“Jongeren kunnen pas tot leren komen als ze zich goed voelen.” Dat is echt een uitspraak waar ik het erg mee eens ben! Het wordt gezegd door een Tijdelijk Onderwijs Aan Huis (TOAH) leerkracht. Deze mensen komen parttime aan huis, maar volgens het artikel niet in eerste instantie om te werken aan betere cijfers & leerhouding, maar vooral om te zorgen voor beter welzijn, vertrouwen en te kijken naar motivatie. Zo komt de rest vanzelf. Het artikel heeft kritiek op het reguliere onderwijs: ‘er is te weinig tijd voor individuele aandacht en er ligt veel nadruk op presteren, waardoor sommige jongeren uitvallen.’
Ik luisterde een interessante podcast over neurodiversiteit op het werk. De presentator vertelt daar hoe hij iemand had begeleid met autisme. Ze gingen samen naar een sollicitatiegesprek en hem werd gevraagd wat hij wilde drinken. Hij zei: “Een redbull”, terwijl -volgens de presentator- je dan altijd koffie of thee moet antwoorden. Dus daar had hij de autist op gecoacht. Wat was ik opgelucht toen een van de experts in de podcast toen zei: “Of je hebt het er met het bedrijf over hoe zij hun verwachtingen kunnen bijstellen.” Ja, dát is rekening houden met de neurodiversiteit.
Wirwar producties heeft nu de voorstelling KLAS, voor iedereen van 5 tot en met 12 jaar. Een woordeloze voorstelling met acrobatiek, waarin vier acrobaten zich los worstelen uit een te streng schoolsysteem. In de klas zitten allerlei typen leerlingen. Het zou fijn zijn als zij zich op hun eigen tempo en manier konden bewegen door de klas, zodat ieder kind zich optimaal kan ontwikkelen. Weten de acrobaten hun unieke talenten in te zetten en in samenwerking los te breken uit het knellende systeem? Zodat het juist een pré is om anders te zijn dan de rest? Ze hebben nog voorstellingen tot in mei 2026.
Nog een podcast had aandacht voor hoogbegaafdheid: Hoogbegaafd zijn is een kenmerk, geen blauwdruk voor een vat vol clichés. Een gesprek met een van de directrices van het IHBV (instituut voor HB volwassenen). Ze zegt goede dingen, alleen ben ik het er niet mee eens om hoog-begaafdheid een ‘kenmerk’ te noemen. Want is hoogbegaafdheid net zoiets als introvert/extravert zijn? Of spontaan, lief, of opvliegend? Hoe verklaar je dan al die hoogbegaafden die vastlopen op school en in het werk? En hoe krijgen ze het dan voor elkaar om daar serieus over te worden genomen? Een kenmerk wordt gezien als 'deal daar zelf maar mee' en niet als 'we vinden het echt belangrijk om ervoor te zorgen dat jij hier past'. Ik vroeg de directrice hierover. Ze vertelde me dat ze zich bij het IHBV richten op het verzamelen, ontwikkelen en delen van kennis over hoe je ervoor zorgt dat de omgeving voor een hoogbegaafde zo optimaal mogelijk is. Zo wordt duidelijk dat het niet alleen gaat om wát iemand is, maar ook om hoe de wereld om hen heen ingericht wordt om hun talenten en welzijn te ondersteunen. Ik wil hoogbegaafdheid ook niet een diagnose noemen, maar wel meer dan een kenmerk. Waarschijnlijk is neurodivergentie de beste omschrijving.
J/M ouders publiceerde deze week een interview met een hoogbegaafde psycholoog die besloot haar kind niet in het reguliere onderwijssysteem te zetten (ze gaat nu twee dagen per week naar een alternatieve school). Ze vertelt: “Mijn buurvrouw heeft bijvoorbeeld twee kinderen met ADHD en die moeten medicatie nemen om op school te mogen blijven. Dat soort verhalen hoor ik vaker en dat vind ik heftig.” Wat vind jij van het idee dat een kind medicatie (of coaching) moet krijgen om naar school te mogen?
Een interessant gesprek tussen twee hoogbegaafden over hoogbegaafdheid. Joris heeft nog wel wat vooroordelen, wat hij zelf ook toegeeft. Want hoezo kan een buschauffeur niet succesvol zijn? Tegelijkertijd deelt hij echt waardevolle inzichten tijdens het gesprek. Zoals de vergelijking met twee mieren (hier even de hoogbegaafden) die van de groep weglopen en áls ze terugkomen, dan hebben ze een betere omgeving gevonden. → Waarom praten ze in het donker? Geen idee!
Een artikel (van iemand die een boek schreef over dit onderwerp) dat uitlegt waarom best veel hoogbegaafden tegen werkgerelateerde issues aanlopen. Je bent slim, zit in een positie met uitdaging, hebt veel te bieden, en dan nog voel je je niet op je plek… waarom is dat? ‘gifted individuals experience less joy from working than both high achievers and non-gifted individuals. This appears tied to a chronic misalignment between their inner world and the structures of traditional workplaces.’ De redenen die genoemd worden zijn onder andere: cognitieve verschillen (het denken & waarnemen van hoogbegaafden is anders) en geen passende omgeving (hoogbegaafden hebben vaak andere waarden, motivatie en werkstijlen).
Hoogbegaafden ervaren volgens een studie een bezoek aan de kerk vaak heel anders dan de gemiddelde kerkbezoeker. Ze stellen veel vragen en willen dat dingen logisch en kloppend zijn, maar ervaren dat daar niet altijd ruimte voor is. Hoogbegaafden nemen geloof meestal niet zomaar aan. Ze willen zelf onderzoeken en begrijpen wat voor hen waar is. Dit kan botsen met hun omgeving, waar vragen soms als lastig of bedreigend worden gezien. Daarnaast beleven hoogbegaafden geloof niet alleen cognitief, maar juist ook intens op gevoelsniveau. Er worden ook tips gegeven, zoals ‘vermijd aannames’ en ‘kijk breder dan geloofsvragen’.
Er is een netwerk Hoogbegaafd in Arnhem gelanceerd. Voor meer zichtbaarheid, verbinding en ondersteuning voor kinderen en gezinnen die te maken hebben met hoogbegaafdheid. Het is een initiatief van ouders, gesteund door verschillende organisaties en professionals.
Ook wethouder Kundić is betrokken.Tot de volgende keer!
— Anna
Je leest Eigenwijs brein nu waarschijnlijk als gratis abonnee van Eigenwijs Brein. Om Anna te steunen in haar werk, kan je je abonnement upgraden.
Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.