Hey hey
Vanaf Koh Phangan stuur ik mijn eerste nieuwsbrief van dit jaar. Mochten er foutjes in zitten, dan is het de schuld van zeebries of de kwetterende vogels. De laatste editie van vorig jaar was meteen de best gelezen ooit. Dank voor het lezen en het doorsturen, het wordt zeer gewaardeerd.
Hieronder tref je mijn Bangkok reports en Saigon stories. Ook vind je een terugblik op mijn eerdere reportages en trendoverzichten uit Zuid-Oost Azië. Het lijkt erop het belang alleen maar toeneemt, en ze lezen nog actueel weg.
Als je alle voorgaande edities al gelezen hebt en trouwe luisteraars bent van Tien voor tien (mijn dagelijkse podcast met Wouter Verkerk), dan kan je meteen doorscrollen naar Saigon stories, daarin trends uit Ho Chi Min City: greencore en Vietnamese koffie. Ik sluit af met twee bekende rubrieken: waar is Gijsbregt en de restauranttips.
Ik hou de intro kort, want deze versie van Gijsbregt fileert is door alle verwijzingen al lang zat (het kan zijn dat die in je inbox afgesneden wordt, dus let goed op onderin). Afsluitend, mocht je vragen hebben over onderstaande, mocht je wat missen of heb je tips voor mij, laat het vooral weten. Dat kan door een mailtje te sturen naar op gijsbregt@brightguys.nl.
Cheers,
Gijsbregt
Toen ik drie jaar geleden het gouden schiereiland van zuid tot noord doortrok verbleef ik voor het eerst in ruim tien jaar meer dan een week in het buitenland. Ik twijfelde tussen Mexico en Thailand, twee van mijn culinaire lievelingslanden en bovenal twee plekken op aarde waar verandering en vooruitgang – juist ook op het gebied van food, drinks & hospitality – extreem rap gaan. Het werd Thailand.
Mijn trek naar het oosten bracht me naar Vietnam, Maleisië, maar vooral dus naar Thailand, van zuidgrens (bij Maleisië) tot noordgrens (bij Myanmar en Laos) en elke keer jaar weer naar Bangkok. De hoofdstad van Thailand heeft met tientallen miljoenen inwoners een middelpuntzoekende kracht, voor Thai zelf (zie bijvoorbeeld de opkomst van Isan keuken aldaar), maar vooral voor alle omliggende landen, van China tot Japan, van Korea tot Filippijnen, van India tot Singapore, en natuurlijk alle buurlanden, voorwaar geen culinaire dwergen.
Het zijn landen waar de wereld zich steeds meer op oriënteert, vaak geholpen door de zachte kant van macht, van muziek, cultuur, religie, mode, beauty tot, inderdaad, eten.
Minitrend van dit jaar: honing, met 2 minitrends die ik vorig jaar noemde: parels en eigeel
Ik heb de kennis die ik de afgelopen jaren hier heb opgedaan niet voor mezelf gehouden. Tijdens mijn trendpresentaties ontbraken de smaken, texturen, kleuren, concepten en technologieën zelden.
Maar ook buiten mijn presentaties deelde ik mijn inzichten: het groen van matcha en pandan en het paars van taro en ube ben ik schier viraal gegaan. Maar het echte werk vond natuurlijk in deze nieuwsbrief plaats. Ik zal hieronder mijn nieuwsbrieven met trends uit deze regio opsommen met korte intro erbij om je geheugen op te frissen of als je ze nog niet eerder las.
Maart 2023: 7 lessen uit Zuid-Oost Azië:
7 trends die nog steeds zo over te nemen zijn anno nu: van monoconcepten tot luxe al fresco dining en van grab & go tot koffiemixen. Met speciale aandacht voor de kleur groen van pandan en matcha.
Maart en april 2024: een dubbel over reizen en eten
Over soft power, het The-White-Lotus-effect, airspace en “authentieke” ervaringen (#64) en vooral veel reis(eet)tips (#65).
Maart 2025: smaken die binnenkort in het schap belanden (of op het menu)
Een heerlijk overzicht met vooral texturen en kleuren die westwaarts onderweg waren en soms nog steeds zijn. Van laagjeskoffie tot eigeel en popping kaviaar/parels.
