Nie wiem

Dziś będzie krótko…

W tym tygodniu podczas szkolenia w pracy usłyszałem zdanie, które zostało ze mną na dłużej. Powiedział je Tey Bannerman, specjalista od wdrażania AI w dużych firmach:

“Daj sobie prawo, by nie wiedzieć. Nikt tego wszystkiego nie rozgryzł - i to jest w porządku.”

Tey mówił o sztucznej inteligencji i o tym, żeby się nie zniechęcać tylko dlatego, że nie wszystko potrafimy “złapać”. Pomyślałem jednak, że to samo świetnie pasuje do studiowania Biblii.

Chyba każdy, kto czyta Pismo Święte od dłuższego czasu, natrafił na fragmenty trudne do zrozumienia. Są wersety, które wydają się niejasne i tematy, wokół których od wieków toczą się dyskusje. Są też pytania, na które nie znajdujemy od razu odpowiedzi, a czasami szukamy ich przez wiele lat.

To nie powinno nas zniechęcać.

Warto być ciekawym. Warto szukać, pytać tych, którzy mogą wiedzieć, porównywać różne argumenty i modlić się o mądrość i o to, by Bóg doprowadził nas do najlepszych odpowiedzi na nasze pytania.

W tym wszystkim ważne jest, by stawiać Biblię na pierwszym miejscu i pozwalać jej na kształtowanie naszego myślenia. To z niej pochodzi najlepsze zrozumienie.

Jednocześnie dobrze jest dać sobie prawo do tego, by nie wiedzieć wszystkiego.

Nie musimy mieć gotowej odpowiedzi na każde pytanie. Nie musimy “wygrywać” każdej dyskusji (biblijnej albo światopoglądowej). Nie musimy patrzeć z góry na tych, którzy po w miarę możliwości uczciwym studiowaniu doszli do innych wniosków.

Pokora nie jest przeciwieństwem silnych przekonań. Wiąże się ona raczej ze świadomością, że wszyscy nadal się uczymy i że jesteśmy po prostu omylnymi ludźmi.

Wielką lekcję w tym temacie dał mi badacz Biblii - Charles Taze Russell. Uważam dzieła tego człowieka za jedne z najlepszych wyjaśnień Biblii, jakie można gdziekolwiek znaleźć. A jednak w zbiorze jego odpowiedzi na pytania biblijne “Co powiedział pastor Russell” zwrot “nie wiem” pada około 165 razy [!].

Często Russell używa też zwrotu “przypuszczam” (przynajmniej 64 razy). A wiele razy mówi, że może ktoś inny będzie mógł podać lepsze wyjaśnienie.

Przyznam, że to dość mocne świadectwo, gdy “nie wiem” mówi ktoś, kto w moim rozumieniu bardzo dużo wie. Jak najbardziej pozytywne.

Często mówimy o “szkole Chrystusowej”. A może właśnie jedną z najlepszych postaw osoby, która się uczy, jest gotowość, by powiedzieć: “Jeszcze nie wiem. Ale chcę dalej szukać”. Tym bardziej jest to upragnione, gdy nauczyciel w społeczności potrafi powiedzieć: “nie wiem, ale spróbuję się dowiedzieć”. Albo gdy mówi: “przypuszczam, że jest tak, ale mogę się mylić i może ktoś lepiej potrafi to wyjaśnić”.

Druga rzecz: tak, jesteśmy w szkole, ale w szkole Chrystusowej najważniejsza jest nie suma zapamiętanych faktów, tylko postawa serca. Ten Boży duch, którym udaje nam się napełnić i kierować się nim w codziennym życiu. To na tym polu najwięcej mamy sprawdzianów i “poprawek”, kiedy nie udaje nam się pewnych lekcji nauczyć.

Pozdrawiam,

Wiktor Szpunar