen om de slechtste scenario's te voorkomen. In de daaropvolgende decennia zijn er verschillende vervolgrapporten uitgebracht, maar deze kregen niet dezelfde aandacht als het oorspronkelijke rapport.

In zijn boek onderzoekt Jaap Tielbeke waarom het eerste rapport zo'n succes werd, maar ondanks dat succes nauwelijks politieke actie teweegbracht. Hij bespreekt ook de verschillende kritieken op het rapport en de milieubewegingen die het inspireerde.

Het is een verhaal over verantwoordelijkheid, schuld, bewustwording, activisme en kapitalisme. Maar het is ook een persoonlijk verhaal over Dennis en Donella Meadows, wiens levens veranderden na de publicatie van het rapport, en hoe zij daar verschillend mee omgingen. Dennis voelde zich murw geslagen en gaf op, terwijl Donella onverminderd doorging tot aan haar dood, gedreven door haar idealen.

Deze twee verhalen zorgen voor het dubbele gevoel dat het boek achterlaat. Enerzijds is er het pessimistische gevoel dat er, na decennia van waarschuwingen, nog steeds te weinig prioriteit aan het klimaat wordt gegeven door de politiek. Anderzijds is er ook een optimistisch en strijdbaar gevoel dankzij Donella, die ondanks de obstakels waar ze tegenaan liep, nooit stopte met strijden voor haar idealen.