Το αλκοόλ προκαλεί καρκίνο

Δεν υπάρχει ασφαλές επίπεδο κατανάλωσης αλκοόλ σε σχέση με τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Ακόμη και η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων αλκοόλ αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης των περισσότερων καρκίνων που σχετίζονται με το αλκοόλ, ωστόσο οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι παρατηρούνται σε περιπτώσεις βαριάς και μακροχρόνιας κατανάλωσης.1

Οι κίνδυνοι και οι βλάβες που σχετίζονται με την κατανάλωση αλκοόλ έχουν αξιολογηθεί συστηματικά με την πάροδο των ετών και είναι πλέον καλά τεκμηριωμένοι. To πρόβλημα με το αλκοόλ δεν είναι ότι αρκετός κόσμος γνωρίζει ότι δεν πρέπει να το πίνει, αλλά η κοινωνική πίεση.

Η κατανάλωση αλκοόλ είναι βαθιά ενσωματωμένη στην κοινωνική ζωή, γεγονός που καθιστά την αποχή κοινωνικά δύσκολη. Αν δεν πίνεις συχνά νιώθεις ότι πρέπει να εξηγήσεις γιατί δεν πίνεις, κάτι το οποίο περιπλέκεται με τις συστάσεις της δημόσιας Υγείας.

Έτσι αρκετός κόσμος νιώθει την κοινωνική πίεση ότι όταν βγει για έξοδο πρέπει να πιει. Πολλοί πίνουν για κοινωνικούς λόγους και για να ενισχύσουν την απόλαυση του καλού φαγητού και της παρέας, εκτιμώντας την αισθητηριακή και συναισθηματική εμπειρία παρά τους γνωστούς κινδύνους.

Το πρόβλημα δεν είναι οτι φταις εσύ για το ότι δεν μπορείς να πεις όχι. Εν μέρει, την επιλογή την έχεις, να τα λέμε και αυτά. Η ευθύνη δεν είναι μόνο ατομική, καθώς το αλκοόλ είναι βαθιά ριζωμένο στην κουλτούρα και την οικονομία μας, ειδικά σαν μια χώρα σαν την Ελλάδα.

Το σύστημα σου δίνει την επιλογή. Και στο αλκοόλ επαναλαμβάνεται ότι με το τσιγάρο, το οποίο βρίσκεται στην ίδια κατηγορία 1. Περισσότερος κόσμος κάπνιζε στο παρελθόν, έως ότου καλύτερες και περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις επιπτώσεις στην υγεία έγιναν ευρέως γνωστές και αρκετός κόσμος πλέον δεν καπνίζει ή το διέκοψε. Ωστόσο, σε αντίθεση με το τσιγάρο, στο αλκοόλ οι προειδοποιήσεις για καρκίνο δεν είναι τόσο εμφανείς ή υποχρεωτικές στις συσκευασίες, όπως στο τσιγάρο.

Το αλκοόλ συνδέεται με τη καλή παρέα, την ευτυχία, την επιτυχία και τη χαλάρωση. Αλλά όλα αυτά είναι ένα καλό κόλπο marketing, καθώς, ειδικά στο πως νιώθεις και στο πως χαλαρώνεις, φαίνεται να ισχύει το ανάποδο. Αυτά τα εξηγώ παρακάτω.

Το αλκοόλ έχεις επίσης και οικονομικά συμφέροντα (είτε μέσω φορολογίας είτε συντηρεί θέσεις εργασίας) .

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχει δημοσιεύσει σχετική δήλωση στο The Lancet Public Health: όσον αφορά την κατανάλωση αλκοόλ, δεν υπάρχει ασφαλής ποσότητα που να μην επηρεάζει την υγεία.

Τότε γιατί προτείνεται;

O κίνδυνος για την υγεία του καταναλωτή ξεκινά από την πρώτη σταγόνα οποιουδήποτε αλκοολούχου ποτού.

Η σύνδεση μεταξύ αλκοόλ και καρκίνου έχει τεκμηριωθεί με σαφήνεια από το 1987, όταν ο Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC) ταξινόμησε το αλκοόλ ως καρκινογόνο της Ομάδας 12, λόγω επαρκών στοιχείων ότι προκαλεί καρκίνους της στοματικής κοιλότητας, του φάρυγγα, του λάρυγγα, του οισοφάγου και του ήπατος στους ανθρώπους.

Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι τα άτομα που καταναλώνουν αλκοόλ διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου σε σύγκριση με όσους δεν πίνουν, και ότι όσο μεγαλύτερη είναι η κατανάλωση, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος.

Ακόμη και όσοι καταναλώνουν μικρές ποσότητες μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για ορισμένους καρκίνους. Για παράδειγμα, οι γυναίκες που καταναλώνουν μόλις ένα ποτό την ημέρα έχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού3 σε σχέση με όσες καταναλώνουν λιγότερο από ένα ποτό την εβδομάδα. Ο κίνδυνος αυξάνεται ακόμη περισσότερο στους ανθρώπους που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ή κάνουν επεισοδιακή υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ 45.

ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ

Αφού το αλκοόλ προκαλεί καρκίνο τότε γιατί προτείνεται σε μέτριες ποσότητες και γιατί έχει θέση στην διατροφική πυραμίδα; Στην πυραμίδα της Μεσογειακής Διατροφής λόγω παλαιοτέρων επιστημονικών και πολύ περισσότερο θα έλεγα πολιτισμικών συνηθειών το αλκοόλ απόκτησε μια θέση στη πυραμίδα.

Πέρα αυτών των παραγόντων το αλκοόλ, ιδιαίτερα το κόκκινο κρασί, απέκτησε μια θέση στη πυραμίδα λόγω του λεγόμενου Mediterranean Alcohol Drinking Pattern (MADP)7, το οποίο έχει συσχετιστεί σε παρατηρητικές μελέτες με:

• χαμηλότερη συνολική θνησιμότητα,

• χαμηλότερο καρδιαγγειακό κίνδυνο,

• χαμηλότερη επίπτωση υπέρτασης.

Η Μεσογειακή Πυραμίδα δεν το θεωρεί απαραίτητο συστατικό της μεσογειακής διατροφής, μάλιστα αναγνωρίζει ότι είναι μια τοξική ουσία και καρκινογόνος παράγοντας.

Το πρόβλημα είναι ότι ο περισσότερος κόσμος που το πίνει έχει παρερμηνεύσει το πως τοποθετείται στη πυραμίδα, και το θεωρεί απαραίτητο και ασφαλές.

Αν όμως είναι καρκινογόνο κατηγορίας 1, τότε δεν θα έπρεπε να απομακρυνθεί;

Το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών (HHS) και το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA)8 δημοσίευσαν τις επικαιροποιημένες Διατροφικές Οδηγίες για τους Αμερικανούς για την περίοδο 2025–2030, αφαιρώντας κάθε συγκεκριμένη οδηγία σχετικά με την κατανάλωση αλκοόλ. Αφαίρεσαν δηλαδή τις παλιές συστάσεις τύπου 1-2 ποτά / ημέρα. Δεν υπάρχουν οφέλη στην υγεία από την κατανάλωση του.

Παρομοίως, το 2023, ο Martínez-González, γιατρός και ερευνητής εξέτασε κατά πόσο όντως το αλκοόλ πρέπει να έχει θέση σε διατροφικά πρότυπα όπως η μεσογειακή διατροφή. Ο Martínez-González είναι κύριος ερευνητής της PREDIMED-PLUS, μιας κλινικής μελέτης για τη μεσογειακή διατροφή και τον τρόπο ζωής, με επίκεντρο την πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων. Είναι αναπληρωτής καθηγητής Διατροφής στο Harvard Chan School και καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο της Navarra στην Ισπανία9.

Ο Μαρτίνεζ κατέληξε ότι το αλκοόλ πρέπει να αφαιρεθεί από τη διατροφή για όσους είναι κάτω των 35 ετών. Για τους μεγαλύτερους ενήλικες το ζήτημα είναι πιο περίπλοκο και αναφέρει ότι η μεσογειακή διατροφή χάνει έως και 23,5% της προστατευτικής της επίδρασης όταν αφαιρείται το κρασί. Αυτό όμως δεν έχει αποδειχθεί αλλά προκύπτει ως δεδομένο από συγκεκριμένη ερευνητική προσέγγιση.

ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ

Για να αποδειχθεί ότι όντως το αλκοόλ είναι πιθανά βλαβερό ή πραγματικά ωφέλιμο απαιτούνται τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες.

