Σταμάτα να πίνεις από πλαστικά μπουκάλια.

Είναι τα επαναχρησιμοποιούμενα μπουκάλια νερού η καλύτερη επιλογή; Με ποια κριτήρια να επιλέγεις το καλύτερο στην αγορά;

Όλα αυτά στα αναλύω παρακάτω και σου παραθέτω και επιλογές στην αγορά για να κάνεις την καλύτερη δυνατή LOW TOX επιλογή για να μην σκορπάς τα χρήματα σου άδικα.

Όλοι μας έχουμε πιεί από πλαστικά μπουκάλια12 είτε νερό είτε άλλα ποτά. Αυτό το οποίο μάθαμε πρώτα είναι ότι τα πλαστικά μπουκάλια συμβάλλουν σε μεγάλο μέρος των πλαστικών αποβλήτων που παράγονται καθημερινά, προκαλώντας ρύπανση από πλαστικά και άλλα περιβαλλοντικά προβλήματα. Τα πλαστικά μπουκάλια νερού μίας χρήσης, τα οποία απορρίπτονται μετά τη χρήση, επηρεάζουν το οικοσύστημα και αποτελούν απειλή για την επιβίωση πολλών ειδών. Τα πλαστικά απόβλητα είναι επιβλαβή για τους ζωντανούς οργανισμούς λόγω της απελευθέρωσης χημικών ουσιών που μολύνουν τον αέρα, το έδαφος και το νερό.

Οι πρώτες αναφορές χρονολογούνται από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 και, πιο χαρακτηριστικά, αφορούν τους ωκεανούς του κόσμου, όμως πιο πρόσφατα η ρύπανση από πλαστικά έχει εντοπιστεί σε λίμνες γλυκού νερού, εσωτερικές θάλασσες, ποτάμια, υγροτόπους και οργανισμούς, από το πλαγκτόν έως τις φάλαινες3.

Το πρόβλημα με τα πλαστικά μπουκάλια δεν είναι μόνο τα πιθανά4 μικροπλαστικά ή/και νανοπλαστικά που εκπλύονται με την αποδόμηση τους αλλά και οι χημικές ιδιότητες του πλαστικού που μπορεί να οδηγήσουν στην απελεύθερωση τοξικών ουσιών στο νερό ή στο υγρό που συσκευάζεται σε ένα πλαστικό μπουκάλι. Αυτές οι χημικές ουσίες περιλαμβάνουν:

• το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο,

• το πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας και

• τη δισφαινόλη Α (BPA).

Αυτές οι χημικές ουσίες είναι επιβλαβείς τόσο για την ανθρώπινη υγεία όσο και για το περιβάλλον.

Αυτές οι χημικές ουσίες μπορούν να επηρεάσουν το ενδοκρινικό μας σύστημα, σημαντικά. Τα πλαστικά υλικά που χρησιμοποιούνται στα μπουκάλια νερού περιλαμβάνουν ορισμένες χημικές ουσίες που μπορεί να προκαλέσουν διαταραχή του ενδοκρινικού συστήματος.

ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ

Καθώς πίνουμε εμφιαλωμένο νερό με χημική μόλυνση, οι ενδοκρινικοί διαταράκτες μπορεί να συσσωρευτούν στο σώμα μας και τελικά να επηρεάσουν το ενδοκρινικό σύστημα. Ορισμένοι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι οι χημικές ουσίες προκαλούν μη φυσιολογικές αντιδράσεις στα κύτταρα του ανθρώπινου σώματος και μπορούν ακόμη και να διεγείρουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων5.

Η εμφάνιση των μικροπλαστικών, τα οποία κυμαίνονται σε μέγεθος από 1 µm έως 5 mm, και η πιθανή ύπαρξη ακόμη μικρότερων νανοπλαστικών, μεγέθους μικρότερου από 1 μm, έχουν προκαλέσει ευρεία ανησυχία σχετικά με τις επιβλαβείς επιπτώσεις τους στην ανθρώπινη υγεία. Ειδικότερα, τα νανοπλαστικά θεωρούνται πιο επικίνδυνα από τα μικροπλαστικά λόγω του μικρότερου μεγέθους τους, το οποίο ενισχύει την ικανότητά τους να διεισδύουν στο ανθρώπινο σώμα6.

Κατά μέσο όρο, ένα λίτρο εμφιαλωμένου νερού φαίνεται να περιέχει περίπου 240.000 μικροσκοπικά κομμάτια πλαστικού. Περίπου το 90% αυτών των πλαστικών θραυσμάτων είναι νανοπλαστικά7.

