Studiojournaal #2 – De eerste takes staan erop

Vrijdag begon de dag mooi op tijd en stond vooral in het teken van het klaarzetten van de studio. Casper van der Lans, die het album produceert, begon met het afstellen van het drumstel en werkte vervolgens alle instrumenten af totdat alles precies klonk zoals hij het in zijn hoofd had. Omdat Casper daar nog wel even zoet mee was, ben ik met Kees naar de plaatselijke Carrefour gereden. Uiteraard met Bob Uit Zuid over de speakers. Vooral vanwege die zin uit Karpervissen: “M’n visschuur lijkt op de Carrefour, Shimano jas aan, die met schaapswol gevoerd.”

Als muzikant zou ik eigenlijk een pesthekel moeten hebben aan die supermarkt vanwege de AI-muziek die er draait. Maar toch… ik blijf het heerlijk vinden om aan deze kant van België en in Frankrijk door die gigantische supermarkten te lopen. Heb je een kaars nodig? Keuze uit vierhonderd soorten. Een zak chips? Tachtig merken. Ik kan daar echt van genieten. Gelukkig bleek Kees precies hetzelfde te hebben. Met anderhalve winkelwagen vol boodschappen reden we terug naar de studio

Rond een uur of elf kwamen Paul en David aan, ook met een auto vol instrumenten. David had alleen al zeven gitaren meegenomen. Inmiddels is er in de studio meer dan genoeg keuze qua sounds, kan ik je vertellen. Jeroen Overman had donderdagavond nog een optreden op Vlieland met Thijs Boontjes. Gelukkig was mijn vader Ton bereid hem vanuit Harlingen op te halen en helemaal naar de Ardennen te brengen. Vijf uur zaten ze samen in de auto en rond etenstijd kwamen ze aan. Ondertussen hadden wij al een nummer opgenomen zonder bas. Dat voelde meteen een beetje kaal. Gelukkig kon Jeroen na het eten zijn partijen inspelen en binnen een kwartier stond het liedje als een huis.

Na deze eerste, voor Casper behoorlijk intensieve dag wist ik het eigenlijk wel. Dit gaat te gek worden. De sound was prachtig, de sfeer ontspannen en ’s avonds hebben we nog heerlijk aan de buitentafel gezeten. Een betere start hadden we ons eigenlijk niet kunnen wensen.

Zaterdagochtend stonden we om tien uur weer in de studio. En wat een dag werd dat. Het eerste liedje was een beetje een old school powerpopnummer en we hebben flink gezocht naar de juiste arrangementen. We proberen zoveel mogelijk live tegelijk in te spelen. Dat vind ik juist zo mooi aan deze band. Het zijn stuk voor stuk geweldige muzikanten en als je zo’n moment weet te vangen, gebeurt er iets wat je met losse overdubs bijna niet kunt maken. Na wat gepuzzel stond rond het middaguur een prachtige versie van Tonight op de band.

Daarna ging het snel. We namen een liedje op dat ik begin januari schreef in de Eifel, na een wat naargeestige wandeling rondom Vogelsang, een voormalig opleidingskamp van de NSDAP. Niet ver daarvandaan liep ik door een verlaten dorp. Een lege kerk, een oud schooltje en huizen waar al jaren niemand meer woonde. Daar ontstond uiteindelijk It Goes On. Al is dat nog steeds een werktitel.

Vandaag gaan we er wat rockers op knallen. De inspiratie? Mickey Jupp, Dave Edmunds en Nick Lowe. Tenminste, die zaten allemaal in mijn hoofd toen ik deze liedjes schreef.

X
Tim