Άρα με βάση τα δεδομένα του Μαρτίνεζ αλλά και τα δεδομένα που διαθέτουμε θα μπορούσαμε να πούμε ότι η τοποθέτηση του κόκκινου κρασιού στην διατροφική πυραμίδα, απαιτεί μια διαφορετική προσέγγιση ανα ηλικία10:

• Κάτω των 35 ετών: πλήρης αποχή από το αλκοόλ. Θεωρείται ότι σε αυτή την ηλικία δεν υπάρχει ουσιαστικό καρδιαγγειακό όφελος που να αντισταθμίζει τους κινδύνους, ενώ υπάρχουν κίνδυνοι από binge drinking, ατυχήματα, ψυχιατρικές επιπτώσεις και ηπατική νόσο.

• Άνω των 50 ετών: Είτε πλήρης αποχή είτε μέτρια κατανάλωση ως στρατηγική μείωσης βλάβης. Η σωστή κατανάλωση είναι έως 14 ποτά/εβδομάδα για άνδρες και 7 για γυναίκες, ακολουθώντας ένα μεσογειακό μοτίβο πρότυπο κατανάλωσης όπως μικρή ποσότητα, με γεύμα και χωρίς binge drinking.

Ωστόσο, τα δεδομένα για άνω των 50ετών απαιτούν περαιτέρω εξατομίκευση. Το αλκοόλ μπορεί να επιδεινώσει την λιπώδη διήθηση του ήπατος, την αντίσταση στην ινσουλίνη, τη φλεγμονή, το οξειδωτικό στρες, τη μιτοχονδριακή δυσλειτουργία, την εντερική δυσβίωση, και την ίνωση του ήπατος.

• τη στοματική κοιλότητα και τον φάρυγγα11→ 1,1χ υψηλότερος κίνδυνος σε άτομα με χαμηλή κατανάλωση & 5χ υψηλότερος σε άτομα με υψηλή κατανάλωση

• τον λάρυγγα → 0,9χ σε άτομα με χαμηλή κατανάλωση + 2,6χ σε άτομα με υψηλή κατανάλωση

• τον οισοφάγο (πλακώδες καρκίνωμα)12 → 1,3χ σε άτομα με χαμηλή κατανάλωση + 5χ σε άτομα με υψηλή κατανάλωση

• τον μαστό (στις γυναίκες) 13→ 1,04χ σε άτομα με χαμηλή κατανάλωση, 1,23χ σε μέτρια κατανάλωση + 1,6χ σε υψηλή κατανάλωση

• το ήπαρ14 15→ 2χ υψηλότερος κίνδυνος σε άτομα με υψηλή κατανάλωση

• το παχύ έντερο και ορθό16 → 1,2–1,5χ υψηλότερος κίνδυνος σε άτομα με μέτρια έως υψηλή κατανάλωση

Κάθε αλκοολούχο ποτό μπορεί να προκαλέσει καρκίνο, καθώς τόσο η αιθανόλη όσο και η ακεταλδεΰδη, ένα υποπροϊόν που δημιουργείται κατά τον μεταβολισμό της αιθανόλης στον οργανισμό, είναι καρκινογόνες ουσίες. Το αλκοόλ παράγεται μέσω της ζύμωσης σακχάρων και αμύλων από ζύμες. Η αιθανόλη (ethyl alcohol) είναι ο μόνος τύπος αλκοόλης που είναι κατάλληλος για ανθρώπινη κατανάλωση. Είναι διαλυτή τόσο στο νερό όσο και στο λίπος, γεγονός που της επιτρέπει να διαπερνά εύκολα σχεδόν κάθε κύτταρο και ιστό του σώματος.

Μετά την κατανάλωσή της, η αιθανόλη μεταβολίζεται κυρίως στο ήπαρ. Αρχικά μετατρέπεται σε ακεταλδεΰδη, ένα ιδιαίτερα τοξικό μόριο που μπορεί να προκαλέσει κυτταρικές βλάβες, και στη συνέχεια μετατρέπεται σε οξικό άλας (acetate), το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σχετικά εύκολα ως πηγή ενέργειας. Αυτή η μεταβολική διαδικασία περιλαμβάνει ένα ενζυμικό σύστημα που εξαρτάται από το NAD (νικοτιναμιδο-αδενινο-δινουκλεοτίδιο). Η ανεπαρκής ή αργή μετατροπή μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση ακεταλδεΰδης και, κατά συνέπεια, σε αυξημένη κυτταρική βλάβη.

Το αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει καρκίνο με πολλούς τρόπους, μεταξύ άλλων μέσω βλάβης στο DNA, οξειδωτικού στρες, ορμονικών αλλαγών και μεταβολών στο μικροβίωμα του εντέρου.

