شمایل‌شناسی نگاره خیمه‌زنی بیابان‌گردان متعلق به مکتب تبریز صفوی

احمدی، بابک. (۱۳۷۴). حقیقت و زیبایی (درس‌های فلسفه هنر). تهران: مرکز.

اشرفی، احمد، میر جعفری، حسین. (۱۳۸۹). زمینه‌های پیدایش مکتب هنری هرات در عصر تیموری و چگونگی انتقال مواریث آن به عصر صفوی. پژوهش‌نامه تاریخ،۱۸، ۱۴۷-۱۶۲.

اشرفی، م.م. (۱۳۸۴). سیر تحول نقاشی ایرانی سده شانزدهم میلادی (زهره فیضی، مترجم). تهران: فرهنگستان هنر.

آژند، یعقوب. (۱۳۸۵). مکتب نگارگری اصفهان. تهران: فرهنگستان هنر.

آژند، یعقوب. (۱۳۸۷). مکتب نگارگری هرات. تهران: فرهنگستان هنر.

آژند، یعقوب. (۱۳۸۸). اصل واق در نقاشی ایران. هنرهای زیبا، ۳۸، ۶-۱۳.

آژند، یعقوب. (۱۳۸۹). نگارگری ایران (پژوهشی در تاریخ نقاشی و نگارگری ایران) جلد ۱. تهران: سمت.

آفرین، فریده. (۱۳۸۹). تحلیل واقع‌گرایی در نگارگری ایرانی از دوره تیموری تا قاجار. مطالعات هنر اسلامی، ۱۲، ۵۳-۷۲..

پاکباز، رویین. (۱۳۷۹). نقاشی ایران از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان.

پاکباز، رویین. (۱۳۸۹). دایره‌المعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر.

پوپ، آرتور. (۱۳۶۹). آشنایی با مینیاتورهای ایران (حسین نیر، مترجم). تهران: بهار.

پوپ، آرتور، اکرمن، فیلیپس. (۱۳۹۴). سیری در هنر ایران (هومان اسعدی، صادق ملک شهمیرزادی، ناصر نوروززاده، مترجم). تهران: علمی و فرهنگی.

پیشگاهی فرد، زهرا، ذکی، یاشار، افضلی، رسول، کرمی، افشین. (۱۳۹۴). بررسی اثر نومادیسم بر ساختار نظامی ایران از دوره صفوی تا اواخر دوره قاجار. تاریخ اسلام و ایران، ۳۰، ۳۵-۶۸.

تندی، احمد، فضل وزیری، شهره. (۱۳۹۶). تفسیر نقش لیلی و مجنون در آثار غیاث‌الدین با رویکرد آیکونولوژی. کیمیای هنر، ۲۲، ۶۲-۷۳.

راوندی، مرتضی. (۱۳۵۷). تاریخ اجتماعی ایران، ج3. تهران: امیرکبیر.

راوندی، مرتضی. (۱۳۸۲). تاریخ اجتماعی ایران، ج8. تهران: نگاه.

رهنورد. (۱۳۸۶). تاریخ هنر ایران در دوره اسلامی: نگارگری. تهران: سمت.

شوالیه، ژان، گربران، آلن. (۱۳۸۷). فرهنگ نمادها (سودابه فضایلی، مترجم). تهران: جیحون.

شهبازی. (۱۳۶۹). مقدمه‌ای بر شناخت ایلات و عشایر. تهران: نی.

قاضی‌زاده، خشایار. (۱۳۹۰). بررسی دو نگاره زندگی در شهر و زندگی در ییلاق از منظر میرسید علی. بیناب، ۱۸، ۷۲-۸۵.

قاضی‌زاده، خشایار، شاقلانی‌پور. (۱۳۹۴). رمزپردازی نگاره معراج پیامبر (ص) در فالنامه تهماسبی به روش آیکونولوژی اروین پانوفسکی. پیکره، ۸، ۳۶-۵۳.

کریم‌زاده تبریزی، محمدعلی. (۱۳۶۹). احوال و آثار نقّاشان قدیم ایران و برخی نگارگر هند و عثمانی. لندن: مستوفی.

کنبای، شیلا. (۱۳۸۹). نگارگری ایرانی. تهران: مطالعات هنر اسلامی.

کورکیان، آن ماری، سیکر، ژ.پ. (۱۳۷۷). باغ‌های خیال: هفت قرن مینیاتور ایران (پرویز مرزبان، مترجم). تهران: فرزان روز.

کونل، ارنست. (۱۳۹۴). تاریخچه نقاشی مینیاتور و طراحی. در پوپ، آرتور، اکرمن، فیلیپس، سیری در هنر ایران، جلد ۵ (صص. ۲۰۹۵-۲۱۵۸، پرویز مرزبان، مترجم). تهران: علمی و فرهنگی.

مجابی، سیدعلی، فنایی، زهرا. (۱۳۸۹). صناعت دسترسی در نگارگری ایرانی سده نهم تا یازدهم. گلجام، ۱۵، ۱۲۷-۱۴۹.

محمد حسن، زکی. (۱۳۷۲). تاریخ نقاشی در ایران. تهران: سحاب.

میرقاید، زاویه. (۱۳۹۳). تحلیل مضامین در نگاره‌های مکتب اصفهان نیمه دوم عصر صفوی. رشد آموزش هنر، ۴۰، ۵۸-۶۴.

نصری، امیر. (۱۳۹۲). خوانش تصویر از دیدگاه آروین پانوفسکی. کیمیای هنر، ۶، ۷-۲۰.

ولش، آنتونی. (۱۳۸۵). نگارگری و حامیان صفوی: بررسی تحولات دوره گذار از مکتب قزوین به مکتب اصفهان (روح‌الله رجبی، مترجم). تهران: فرهنگستان هنر.

هوشمندی منفرد، ندا. (۱۳۹۷). ارتباط واقع‌گرایی در هنر نگارگری مکتب دوم تبریز و عرفان اسلامی. مبانی نظری هنرهای تجسمی، ۶، ۵۷-۶۷.

Panofsky, E. (1955). Meaning in the visual arts. New York, NY: Doubleday Anchor Books.