strings

STRINGS(1)                Narzędzia programistyczne GNU               STRINGS(1)

NAZWA
       strings - drukuje sekwencje drukowalnych znaków z plików

SKŁADNIA
       strings [-afovV] [-min-dług]
               [-n min-dług] [--bytes=min-dług]
               [-t format] [--radix=format]
               [-e kodowanie] [--encoding=kodowanie]
               [-U metoda] [--unicode=metoda]
               [-] [--all] [--print-file-name]
               [-T nazwa-bfd] [--target=nazwa-bfd]
               [-w] [--include-all-whitespace]
               [-s] [--output-separatorłańcuch_sep]
               [--help] [--version] plik...

OPIS
       Dla każdego podanego pliku, GNU strings wyświetla drukowalne sekwencje
       znaków, mające co najmniej 4 znaki długości (lub liczbę podaną przez
       opcje opisane niżej), za którymi występuje znak niedrukowalny.

       W zależności od tego, jak program strings został skonfigurowany,
       domyślnie będzie wyświetlał albo wszystkie sekwencje drukowalnych znaków
       znajdujące się w każdym z plików, albo tylko te sekwencje, które znajdują
       się w ładowalnych i zainicjowanych sekcjach danych. Jeśli nie można
       rozpoznać typu pliku lub gdy strings czyta ze standardowego wejścia, to
       zawsze będzie wyświetlał wszystkie znalezione sekwencje drukowalnych
       znaków.

       W celu zachowania zgodności z poprzednimi wersjami każdy plik, który
       występuje po opcji - wiersza poleceń zostanie także całkowicie
       przeszukany, niezależnie od tego, czy występuje jakakolwiek opcja -d.

       strings jest przydatny do określania zawartości nietekstowych plików.

OPCJE
       -a
       --all
       -   Czyta cały plik, niezależnie od tego, jakie sekcje zawiera, ani od
           tego, czy te sekcje są załadowane lub zainicjowane. Zazwyczaj jest do
           zachowanie domyślne, ale strings może być skonfigurowany w ten
           sposób, że domyślną opcją jest -d.

           Opcja - zależy od pozycji i wymusza na programie strings
           przeprowadzanie pełnych wyszukiwań w każdym z plików występujących w
           wierszu poleceń po -, nawet jeśli podano również opcję -d.

       -d
       --data
           Wyświetla tylko łańcuchy znaków z zainicjowanych i ładowalnych sekcji
           pliku. Opcja ta pozwala na zmniejszenie ilości śmieci wyświetlanych
           na wyjściu, ale także naraża program strings na wszystkie zagrożenia
           bezpieczeństwa, które mogą być obecne w bibliotece BFD używanej do
           znajdowania i ładowania sekcji. Strings może być tak skonfigurowany,
           że ta opcja jest domyślnym zachowaniem. W takim przypadku za pomocą
           opcji -a można wyłączyć używanie biblioteki BFD i zamiast tego
           wypisać wszystkie łańcuchy znaków znalezione w pliku.

       -f
       --print-file-name
           Wyświetla nazwę pliku przed każdym łańcuchem znaków.

       --help
           Wypisuje sposób użycia programu i kończy pracę.

       -min-dług
       -n min-dług
       --bytes=min-dług
           Wypisuje sekwencje znaków, mogących być wyświetlonych, które mają co
           najmniej min-dług długości. Jeśli nie poda się długości, używana jest
           wielkość domyślna 4 znaków. Rozróżnienie pomiędzy znakami, które
           mogą, lub nie mogą, być wyświetlone, zależy od ustawienia opcji -e i
           -U. Sekwencje zawsze kończą się znakami kontrolnymi, takimi jak znak
           nowego wiersza i powrotu karetki, ale nie znakiem tabulacji.

       -o  To samo, co -t o. Niektóre inne wersje strings mają -o, które działa
           jak -t d, a nie jak -t o.  Ponieważ nie możemy zapewnić zgodności z
           oboma znaczeniami, po prostu wybraliśmy jedno z nich.

       -t format
       --radix=format
           Drukuje przesunięcie w pliku przed każdym łańcuchem. Pojedynczy
           argument znakowy określa format przesunięcia: o - ósemkowy, x -
           szesnastkowy, d - dziesiętny.

       -e kodowanie
       --encoding=kodowanie
           Wybiera kodowanie znaków dla znalezionych łańcuchów. Możliwe wartości
           kodowania to: s - pojedyncze znaki 7-bitowe (domyślnie), S -
           pojedyncze znaki 8-bitowe, b - 16-bitowe, big endian, l = 16-bitowe,
           little endian, B - 32-bitowe, big endian, L - 32-bitowe, little
           endian. Opcja te jest przydatna do wyszukiwania łańcuchów stworzonych
           z szerokich znaków (l oraz b stosują się na przykład do kodowań
           Unicode UTF-16/UCS-2.