Το αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει σημαντικές διαταραχές στη μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου17.

Ο μεταβολισμός του αλκοόλ στο ήπαρ οδηγεί στην παραγωγή προφλεγμονωδών κυτταροκινών, όπως η IL-6 και ο TNF-άλφα, οι οποίες μπορούν να ενισχύσουν τη συστηματική φλεγμονή στον οργανισμό. Η αυξημένη διαπερατότητα του εντερικού φραγμού, που συχνά αναφέρεται ως διαρρέον έντερο (leaky gut), μπορεί να επιτρέψει σε βακτηριακά συστατικά και άλλες ουσίες να περάσουν στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτό μπορεί να εντείνει τη νευροφλεγμονή και να επηρεάσει τη λειτουργία εγκεφαλικών κυκλωμάτων που σχετίζονται με την κατανάλωση αλκοόλ, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο αυξημένης κατανάλωσης, φλεγμονής και περαιτέρω διαταραχής του εντέρου και του εγκεφάλου18.

Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ικανότητα του οργανισμού να διασπά και να απορροφά διάφορα θρεπτικά συστατικά που ενδέχεται να σχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο καρκίνου. Σε αυτά περιλαμβάνονται η βιταμίνη Α, βιταμίνες του συμπλέγματος Β όπως το φυλλικό οξύ, καθώς και οι βιταμίνες C, D και E και τα καροτενοειδή.

Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα των οιστρογόνων στο αίμα. Τα υψηλά επίπεδα οιστρογόνων μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη καρκίνου του μαστού19.

1–2 ποτά την ημέρα, συνολικά 7–14 ποτά την εβδομάδα, έχουν συσχετιστεί με λέπτυνση του νεοφλοιού (του εξωτερικού στρώματος του εγκεφάλου που συμμετέχει στις ανώτερες γνωστικές λειτουργίες), μείωση της φαιάς ουσίας και υποβάθμιση της λευκής ουσίας. Το αλκοόλ διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και διαταράσσει τη νευροδιαβίβαση και τη νευρωνική δραστηριότητα σε σημαντικές περιοχές του εγκεφάλου.

Όταν πίνει κάποιος, βιώνει αυξημένη παρορμητικότητα, μειωμένο αυτοέλεγχο και λιγότερο συγκρατημένη συμπεριφορά. Όταν πίνεις αλκοόλ, προκαλείται μια διφασική επίδραση στα κυκλώματα σεροτονίνης. Η κατανάλωση του στην αρχή μπορεί να προκαλέσει ανεβασμένη διάθεση και αυξημένη ομιλητικότητα, όμως όσο το πίνεις ακολουθεί καταστολή της διάθεσης και διαταραχές της κινητικότητας.

ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ

Το αλκοόλ διαταράσσει τα κυκλώματα που είναι υπεύθυνα για τον σχηματισμό και την αποθήκευση νέων αναμνήσεων, ιδιαίτερα στον ιππόκαμπο. Αυτό εξηγεί τα blackouts, δηλαδή τα κενά μνήμης που μπορεί να εμφανιστούν παρά το γεγονός ότι φαίνεσαι να είσαι ξύπνιος και να αλληλεπιδράς με το περιβάλλον.

Το πως θα επηρεάσει η κατανάλωση του αλκοόλ τον εγκέφαλο σου φαίνεται να επηρεάζεται από παραλλαγές στις οδούς των υποδοχεών σεροτονίνης, στους υποδοχείς GABA και στον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων (ΗΡΑ). Αυτοί οι υποδοχείς επηρεάζουν την ευαισθησία και την προδιάθεση για εξάρτηση από το αλκοόλ.

Τα άτομα με γενετική προδιάθεση, καθώς και οι άνθρωποι που καταναλώνουν αλκοόλ για μεγάλο χρονικό διάστημα, συχνά βιώνουν πιο παρατεταμένη ευφορία και αυξημένη ενεργητικότητα μετά την κατανάλωση αλκοόλ, γεγονός που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εθισμού.

Οι διαφορές στη λειτουργία των ενζύμων, όπως τα διαφορετικά επίπεδα της αλκοολικής αφυδρογονάσης (alcohol dehydrogenase), επηρεάζουν την ανοχή στο αλκοόλ και τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σύνδρομο έξαψης (flushing syndrome), το οποίο εμφανίζεται συχνότερα σε ορισμένους ασιατικούς πληθυσμούς.

