Nieuwsflash – TEAM TOREN – Broederlijk Delen – Wandelen in en om Ieper –
26 april 2025 -
www.teamtoren.koenmorlion.be
De Krokusvakantie is achter de rug. Prachtig weer.
Met 7 kleinkinderen (met straks nog een tweeling bij wordt dat 9!!) is er wel altijd plaats voor een logé.
Deze keer was het de beurt aan een Gentse logee, Aude.
9 jaar. 4de leerjaar.
Een verwoede lezeres.
Ze verslindt boeken.
Maar het is ook een heel wakker kind. Ze volgt de gebeurtenissen om haar heen.
Het kan ook niet anders met ouders die heel geëngageerd naar de wereld kijken.
Door haar praten heen, hoor ik de stem van haar papa.
Hij is journalist bij de Knack.
Zeer belezen en vooral een schitterende journalist die heel gedreven politieke en maatschappelijke stukken schrijft.
Echt lezenswaardig en heel interessant om voor jezelf een opinie te vormen.
Met Aude verveel je je nooit als grootouder.
Oma leerde haar haken en ze maakte een heel mooi tasje dat ze over haar schouder kan meedragen.
Zoals reeds aangekondigd, grepen we deze vakantie aan om te wandelen. Trainen voor het goede doel.
Woensdagnamiddag 5 maart stapten we (opa; Joppe; Flor en Aude) van Oostkerke (waar onze oudste dochter Saartje met haar gezin woont) naar Diksmuide.
Aan de kerk in Kaaskerke sloegen we links af naar het kerkhof van dit dorpje.
WO1 kun je hier nog steeds voelen en proeven.
De kerk van Kaaskerke werd na WO1 op een andere plaats heropgebouwd.
Even verder bezochten we een 6-tal Britse oorlogsgraven uit WO2 en beseften dat de oorlog plots heel dicht kan zijn. Jonge mannen van 20 tot 35 jaar lieten hier hun leven voor onze vrijheid.
We werden er echt stil van.
Even verder begon het Stiltepad.
Tijdens WO1 stond deze streek onder water en de transporten gebeurden via passerelles of loopbruggen.
De Boyau de l’ Espoir (loopgraaf van de Hoop) was een verbindingsloopgraaf tussen het front (met de Dodengang) aan de Ijzer en het achterliggende gebied.
In Kaaskerke en even verder in Lettenburg waren er hulpposten waar men aan de gewonde soldaten de eerste zorgen toediende.
Ik vertelde de kleinkinderen dat het een heel zware karwei was om gewonde soldaten tijdens de nacht over te brengen op een brancard of draagberrie. Het kon zelfs een ganse nacht in beslag nemen.
Langs dit pad is een ruïne van een voormalige boerderij bewaard.
We rustten er eventjes uit.
Wat stilte over ons laten neerdalen.
Het doet wat met een mens.
In de verte konden we de site van de Dodengang zien.
Even later bereikten we de Ijzer.
Ook hier konden we op een rustige en veilige manier wandelen naar de Hogebrug in Diksmuide.
Er is een mooi fiets- en wandelpad in en op de dijk van de Ijzer aangelegd.
Tijdens onze wandeling paarden we het nuttige aan het aangename.
Woordspelletjes.
Elk om beurt dachten we aan een dier en de anderen probeerden met ‘ja’ of ‘neen’ vragen het dier te raden.
Een andere keer zocht iemand een dier op en de volgende moest met de laatste letter van dat dier een nieuw dier zoeken en vinden.
Heerlijk toch.
Met heel veel enthousiasme vonden we zelfs onbestaande dierennamen uit.
Hilarisch.
We wandelden onder de Hoge Brug door en bereikten zo het centrum van Diksmuide via de Ijzer- en Baron Jacqueslaan.
Wie hard gewerkt heeft, verdient een beloning.
In het Gouden Mandeken aten de moedige kleinkinderen een lekkere pannenkoek met suiker. Daarbij paste voor elk een bijhorend drankje.
Met frisse moed hervatten we de wandeling naar Oostkerke.
Uiteindelijk wandelden we 11,5 km en hadden we meer dan 16000 stappen gezet.
We amuseerden ons …
We leerden wat bij en vooral we leerden elkaar weer wat beter kennen.
Het was ook geen probleem om vol te houden.
Ik ben heel fier op onze kleinkinderen.
Op zaterdagvoormiddag 8 maart trappelden de kleinkinderen vol ongeduld aan de voordeur in Oostkerke om opnieuw te wandelen.
Dit keer niet zo ver.
Enkel tot aan de Markt van Diksmuide.
In het Gouden Mandeken wachtte een journaliste van de Krant van West-Vlaanderen ons op voor een heus interview.
We vertelden honderduit over het doel van onze actie.
Via onze wandeling in Ieper halen we centjes op die gebruikt worden door Broederlijk Delen om het leven van mensen in het Zuiden aangenamer te maken.
Even citeren uit de folder van Broederlijk Delen.
‘In Europa zijn verboden pesticiden elders ook giftig.’Broederlijk Delen vraagt onze beleidsmakers om daar iets aan te doen.
Enkele cijfers:
’Ons land voerde tussen 2013 en 2020 bijna 50 000 ton verboden pesticiden naar meer dan 70 landen uit. Voldoende voedsel voor iedereen wereldwijd, geteeld met respect voor de boer, de consument en het milieu. * Met 60 EURO kunnen twee landbouwers een training volgen over agro-ecologische * Met 130 EURO kan een stuk aangetast land van 10 are hersteld worden. * Met 300 EURO kan COSIL (partner van BD) één jongere ondersteunen bij het opzetten van een
Wat hier bij ons NIET meer mag, kan in die landen wel nog.
Winsten van multinationals worden boven de gezondheid van die mensen in het Zuiden gezet.
Te gek voor woorden.
Onze droom…een droom van Joppe, Flor, Aude en opa…
Ook jij kunt daaraan bijdragen.
Doe mee met de 25%-revolutie van Broederlijk Delen, want met een kwart van de bevolking kunnen we het voedselsysteem veranderen.
landbouwtechnieken.
eigen bedrijf zoals bijenteelt of stadslandbouw.’
Ondertussen verzamelden we via gulle sponsors al 1645 EURO ,
jawel duizendzeshonderdéénenveertig EURO.
Jullie kunnen ons steunen via : www.teamtoren.koenmorlion.be :
LET OP: NIET via de groene knop bovenaan rechts.
Wel even doorscrollen.
Daar vind je een groende knop: ‘Steun dit team’.
Dank bij voorbaat in naam van Joppe, Flor, Aude en mezelf.
No posts

Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.