Jannes Erasmus skryf vertederend oor wat die liggaam ter pad onthou, en hoe, en vir watter redes.
∙ Paid
Wemar
Ek dink eerste aan my voete. My kop het die jare verloor, my presiese ouderdom daai middag vaag, maar my voete weet nog hoe die sand eers warm was en later koel geword het. Hoe klippies onder sagte vel groter word en hoe stof aan bloed kleef voordat ek kan besluit of dit mag seer wees.
Jou lyf onthou nie netjies nie.
Eerder eerlik, veral wanneer daar…
Keep reading with a 7-day free trial
Subscribe to knaap vol. 3 to keep reading this post and get 7 days of free access to the full post archives.
Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.