Kan Remco Evenepoel de Tour winnen?

Honderden mensen stonden ‘m op te wachten. Ze droegen spandoeken, schreeuwden zijn naam. Er waren cameraploegen, er was een verslaggever die live inbrak in het journaal. Want hij was geland op Zaventem, het wonderkind dat wereldkampioen was geworden bij de junioren. En om de druk meteen maar op te voeren riep Eddy Merckx hem uit tot zijn opvolger. Sterker nog, de oude Eddy riep dat de nieuwe Eddy “nog beter is dan ik!”

Remco Evenepoel was op dat moment, in september 2018, achttien jaar oud. Hij was pas net begonnen met wielrennen, hij had nog nooit een profkoers gereden. Maar nog voor zijn eerste grote koers moest hij de druk van een wielergekke natie al op zijn schouders meetorsen. En toen ie ook nog de Vuelta won bij zijn eerste deelname, stond het vast. Remco zou de Tour gaan winnen.

Het is me een raadsel hoe hij dat al die jaren heeft gedaan. Hoe hij niet is gebroken. Hoe hij omgaat met zoveel verwachtingen en nog meer meningen. Ik denk dat het een van de redenen is dat ie soms zijn geduld verliest in de koers of dat ie zijn frustratie de vrije loop laat in interviews. Hij won veel en groots, maar hij verloor ook met alles wat ie had. Vooral in de grote rondes, na die ene Vuelta dan, ging het vaak niet zoals hij wilde - vooral niet in het hooggebergte. DNF in de Giro van 2023, 12e in de Vuelta van 2023, DNF in de Tour van 2025. Eén keer lukte het wel: in de Tour van 2024 was hij na Pogacar en Vingegaard de beste van allemaal. Daarna was ie het alleen helemaal kwijt. Toegegeven: hij miste een de eerste maanden van het seizoen in 2025 omdat een postbode een autodeur opengooide zonder in de spiegel te kijken. Maar eigenlijk was er in 2025 én ook in het voorjaar van 2026 - zoals in de UAE Tour of de Ronde van Catalonië - één constante: zodra het te lang of te steil omhoog ging, brak Evenepoel.

Tot afgelopen zondag.