Ik vond een mooi artikel op Substack van een moeder die beschrijft dat haar hoogbegaafde zoontje erg empathisch is en dat het uitdagingen met zich meebrengt in de opvoeding. Een belangrijk onderwerp dat nogal eens wordt overgeslagen als het gaat over hoogbegaafd opvoeden. ‘And suddenly I’m explaining to my three-year-old human behavior, kindness, rejection, and social dynamics in toddler terms… This is the part no one warned me about.’
Van mij mag daar veel meer over worden gepraat.
Er gaan wat zaken veranderen in de regels en wetten over maatwerk en jeugdzorg. Dat lees je onderaan deze HB-update.
Als je me wilt steunen, neem dan een betaald abonnement
of koop een van mijn producten:
In een artikel op Substack beschrijft een moeder hoe haar driejarige zoon sociaal en emotioneel opvallend bewust lijkt te zijn. Mensen praten volgens haar vaak vooral over de 'indrukwekkende kanten van hoogbegaafdheid, zoals vroeg lezen, een grote woordenschat of een goed geheugen. Maar veel minder over het feit dat sommige kinderen ook emotioneel en sociaal vroeg dingen oppikken. Ze merkte dat zij emotionele pijn soms ook eerder en intenser ervaren. Deze kinderen nemen niet alleen waar wat er gebeurt, maar voelen ook de sfeer, spanning en afstand tussen mensen. Ze beschrijft moederschap daardoor niet alleen als het begeleiden van leren of ontwikkeling, maar ook als het helpen van haar zoon om om te gaan met een wereld die niet altijd even empathisch of warm reageert als hij zelf doet.
In het NRC verscheen een lezersvraag: ‘Onze dochter (13) ervaart extreme stress op school. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat ze snel de juiste ondersteuning krijgt?’ (artikel onder inlog) en twee ‘experts’ geven antwoord. Ik kon me prima vinden in het antwoord van Bart Heeling, waarin hij zegt ‘het komt er nu op aan de omstandigheden zo aan te passen dat zij herstelt van de langdurige overbelasting van haar stresssysteem’. Maar van het antwoord van de tweede ‘expert’ viel mijn mond open: ‘Neurodiversiteit is een parapluterm voor een verstoorde prikkel- en informatieverwerking.’ Daar gaat Damiët Truijens (senior gezinstherapeut) op twee vlakken flink de mist in. Ten eerste heeft ze het over neurodivergentie, maar zegt ze neurodiversiteit. Ten tweede is neurodivergentie geen verstoring, maar een verschil ten opzichte van de gemiddelde manier van verwerking.
Er is best wat discussie over de vraag of hoogbegaafdheid wel of geen neurodivergentie is. Op dit Reddit-topic vind je een interessante discussie over dit vraagstuk.
GZA van de Wu-Tang Clan stopte met de middelbare school in de 10th grade (4e klas) en nu geeft hij op verschillende universiteiten een les over kwantum fysica. Daarnaast bouwde hij samen met een professor op Columbia University de ‘Science Genius BATTLES’. Dat is een programma waar hiphop op scholen wordt gebruikt om kinderen te leren over wetenschap. ‘He took everything the system said didn’t belong together and proved they were always the same thing.’
Ik kwam erachter dat sinds januari van dit jaar er een versoepeling is in de regels rondom maatwerk en digitaal afstandsonderwijs. Het wordt daardoor voor scholen en de leerplicht wat makkelijker om maatwerk aan te vragen vanwege geoorloofd ziekteverzuim.
Het ministerie van OCW kwam begin 2025 met het wetsvoorstel ‘Terugdringen verzuim’. Hierdoor wordt het onder andere makkelijker voor scholen om (tijdelijk) digitaal afstandsonderwijs aan te bieden aan leerlingen die thuiszitten. Hiervoor is het programma Digitale School opgezet. Het wetsvoorstel moet nog door de Eerste Kamer worden behandeld. De verwachte startdatum is 1 januari 2027. Hoe dat er dan precies uit gaat zien, is nog niet duidelijk. Ik hoop dat er per kind wordt gekeken wat het beste is. Mijn angst is een beetje dat het digitaal afstandsonderwijs misschien minder vrijblijvend is dan het klinkt en dat je vastzit aan bijvoorbeeld online onderwijs via het samenwerkingsverband (SWV).
Nog iets op het gebied van regels en wetten: Het kabinet wil dat er minder jongeren gebruik gaan maken van jeugdzorg. Ze gaan daarvoor de wet aanpassen en dat zorgt voor veel onrust bij ouders. Volgens oudervereniging Balans lijkt de focus nu te verschuiven naar het beperken van toegang tot jeugdzorg en standaardoplossingen, in plaats van het zoeken naar passende hulp. De jeugd zal hierdoor niet de hulp krijgen die echt past, of veel te laat. Daarnaast komt de toegang tot hulp meer bij lokale teams (zoals het CJG) te liggen en dus minder bij de huisarts en gespecialiseerde artsen. Balans maakt zich zorgen of daar voldoende specialistische kennis en capaciteit aanwezig is. Een ander punt van zorg is dat men minder mogelijkheden krijgt om bezwaar te maken als hulp niet passend is. Als passende hulp ontbreekt, kunnen kinderen uitvallen op school en dat veroorzaakt onder andere een risico op meer ‘thuiszitters’.
Tot de volgende keer!
— Anna
Als je me wilt steunen, neem dan een betaald abonnement
of koop een van mijn producten:
Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.