Φαντάζομαι όλοι όσοι είμαστε πάνω από 15 χρονών έχουμε ακούσει το παρακάτω:
Βρες μια δουλειά που να αγαπάς και δεν θα δουλέψεις ούτε μια μέρα
ή κάτι παρόμοιο.
Σαν ιδέα ακούγεται ιδανικό. Εμένα π.χ. μου αρέσουν τα βιντεοπαιχνίδια και να διαβάζω βιβλία. Τι καλύτερο λοιπόν από το να παίζω βιντεοπαιχνίδια 8 ώρες την ημέρα, 5 φορές την εβδομάδα ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΑΥΤΟ.
Στην πραγματικότητα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Γιατί τίποτα δεν σκοτώνει την ευχαρίστηση από κάτι, από το να το κάνεις συνέχεια… ξανά και ξανά… για χρόνια.
Θα σας πω μια ιστορία.
Όταν ήμουν δάσκαλος, είχα έναν μαθητή, τον Νίκο.
Ο Νίκος είχε τρέλα να γίνει μπασκετμπολίστας. Είχε όλα τα σωματικά προσόντα για να γίνει επαγγελματίας αθλητής. Οπότε οι γονείς του τον γράψανε σε μια ομάδα με σκοπό να προπονηθεί σκληρά για να παίζει με την ομάδα των ανδρών σε λίγα χρόνια.
Λίγους μήνες αργότερα παρατήρησα κάτι πολύ ενδιαφέρον: Ο Νίκος ήταν ο τελευταίος μαθητής που έφευγε από την τάξη. Είχε πάρα πολλές απορίες σχετικά με το μάθημα και πάντα μου ζητούσε παραπάνω ασκήσεις. Κάποια στιγμή τον ρώτησα τι έγινε και του άρεσε τόσο το μάθημα και η απάντηση του ήταν σοκαριστική:
- Κύριε, εάν έχω ασκήσεις για το σχολείο δεν πηγαίνω για προπόνηση.
Ο Νίκος προτιμούσε να λύνει ασκήσεις από το να ασχολείται με αυτό που, μέχρι πριν λίγους μήνες, ήταν το πάθος του. Τι συνέβη;
Ο Νίκος στάθηκε πολύ τυχερός, γιατί κατάλαβε νωρίς πως το “επάγγελμα” είναι τελείως διαφορετικό από την “απόλαυση” ή το “χόμπι”. Το επάγγελμα έχει κανόνες και διαδικασίες που στόχο έχουν να αυξήσουν την απόδοση και την παραγωγικότητα του επαγγελματία.
Ο επαγγελματίας αθλητής αθλείται 3 ώρες την ημέρα κάθε μέρα.
Τρώει σχεδόν μόνιμα ρύζι με κοτόπουλο και βραστά λαχανικά.
Δεν πίνει αλκοόλ και δεν τρώει γλυκά.
Δεν ξενυχτάει και κοιμάται από τις 10 για να είναι φρέσκος το επόμενο πρωί να ξαναπάει για προπόνηση.
Το να μετατρέψουμε σε επάγγελμα κάτι που αγαπάμε προυποθέτει ότι είμαστε διατεθειμένοι να αντιμετωπίσουμε τις τεράστιες δυσκολίες που έρχονται με αυτήν την απόφαση.
Εάν για παράδειγμα σου αρέσει να ζωγραφίζεις θα πρέπει να πέρα από την ζωγραφική, να ασχοληθείς:
με την προώθηση και την πώληση των έργων τέχνης σου
με την τιμολόγηση,
με λογιστικά
να βρεις προμηθευτές και πωλητές
ξαφνικά αυτά τα πράγματα από τα οποία προσπαθούσες να ξεφύγεις μέσα από την ζωγραφική έρχονται και σε βρίσκουν μέσα στο παλιό σου καταφύγιο.
“Άρα; Να μην κυνηγάμε τα όνειρα μας;”
Δεν λέω αυτό.
Κάνε όμως πράγματα γιατί τα αγαπάς, γιατί προσθέτουν όμορφες σελίδες στο βιβλίο της ζωής σου. Δεν είναι απαραίτητο όλα μας τα ενδιαφέροντα να μας αποφέρουν χρήματα ή να γίνουν μηχανισμός αύξησης της παραγωγικότητας μας.
Ζωγράφισε γιατί έτσι τραγουδάει η ψυχή σου.
Παίξε μπάσκετ γιατί περνάς καλά με τους φίλους σου.
Χόρεψε γιατί σου αρέσει να χορεύεις. Ακόμη και αν χορεύεις μόνος σου. Ακόμη και αν χορεύεις χάλια.
No posts

Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.