Bericht 21

Je kunt hoog of laag springen, maar er is schade aangericht die niet meer is te repareren. Wat dat betreft is de exercitie geslaagd. Er is geen sprake van vergeven en vergeten. Het is en blijft een open wond, waar zo nu en dan ook nog eens zout wordt ingewreven.

Laatst werd ik voor een wijkfeestje uitgenodigd. Dat was ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan. Of ik tevens ook even wilde doneren, want we doen toch goed werk met zijn allen, nietwaar?

In die wijk wonen mensen van allerlei pluimage, van alle rangen en standen, van ondernemers, ambtenaren tot en met gepensioneerden. Niet echt een doorsnee van gemiddeld Nederland, als je naar die achtergrond kijkt. De enige “moeilijke gezinnen” vind je dan ook onder de fundamentalistische gristenmensen, meestal wegens het misbruik van minderjarigen. De enkele moslim is niet echt een opvallende verschijning, maar ze zijn er wel.

En dan komen ze ook nog eens op hoge poten aan de deur omdat je nergens op hebt gereageerd.

Maar de simpele vraag die ik stelde was, of deze wijkbewoners dezelfde zijn die tijdens de periode van het bewapende griepje in de periode 2020 - 2022 eendrachtig samenwerkten om de toekomst van mijn kinderen te verwoesten.

Openvallende bekken en twee stappen terug was de eerste reactie. En nee, dit is geen frustratie of revanche, dit is pure aversie, een beter woord weet ik niet. En natuurlijk, ik zie het verkeerd en het is al weer lang geleden.

Kinderen op de middelbare school zouden een week voor hun eindexamen nog van school worden verwijderd, omdat ze geen lapje hadden voorgebonden. De hoofdmeester begreep ook niet waarom dat moest, maar het was nu eenmaal voorgeschreven, was het antwoord. Deze overbetaalde lamlul woont inderdaad in dezelfde wijk, ja. Bij het uitreiken van het diploma mocht ik er niet in.

En iedereen was het ermee eens, in de buurtsuper werd je buitengezet als je met twee mensen kwam en slechts één winkelwagentje. Een obese vrouwelijke wijkbewoner waarschuwde eerst ondergetekende om me aan hun regels te houden en seinde vervolgens de filiaalmanager in die direct dreigde met de politie. Ik heb die wijkbewoner voortdurend aangekeken terwijl ik werd weggeleid.

Dit soort lui hebben de toekomst van mijn kinderen proberen te verwoesten, ik heb nog nooit een dergelijke eensgezindheid meegemaakt. Ze zouden je kinderen met het grootste gemak van school sturen, van de sportclub royeren en nergens meer binnenlaten.

De winkelmevrouw die op een drafje naar je toekwam, omdat je met ontbloot gezicht en onaangelijnd in haar winkel rondliep. Ze deden allemaal zo hun best om het virus eronder te krijgen, of ik maar even wilde opsodemieteren onder dreiging van twee al binnengedrongen Bijzondere Onnozele Aapachtigen. De rest van het publiek mummelde instemmend vanachter hun smoezelige vodjes.

En dan gaan we nu een feestje bouwen?

Val maar dood.