De viering van 250 jaar Amerikaanse onafhankelijkheid toont ons vooral haar (en onze) ondergang

Het 250-jarig jubileum van de Verenigde Staten werd ongewild precies de spiegel van de VS die het niet wilde zijn en houdt daarmee ook Europa als trouwe bondgenoot een pijnlijke reflectie voor.

Treurig feestje
Het was allemaal lachwekkend als het niet zo droevig was. Daar was dan een verlaten Washington Fair vol bizarre attracties, live podcastgesprekken met kinderen waarin heksenverbrandingen werden goedgepraat (alleen het jurysysteem had beter gekund), moordende hitte als gevolg van de “drill, baby, drill”-mentaliteit, een Arc de Trump die sprekend lijkt op die van de nazi’s, de Lincoln Memorial Reflection Pool die na Trumps idee om deze donkerblauw te verven nu gifgroen van de algen is en voor bezoekers een gezondheidsrisico vormt en natuurlijk Trump zelf, die er zijn eigen zegetocht van maakte.

Het belastinggeld voor de nationale viering belandde zoals gewoonlijk in de grijpgrage handen van Trump zelf, via zijn eigen stichting, “Freedom 250”. De al tien jaar bestaande “America 250”-commissie van het Amerikaanse Congres, die door beide partijen ter gelegenheid van de aanstaande viering was opgezet, ontving slechts een fractie voor haar neutrale en apolitieke programma.

250 jaar na de bevrijding van de Engelse koning door het tekenen van de Declaration of Independence heeft de VS opnieuw een koning, al kan Trump wellicht beter de keizer zonder kleren worden genoemd. Na de oorlogszuchtige “Pax Romana” zijn we nu getuige van de tirannieke “Pax Americana”. Nu ging de Amerikaanse vrijheid vanaf het begin van haar geschiedenis met volkerenmoord, totslaafmaking, buitenlandse inmenging, ecocide, segregatie en neokolonialisme gepaard. Toch doet het wat om de VS in zo’n snel tempo ten onder te zien gaan. Wie de geschiedenis van de val van Rome kent, weet welke chaos daarna uitbrak. Daar stevent de wereld nu zichtbaar weer op af. Er is geen internationale rechtsorde meer, geen internationaal rechtsbeginsel dat nog overeind staat en geen internationaal instituut dat landen nog werkelijk samenbrengt, zoals de VN. Wat rest is een nieuw Wilde Westen, het recht van de sterkste, militaire macht en praal die natuurlijk ook een grote plek kreeg bij de viering.

White supremacy
Vijfentachtig jaar na de Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring volgde de Amerikaanse Burgeroorlog. Diezelfde spanning hangt nu opnieuw boven het land. Groepen white supremacists marcheerden vandaag door de straten van Washington. Met gezichtsbedekking op en gekleed in kaki broeken en blauwe overhemden brulden ze met confederate-vlaggen in de hand. Is het toeval dat een vergelijkbare groep ook in optocht door Den Haag liep? Ik denk van niet. Veel van de bloederige pagina’s uit de Amerikaanse geschiedenis heeft het land immers mede aan Nederlandse nazaten te danken.

Ondertussen reden speciale Freedom Trucks door het hele land. Niets zou immers Amerikaanser zijn dan de ‘wide open road’. In die trucks is een museum ingericht, waarin wit Amerika wordt bezongen en aan de scheiding tussen kerk en staat een einde wordt gemaakt. Ook in deze megatrucks schittert Trump.

Op deze foto, beschikbaar gesteld door Mark Sherman, dragen leden van de groepering Patriot Front maskers terwijl zij door Washington marcheren voorafgaand aan de festiviteiten rond Onafhankelijkheidsdag ter gelegenheid van het 250-jarig bestaan van de Verenigde Staten, zaterdag 4 juli 2026. (Foto: Mark Sherman via AP)

Hoestbui
Als de Amerikanen hoesten, krijgt de rest van de wereld bronchitis. Het machtigste land op aarde trekt ons allemaal de afgrond in. Toch blijven we de Amerikanen als grootste bondgenoot beschouwen en staan we toe dat de laatste pijlers van de Nederlandse verzorgingsstaat worden afgebroken voor Trumps 5%-NAVO-norm, waarvan men zegt dat die om vrede en veiligheid gaat, maar die in werkelijkheid een megadeal is voor de Amerikaanse en Israëlische wapenindustrie. Die beleeft met Netanyahu’s oorlogen, landjepik en genocide sowieso al gouden tijden.

