Tijdens mijn dagelijkse treinreis is hij altijd wel ergens te zien in het veld. Compleet stil. Geen beweging te bekennen. En toch alle aandacht. Volledige focus. Alle spieren klaar om toe te slaan. De ogen gefixeerd. De bek klaar. Verstild, maar 100% aanwezig.
De reiger.
Het is echt zo’n Nederlands beeld. Een sloot zonder reiger is niet compleet. Roerloos met zijn nek ingetrokken staat hij daar in ondiep water. Geduldig wachtend tot zijn prooi nietsvermoedend voorbijzwemt.
Elk geluid. Elke trilling. Elke beweging in het water. Niets ontsnapt aan zijn aandacht. De kop schiet razendsnel vooruit. En de prooi verdwijnt. Reigers verspillen weinig energie. Ze wachten gewoon tot het juiste moment. Hoe lang dat ook duurt.
Welkom in het Oerbos:
Een nieuwsbrief over human rewilding, natuurbeleving en leven met aandacht. In Het Oerbos schrijf ik over mijn zoektocht naar een wildere, natuurlijkere manier van leven. Niet als expert, maar als medereiziger. Je bent welkom om je eigen ervaringen en gedachten te delen in de reacties.
Ben je hier voor het eerst? Abonneer je en ga mee verdwalen in het Oerbos.
Blijf dwalen,
Dimitri Lambermont
Een blauwe reiger;
‘t water kabbelt aan zijn poot
in ‘t avondbriesje.
Yosa Buson
Uit Haiku - Een jonge maan. J. van Tooren
Volledige aandacht. Volledig stilstaan. Volledig in het moment zijn.
Weet jij nog wanneer je dat voor het laatst hebt ervaren? Dat je helemaal met elke vezel in je lichaam en geest aanwezig was? Het lijkt alsof velen van ons een beetje dromend door het leven gaan. Dromend en tegelijkertijd nerveus. Overprikkeld. Afgeleid. Met een lijf vol lowlevel stress.
Hoe fijn zou het zijn om (al is het maar even) aanwezig te zijn als de reiger. Stil. Maar scherp. Ontspannen. Maar oplettend. Zonder afleiding. Zonder prikkel. Alsof jouw avondmaal afhangt van de mate waarin je geduld kunt uitoefenen.
Laten we het eens proberen.
Kies een houding waarin je lekker staat. Houd je lichaam ontspannen, maar compleet stil. Hou de hele tijd de reiger voor ogen als beeld om naar te streven. Maar dan jouw variant.
Vanaf nu:
praat je niet;
maak je geen foto’s;
luister je niet naar muziek of podcasts;
check je je telefoon niet.
Je enige taak is wachten en observeren. Hou je ogen open. Hou je oren open. Voel. En vergeet niet adem te halen.
Na een paar minuten komt de onrust.
Je wilt bewegen.
Misschien wel kuchen.
Rondkijken.
Iets doen.
Misschien voel je je wel bekeken terwijl je daar zo staat. Wie staat er nou zomaar stil in een veld?
Voel alleen hoe moeilijk echte stilstand geworden is. Hoe moeilijk geduld is. Hoe moeilijk het is om volledig aanwezig te zijn. Zelfs buiten blijven we toch vaak zoeken naar prikkels, bevestiging of afleiding.
Merk die onrust alleen op. Meer hoeft niet. Een reiger veroordeelt zichzelf ook niet omdat het water even leeg blijft.
Als je lang genoeg blijft staan, verandert er iets. Niet buiten je. Maar in je aandacht. Alsof er een deken van je zintuigen wordt getrokken.
Geluiden worden scherper.
Wind krijgt opeens een richting.
Je ziet insecten, kleine bewegingen in het gras of veranderingen in het licht.
Er waait een geur langs.
Misschien komen zelfs dieren dichterbij zodra jij ophoudt een verstoring te zijn.
Reageer daar niet op. Blijf geduldig staan en geniet van volledige aandacht. Wel blijven ademhalen.
Jij bent de reiger. Jij kunt dit.
Observeer. Voel. Geniet. En als je na ongeveer 30 minuten klaar bent, schud alles even los. Hang even voorover. Schud je hoofd los. Je armen. Strek je even helemaal uit. Zo hoog als je kunt. En ga verder met je dag.
Deze oefening maakt deel uit van een reeks. Elke oefening is een uitnodiging om opnieuw contact te maken. Met jezelf. Met de natuur. Met wat echt is. Neem dus je tijd. Laat verwachtingen los. En kijk wat er gebeurt als je iets probeert, zonder oordeel.
Heb je iets bijzonders ervaren? Een inzicht, een moment van verwondering, of juist weerstand? Ik hoor graag van je.
Reageer op deze post of deel hem met je vrienden. Jouw verhaal kan weer iemand anders inspireren om naar buiten te gaan.
Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.