Oeps. Een lege nieuwsbrief.

Vanmorgen stuurde ik per ongeluk een nieuwsbrief met alleen het woord Veronika en verder helemaal niets…

Blijkbaar vond Veronika dat ze nog niet klaar was voor haar grote debuut.

Excuses voor de lege mail. Het verhaal over de Oostenrijkse koe met de bezem heb ik uiteindelijk niet gepubliceerd. Soms landt een idee toch net niet.

Maar mijn liefde voor koeien is er nog steeds. Met een verzameling Cow Parade-beelden en Elsa, mijn geadopteerde Schotse hooglandkalfje in de Biesbosch, komt dat wel goed.

De afgelopen weken verscheen mijn eerste korte verhaal uit de wereld van JP Vermeer: Dossier 076: Soof. Over een oud dossier, een lokaal artikel en één detail dat vijf jaar te laat opvalt.

Je leest het hier: Deel 1 | Deel 2 | Deel 3

Uiteindelijk werd ik deze week veel meer geraakt door iets wat ik in Parijs zag.

Een brug.

Of eigenlijk: een brug die ineens geen brug meer was.

Kunstenaar JR veranderde de Pont Neuf in een grot van doek en perspectief. Het was absurd, prachtig en precies daardoor bleef het in mijn hoofd zitten.

Op de terugweg ontdekte ik zijn andere projecten en merkte ik iets wat ik al een tijd niet had gevoeld: zin om weer te maken. Niet alleen te schrijven, maar ook te tekenen, foto’s te bewerken, te experimenteren en dingen te maken zonder dat ze ergens toe hoeven te leiden.

Dat verhaal schreef ik wél af.