En daarmee kom ik op het volgende: de VS heeft niet alleen een keizer verkozen, maar is ook een vazalstaat van Israël.

En wij? Wij zijn de voorovergebogen lakei van allebei. Maar laten we het vooral en alleen over de Russische dreiging hebben. We weten in onze grootste vrienden immers niet onze vijand te herkennen. Zelfs niet als die het laatste rechtsbeginsel opblaast, ons allemaal aan olie, plastic en wapens verslaafd maakt, onze data en technologie beheert en controleert, ons aan oorlog en genocide medeplichtig maakt en openlijk steun geeft aan fascistische en nazistische partijen en groepen in eigen land.

Ook wij willen immers nog steeds graag in die Amerikaanse droom geloven, ook al is die voor de rest van de wereld nooit anders dan een Amerikaanse nachtmerrie geweest.

God Bless America
Natuurlijk kon geen viering compleet zijn zonder publieke prayer meeting, ‘a rededication to God of America’. Christelijk-nationalistische politici gingen voor in gebed, dat nog het meest leek op politieke speeches. Er werd hel en verdoemenis gepreekt over homoseksuele en transgender personen, ‘het moorden van ongeboren kinderen’ en al diegenen die geen echte patriot zouden zijn. Voor zover de gevierde Declaration of Independence, die een duidelijke scheiding van kerk en staat voorschrijft.

Het herinnert ons er maar weer aan waarom het gevaarlijk is als natie zichzelf als Gods uitverkorenen land gaan beschouwen in plaats van te bewegen vanuit het Bijbelse principe dat iedere natie aan God verantwoording heeft af te leggen. Een les die de zionisten met hun oorlogszuchtige dromen van het ‘beloofde land’ ook maar niet willen leren.

Het verslag van het bezoek van de paus, waarbij hij uitvoerig sprak met de overlevenden van de dodelijke overtocht en samen met hen bad bij het monument ‘The Gateway to Europe’. Zijn bezoek is een volgende in een reeks reizen langs de dodelijke grens van Fort Europa, die niet geheel toevallig samenvallen met de invoering van het brute Europese anti-migratiepact.

Voor we dus weer naar Trump en de Amerikanen wijzen, zou het goed zijn om naar onszelf te kijken. De VS is immers slechts het puberende kind van dat ‘oude continent’ Europa en dat is iedere dag te zien; het mist elke vorm van opvoeding

Fragment uit the Declaration of Independence, een papieren droom die zelden zo ver weg van de realiteit geleken heeft.

We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable Rights, that among these are Life, Liberty and the pursuit of Happiness.--That to secure these rights, Governments are instituted among Men, deriving their just powers from the consent of the governed, --That whenever any Form of Government becomes destructive of these ends, it is the Right of the People to alter or to abolish it, and to institute new Government, laying its foundation on such principles and organizing its powers in such form, as to them shall seem most likely to effect their Safety and Happiness. Prudence, indeed, will dictate that Governments long established should not be changed for light and transient causes; and accordingly all experience hath shewn, that mankind are more disposed to suffer, while evils are sufferable, than to right themselves by abolishing the forms to which they are accustomed. But when a long train of abuses and usurpations, pursuing invariably the same Object evinces a design to reduce them under absolute Despotism, it is their right, it is their duty, to throw off such Government, and to provide new Guards for their future security.-

Wil je verder kijken dan de waan van de dag? ARC biedt scherpe analyses, verrassende inzichten en meeslepende verhalen die je nergens anders leest. Onafhankelijk, kritisch en zonder de beperkingen van traditionele media, gaat journalist en auteur Mounir Samuel met zijn lezers op zoek naar antwoorden op de grote vragen van deze tijd. Stap met hem aan boord! Abonneer je nu en help gelijk het burgerinitiatief Artsen in Nood.
Nu met 20 % korting!