Waarom The Invite een heerlijke must-see is

Ik ben echt stapelgek op films, boeken en kunst die me raken. Ze ontketenen iets bruisends, een gevoel dat ik lééf, dat ten grondslag ligt aan euforie en creativiteit. Maar wil het echt goed zijn moet het voor mij ook prikkelen, me aanzetten tot anders denken. Precies waar kunst voor bedoeld is: de ziel raken. Zoals kunstschilder Francis Bacon zei: “de taak van de kunstenaar is om het geheim te verdiepen.”
En als je het mij vraagt is dat bij The Invite fantastisch gelukt.

Tijdens onze, voorlopig laatste, date night voor het begin van onze drie weken durende vakantie met vier kinderen en oma, gingen Mart en ik naar The Invite. Sowieso ben ik een absolute sucker voor de bios in de zomer. En deze film werd getipt door mijn lieve nicht, die schreef: “als gescheiden vrouw met verlangens en een eigen seksualiteit is dit echt een briljante film, en een die jou enorm aanspreekt denk ik. Ga hem zien!“
Geen woord van gelogen. “Love, love, love“ appte ik haar terug. Wát een film. Ik heb in tijden niet zo hard gelachen. Bovendien was het ook herkenbaar en gewoon fantastisch. Ik durf misschien wel te zeggen dat het de beste film was die ik dit jaar zag. Ik ben zo enthousiast, dat ik het wel van de daken kan schreeuwen. Hierbij mijn versie ervan, in print en in kapitalen: GA DIE FILM ZIEN! Mart en ik hebben nog uren nagepraat op een terras, met een glas rode natuurwijn (pinot noir, mijn favoriet), over waarom hij een traan liet, waar we zo hard om hadden gelachen, en vooral over hoe alles zich verhield tot onze eigen relatie.

Verder lezen? Ontdek waarom The Invite mij zo raakte én ontvang volgende week de vijf geheimen van diepe liefde van relatiepsycholoog Anne de Jong. Abonneer je nu voor 5 euro in de maand en ontvang elke maand 4 stukken.