Έχουμε δεδομένα ότι ο κίνδυνος καρκινογένεσης σε ένα άτομο που σχετίζεται με το αλκοόλ επηρεάζεται και από τα γονίδια του, ειδικά αυτά που κωδικοποιούν ένζυμα τα οποία συμμετέχουν στη διάσπαση του αλκοόλ. Ο οργανισμός μεταβολίζει το αλκοόλ μέσω της δράσης ενός ενζύμου, την αλκοολική αφυδρογονάση(ADH), η οποία μετατρέπει την αιθανόλη σε ακεταλδεϋδη, έναν καρκινογόνο μεταβολίτη, κυρίως στο ήπαρ20.

Υπάρχει και ένα άλλο ένζυμο η αλδεϋδική αφυδρογονάση 2, η οποία μεταβολίζει την ακεταλδεϋδη και τη μετατρέπει σε μη τοξικές ουσίες. Αυτό το ένζυμο προκαλεί συσσώρευση της ακεταλδεϋδης στον οργανισμό. Μπορείς να καταλάβεις αν έχεις αυτό το ένζυμο, αν η κατανάλωση αλκοόλ προκαλεί δυσάρεστες αντιδράσεις όπως κοκκίνισμα προσώπου και αίσθημα έντονων παλμών της καρδιάς. Αν τα άτομα που διαθέτουν την τροποποιημένη μορφή της ALDH2 καταναλώνουν ακόμη και μέτριες ποσότητες αλκοόλ, έχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του οισοφάγου και καρκίνων της κεφαλής και του τραχήλου, σε σύγκριση με άτομα που διαθέτουν τη φυσιολογική μορφή του ενζύμου και καταναλώνουν παρόμοιες ποσότητες αλκοόλ2122.

Η διακοπή ή η μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Ωστόσο, κάνει ακριβώς το αντίθετο. Το αλκοόλ επηρεάζει τον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων (HPA), οδηγώντας σε αυξημένα βασικά επίπεδα κορτιζόλης κατά τις περιόδους αποχής2324.

Αυτό μπορεί να προκαλεί αυξημένο άγχος και στρες όταν το άτομο δεν καταναλώνει αλκοόλ. Αρκετοί, ειδικά άνδρες, πίνουν αλκοόλ για να ηρεμήσουν από το στρες της καθημερινότητας. Αυτό το οποίο έχουμε δει είναι ότι μικρές ποσότητες αλκοόλ σε οξεία κατανάλωση, ενώ μπορεί να προκαλέσουν μια παροδική αύξηση της τεστοστερόνης, η χρόνια κατανάλωση γενικά συνδέεται με μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης με την πάροδο του χρόνου.

• Όσο περισσότερο αλκοόλ καταναλώνεις, τόσο υψηλότερος είναι ο κίνδυνος. Ωστόσο, το ποσό και πόσο γρήγορα αυξάνεται ο κίνδυνος από την κατανάλωση αλκοόλ διαφέρει ανάλογα με τον τύπο του καρκίνου.

• Η κατανάλωση αλκοόλ, ακόμη και σε σχετικά χαμηλά επίπεδα, μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του μαστού στις γυναίκες. Το 2020, σχεδόν το ένα τρίτο των περιστατικών καρκίνου του μαστού που αποδόθηκαν στο αλκοόλ στην Ε.Ε προέκυψαν από την κατανάλωση έως και 1–2 αλκοολούχων ποτών την ημέρα25.

Βαριά κατανάλωση αλκοόλ (heavy drinking) θεωρείται η κατανάλωση τεσσάρων ή περισσότερων ποτών οποιαδήποτε ημέρα ή οκτώ ή περισσότερων ποτών την εβδομάδα για τις γυναίκες, και πέντε ή περισσότερων ποτών οποιαδήποτε ημέρα ή 15 ή περισσότερων ποτών την εβδομάδα για τους άνδρες.

Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ σε σύντομο χρονικό διάστημα (binge drinking) ορίζεται ως η κατανάλωση πέντε ή περισσότερων ποτών για τους άνδρες ή τεσσάρων ή περισσότερων ποτών για τις γυναίκες, μέσα σε περίπου 2 ώρες. Κάθε περίπτωση binge drinking θεωρείται επιβλαβής26.

Η χαμηλή κατανάλωση αλκοόλ, η οποία ορίζεται ως λιγότερο από 1 ποτό, συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του οισοφάγου, του παχέος εντέρου, του προστάτη (στους άνδρες) και του μαστού (στις γυναίκες).

