Een slechte nacht

Vannacht had ik een slechte nacht.

Hoewel ik maar een paar uur minder had geslapen dan normaal, merk ik het meteen. Vanaf het moment dat ik opsta, ben ik prikkelbaar, chagrijnig en heb ik nergens zin in. Ik ben neerslachtig, emotioneel en heb het gevoel dat ik elk moment in huilen kan uitbarsten.

Maar helaas, de plicht roept. De kinderen moeten naar school, mijn vrouw en ik naar het werk. Buiten is het koud, en hoewel ik normaal niet zo'n koukleum ben, loop ik nu dik ingepakt—muts op, sjaal om, handschoenen aan—met mijn zoon naar school. Nadat ik afscheid van hem heb genomen, wil ik terug naar huis. Het liefst zou ik meteen mijn bed weer induiken.

Ik besluit een omweg naar huis te nemen; een korte wandeling doet me meestal goed. En inderdaad, als ik twintig minuten later thuiskom, voel ik me een stuk energieker. Met een kop koffie in de hand ga ik achter mijn bureau zitten. Al snel zit ik in de flow en heb ik zo wat taken weten af te tikken. Tegen alle verwachtingen in: een productieve ochtend.

Maar dan krijg ik honger. Het is niet zomaar honger; het is een zucht naar zoet, hartig, vet en ongezond eten. Vaak geef ik toe aan die zucht als ik moe ben. Maar dit keer trap ik er niet in en pak ik een banaan. Ook dat doet me goed, en ik kan er weer een tijdje tegenaan.

Dan is het lunchtijd. Een tosti of een gebakken ei? Te veel gedoe. Ik besluit opnieuw tegen mijn intuïtie in te gaan en een gezonde lunch te maken. Uiteindelijk sta ik een half uur in de keuken—veel langer dan met een tosti of een ei het geval zou zijn—maar dan staat er toch een relatief gezonde maaltijd voor mijn neus: gebakken rijst met pangasiusfilet, paprika en wat feta.

De verwachte middagdip blijft uit. Toch besluit ik even een halfuurtje op bed te gaan liggen; het is immers een rustige dag op het werk. Uiteindelijk slaap ik zowaar twintig minuten, en wanneer ik wakker word, voel ik me zowaar weer zoals vanouds.

Met hernieuwde energie kruip ik weer achter mijn laptop en besluit deze dag op papier vast te leggen. Want hoewel de dag nog niet voorbij is, ben ik trots op mezelf. Ik heb alle verleidingen die een slechte nacht met zich meebrengt weten te weerstaan: de hele dag bankhangen, ongezond eten en nauwelijks iets gedaan krijgen.

En ik weet zeker dat als ik vannacht weer goed slaap, ik morgen nergens meer last van heb. Maar vroeg of laat komt er weer zo'n nacht, en dan heb ik dit verhaal om mezelf eraan te herinneren dat ik me beter voel als ik op dat moment niet mijn intuïtie volg, maar kies voor de gezonde en actieve route.