       -U [d|i|l|e|x|h]
       --unicode=[default|invalid|locale|escape|hex|highlight]
           Kontroluje wyświetlanie wielobajtowych znaków kodowanych w UTF-8 w
           łańcuchach. Domyślnie (--unicode=default) nie są traktowane
           specjalnie, lecz zachowanie zależy od ustawienia opcji --encoding.
           Inne wartości tej opcji automatycznie włączą --encoding=S.

           Opcja --unicode=invalid traktuje takie znaki jako niegraficzne, zatem
           niebędące częścią prawidłowego łańcucha. Wszelkie pozostałe opcje
           traktują je jako prawidłowe znaki łańcucha.

           Opcja --unicode=locale wyświetla je w aktualnych ustawieniach
           regionalnych (locale), które mogą, lecz nie muszą, obsługiwać
           kodowania UTF-8. Opcja --unicode=hex wyświetla je jako sekwencje
           bajtów szesnastkowych, otoczonych znakami <>. Opcja --unicode=escape
           wyświetla je jako sekwencje ucieczki (\uxxxx), a opcja
           --unicode=highlight wyświetla je jako sekwencje ucieczki podświetlone
           na czerwono (jeśli obsługuje to urządzenie wyjściowe). Kolorowanie ma
           za zadanie przyciągnąć uwagę do obecności sekwencji unikodu tam,
           gdzie mogą nie być oczekiwane.

       -T nazwa-bfd
       --target=nazwa-bfd
           Podaje format kodu obiektowego inny niż domyślny format w systemie,
           na którym jest uruchomiony strings.

       -v
       -V
       --version
           Wyświetla numer wersji programu na standardowe wyjście i kończy
           działanie.

       -w
       --include-all-whitespace
           Domyślnie wyjściowe łańcuchy mogą zawierać znaki spacji i tabulacji,
           ale nie inne białe znaki, jak na przykład znaki nowego wiersza i
           powrotu karetki. Opcja -w pozwala na to, by wszystkie białe znaki
           były uważane za część łańcucha znaków.

       -s
       --output-separator
           Domyślnie wyjściowe łańcuchy znaków są rozdzielane znakami nowego
           wiersza. Ta opcja pozwala na podanie dowolnego łańcucha znaków, który
           będzie użyty jako separator rekordów wyjściowych. Użyteczne z opcją
           --include-all-whitespace, które może wypisywać łańcuchy znaków już
           zawierające znaki nowego wiersza.

       @plik
           Czyta opcje wiersza poleceń z podanego pliku. Przeczytane opcje są
           wstawiane w miejsce oryginalnej opcji @plik. Jeśli plik nie istnieje
           lub nie może być odczytany, ta opcja jest traktowana dosłownie i nie
           jest usuwana.

           Opcje w pliku są rozdzielane białymi znakami. Biały znak może
           wystąpić w opcji, jeśli cała opcja zostanie ujęta w pojedyncze albo
           podwójne cudzysłowy. Można dodać dowolny znak (włączając w to znak
           odwrotnego ukośnika), poprzedzając go znakiem odwrotnego ukośnika.
           Plik może również zawierać dodatkowe opcje @plik -  w takim przypadku
           każda z takich opcji będzie przetwarzana rekurencyjnie.

ZOBACZ TAKŻE
       ar(1), nm(1), objdump(1), ranlib(1), readelf(1) oraz wpisy info binutils.

PRAWA AUTORSKIE
       Copyright (c) 1991-2026 Free Software Foundation, Inc.

       Zezwala się na kopiowanie, rozpowszechnianie i/lub modyfikowanie tego
       dokumentu na warunkach Licencji Wolnej Dokumentacji GNU (GNU Free
       Documentation License) w wersji 1.3 lub jakiejkolwiek nowszej wersji
       opublikowanej przez Fundację Wolnego Oprogramowania, przy czym Sekcjami
       niezmiennymi są „GNU General Public License” i „GNU Free Documentation
       License”, bez treści przedniej lub tylnej strony okładki.  Egzemplarz
       licencji zamieszczono w sekcji zatytułowanej „GNU Free Documentation
       License”.

TŁUMACZENIE
       Tłumaczenie niniejszej strony podręcznika: Przemek Borys
       <pborys@dione.ids.pl>, Robert Luberda <robert@debian.org> i Michał Kułach
       <michal.kulach@gmail.com>

       Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o
       warunkach licencji można uzyskać zapoznając się z GNU General Public
       License w wersji 3 ⟨https://www.gnu.org/licenses/gpl-3.0.html⟩ lub
       nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.

       Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres listy
       dyskusyjnej ⟨manpages-pl-list@lists.sourceforge.net⟩.

binutils-2.46                   9 lutego 2026 r.                      STRINGS(1)