Το νερό μπορεί να περιέχει σωματίδια και των επτά τύπων πλαστικού. Το πιο συνηθισμένο είναι το πολυαμίδιο, ένας τύπος νάιλον που χρησιμοποιείται συχνά για να βοηθά στο φιλτράρισμα και τον καθαρισμό του νερού. Επίσης εντοπίζεται και μια αφθονία τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου (PET). Το PET χρησιμοποιείται για την κατασκευή μπουκαλιών για νερό, αναψυκτικά και πολλά άλλα ποτά και τρόφιμα. Άλλα πλαστικά που έχουν εντοπιστεί περιλαμβάνουν το πολυβινυλοχλωρίδιο, το πολυμεθακρυλικό μεθύλιο και το πολυστυρένιο, το οποίο χρησιμοποιείται επίσης στον καθαρισμό του νερού8.

Τα πλαστικά μπουκάλια PET μπορούν να μεταφέρουν μικροπλαστικά στο νερό, αλλά αυτό μπορεί να αυξηθεί όταν:

• το μπουκάλι εκτίθεται στον ήλιο,

• βρίσκεται σε υψηλές θερμοκρασίες,

• υφίσταται μηχανική πίεση/τριβή,

• είναι κατασκευασμένο από λεπτό ή χαμηλής ποιότητας πλαστικό,

• πλένεται πριν από την επαναπλήρωση.

Φαίνεται να παίζει ρόλο επίσης η σχέση μεταξύ pH και μικροπλαστικών. Επίσης, το είδος και η σκληρότητα του πλαστικού επηρεάζουν το μέγεθος και τον αριθμό των σωματιδίων που απελευθερώνονται.

Η ποσότητα των μικροπλαστικών μπορεί να διαφέρει επίσης σημαντικά ανάλογα με το νερό. Τα ανθρακούχα νερά φαίνεται να εμφανίζουν έως 3.000 mg/dm³, ενώ τα μη ανθρακούχα έως 100 mg/dm³.

ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ

Δεν είναι μόνο το εμφιαλωμένο νερό σε πλαστικά μπουκάλια αλλά και το εμφιαλωμένο νερό σε γυάλινα μπουκάλια.

• Από τα μεταλλικά καπάκια: Η σημαντικότερη πηγή φαίνεται να είναι τα βαμμένα μεταλλικά καπάκια. Τα μικροπλαστικά που βρέθηκαν στο νερό είχαν συχνά το ίδιο χρώμα με τη βαφή του εξωτερικού μέρους των καπακιών.

• Από τη φθορά των στεγανοποιητικών του καπακιού: Η τριβή και η μηχανική φθορά των υλικών στεγανοποίησης κατά το κλείσιμο του μπουκαλιού μπορούν να απελευθερώσουν μικροπλαστικά στο νερό.

• Κατά τον καθαρισμό των γυάλινων μπουκαλιών: Τα μπουκάλια πλένονται και επαναχρησιμοποιούνται πολλές φορές. Η διαδικασία καθαρισμού μπορεί να συμβάλει στην απελευθέρωση ή εισαγωγή μικροπλαστικών.

• Κατά την πλήρωση: Μικροπλαστικά μπορούν να εισέλθουν στο μπουκάλι κατά τη διαδικασία πλήρωσης του νερού.

• Κατά την τοποθέτηση του καπακιού: Η διαδικασία του κλεισίματος/καπακώματος ευθύνεται για τη μεγαλύτερη αύξηση των επιπέδων μικροπλαστικών.

• Από την ίδια την πηγή του νερού: Ένα μέρος των μικροπλαστικών μπορεί να υπάρχει ήδη στο νερό πριν από την εμφιάλωση. Ωστόσο, η συσκευασία και ιδιαίτερα το καπάκι έχουν σημαντική επίδραση91011.

Επομένως, ένα γυάλινο μπουκάλι δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το νερό δεν περιέχει μικροπλαστικά. Το γυαλί μπορεί να μην αποτελεί την κύρια πηγή, αλλά τα μικροπλαστικά μπορούν να εισέλθουν στο νερό από τα μεταλλικά καπάκια, τα στεγανοποιητικά τους και τις διαδικασίες καθαρισμού, πλήρωσης και κλεισίματος.

Σε γερμανικά εμφιαλωμένα μεταλλικά νερά βρέθηκαν μικροπλαστικά σε όλους τους τύπους συσκευασίας που εξετάστηκαν12:

• επιστρεφόμενα μπουκάλια: 118 ± 88 σωματίδια/dm³

• πλαστικά μπουκάλια μίας χρήσης: 14 ± 14 σωματίδια/dm³

• γυάλινα μπουκάλια: 0–253 σωματίδια/dm³

ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