Άτομα που καταναλώνουν <15 g/ημέρα παρουσίασαν 4% αυξημένο κίνδυνο, ενώ όσοι καταναλώνουν 15–30 g/ημέρα και ≥30 g/ημέρα παρουσίαζουν αυξημένο κίνδυνο κατά 14% και 28%, αντίστοιχα27.

Η American Cancer Society (ACS) αναφέρει ότι, για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου, είναι καλύτερο να μην καταναλώνεις καθόλου αλκοόλ. Για όσους επιλέγουν να πίνουν, συνιστάται να περιορίζουν την κατανάλωση σε έως 1 ποτό την ημέρα για τις γυναίκες και έως 2 ποτά την ημέρα για τους άνδρες28.,

Διαβάζοντας τα, ίσως θεωρούσες ή είχες ακούσει ότι η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ είναι καλή; Αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση του καρκίνου. Λόγω των ισχυρών επιστημονικών στοιχείων που δείχνουν ότι όλα τα είδη αλκοολούχων ποτών μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, συνιστάται να μην καταναλώνεις καθόλου αλκοόλ.

Ένα από τα επιχειρήματα κατανάλωσης κόκκινου κρασιού είναι ότι περιέχει πολυφαινόλες και μάλιστα ρεσβερατρόλη. Η ρεσβερατρόλη, βρίσκεται στη φλούδα των σταφυλιών από τα οποία παράγεται το κόκκινο κρασί, έχει μελετηθεί για πολλές πιθανές επιδράσεις στην υγεία, μεταξύ άλλων και για την πιθανή συμβολή της στην πρόληψη του καρκίνου. Η ρεσβερατρόλη είναι ένας τύπος αντιοξειδωτικού και πολυφαινόλης.

Δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν ότι το κόκκινο κρασί έχει μοναδικά οφέλη για την υγεία. Η αφήγηση του «Γαλλικού Παραδόξου», που προέκυψε από τηλεοπτική εκπομπή τη δεκαετία του 1990, παρερμηνεύτηκε.

Τι είναι το Γαλλικό Παράδοξο;29 Οι Γάλλοι παρότι έτρωγαν αρκετά κορεσμένα λιπαρά όπως τυριά, αλλαντικά και βούτυρο, είχαν λιγότερη στεφανιαία νόσο από τους Βρετανούς. Πίστευαν τότε ότι επειδή οι Γάλλοι έπιναν αρκετό κρασί, ιδιαίτερα κόκκινο, ότι αυτό προστατεύει την καρδιά. Αυτός ο ισχυρισμός ήταν ασταθής γιατί αγνοούσε ότι η συνολική διατροφή των Γάλλων ήταν σχετικά πιο υγιεινή και κατά βάση μεσογειακή.

Η ιδέα ότι τα αντιοξειδωτικά του κόκκινου κρασιού (π.χ. η ρεσβερατρόλη) προσφέρουν σημαντικά οφέλη για την υγεία δεν υποστηρίζεται, καθώς οι συγκεκριμένες ενώσεις υπάρχουν σε πολύ μικρές ποσότητες για να έχουν ουσιαστική επίδραση.

ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ

Η ρεσβερατρόλη έχει παρατηρηθεί ότι σε εργαστηριακές και ζωικές μελέτες έχει προστατευτικές επιδράσεις, ωστόσο σε πολλές μελέτες οι ποσότητες της ρεσβερατρόλης ήταν τεράστιες σε σχέση με αυτή που παίρνεις όταν πίνεις κρασί.

Για παράδειγμα, μια μελετημένη δόση των 500mg ρεσβερατρόλης, για να ληφθεί μέσω της διατροφής θα χρειαζόταν να πιεις περίπου 40 λίτρα κρασί.

Οι ερευνητές δεν έχουν βρει συσχέτιση μεταξύ της μέτριας κατανάλωσης κόκκινου κρασιού και του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του προστάτη ή καρκίνου του παχέος εντέρου και του ορθού. Η κατανάλωση αλκοόλ, ακόμη και σε χαμηλά έως μέτρια επίπεδα, αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης αρκετών μορφών καρκίνου, ιδιαίτερα του καρκίνου του μαστού στις γυναίκες. Ο κίνδυνος καρκίνου υπερτερεί οποιουδήποτε μικρού καρδιαγγειακού οφέλους έχει παρατηρηθεί σε ορισμένες μελέτες.