Uiteraard waren mijn trends ook in andere media te spotten, zo zagen we onigiri – letterlijk – van ver aankomen en schreef ik daarover bij Entree Magazine en belichtte ik voor hun lezers ook de hyperconceptuele zaken die (voorlopig) de sprong nog niet gemaakt hebben (althans niet verder dan tot Dubai en de andere golfstaten).
Bikini sandwiches komen uit Spanje, ik at ze bij onderstaande rooftop
Dit jaar was mijn verslag bijna realtime via mijn nieuwe podcast Tien voor tien (die ik samen met Wouter Verkerk dagelijks opneem, volg ons hier). Ik nam 5x2 reports op (eentje is er gesneuveld, net die over influencers, sorry Havermelkelite Your Little Black Book en Chef van der Leq).
Maar er valt genoeg te beluisteren. Aflevering duren ongeveer 10-12 minuten en Wouter en producer Dim nemen de honneurs waar, terwijl ik korte voicememo’s met de meest actuele foodtrends deel.
#S2E35: over het overweldigende van Bangkok en Chinees nieuwjaar
#S2E36: over Osaka (en Kyoto) cream puffs en Thai coffee
#S2E37: over regionale keukens en de opkomst van de Isan kitchen (extra lang report)
#S2E38: over de rooftop bij het nieuwe Andaz (en dus niet over influencers)
#S2E39: over de opkomst van honing en als afsluitende klapper: matcha
Dit jaar was ik voor het eerst in Ho Chi Min City. Vietnam is net als Thailand een regionale grootmacht, maar klein bij de Chinese en Indiase buren. De Thaise economie is wat groter, maar Vietnam groeit sneller en heeft een jongere bevolking.1
Thailand is een toeristisch powerhouse dat het spel van soft power, zoals eerder beschreven, goed beheerst. Vietnam neemt veel productiewerk van China over en is rauw als het gaat om toerisme. Wat meer een backpack land dan een White Lotus land.
Ho Chi Min City groeit tegen de klippen op. Er komen complete wijken vol wolkenkrabbers bij, gericht op de groeiende middenklasse en de expats. De horeca doet meer met minder, met name in de oude stad (District 1) en de ‘trendy’ wijken (vooral District 3).
Hieronder twee trends die ik trof in Ho Chi Min City.
Greencore: it’s the outside that counts
8x greencore in Ho Chi Min City
HCMC was voor mij een perfecte plaats om op zoek te gaan naar inspiratie voor een van mijn trendvoorspellingen van dit jaar: ‘it’s what’s outside that counts’ ofwel horeca en wellness trekken het groen in en – midden in de stad, precies andersom – groen komt naar de horeca toe. Ik heb hierboven puur het visuele aspect laten terugkomen, de achtergrond voor deze trend heb ik benoemd in mijn foodtrends voor 20262.
Vietnamese koffie
Salted coffee links en egg coffee rechts
Daar heb je hem weer, met zijn koffie. Inderdaad, maar wederom niet zonder reden. Koffie heeft altijd een centrale plek gehad in de horeca, ons woord café is er vanaf geleid zelfs. Maar de afgelopen jaren is koffie van instrument om wakker te worden in de ochtend of iets digesterends na het diner, veranderd in een voorziening voor de gehele dag.
Dat ging niet zonder grote veranderingen, in de horeca, én aan de koffie zelf. Die meer een vlag is geworden voor een gigantische categorie van dranken met (en zonder) cafeïne, warm en koud, puur en gemixt. Over de veranderingen in die koffiewereld schreef ik eerder (#27 de vierde – of zesde – koffiegolf hier en #49 koude koffie en thee met ballen hier). Recent gaf ik nog drie koffietrendcolleges op de Horecava voor WMF, samen met Jeroen Veldkamp en Jan Dirk Huijser van Reenen, met focus op beleving en mixen.
De Vietnamse koffiescene is bijzonder. Als een na grootste koffieland ter wereld – tien punten voor wie de grootste uit het hoofd kan opzeggen3 – produceert het land vooral de robusta boon, die als inferieur wordt gezien4 en vaak als vulling wordt gebruikt bij de ‘betere’ arabica. Mede daardoor kent het land veel koffiemixen (al zie je die in heel Zuid-Oost Azië).
Wellicht zullen enkelen van jullie ‘Vietnamese koffie’ kennen: een metalen bakje op een glaasje dat langzaam (robusta) koffie druppelt op gecondenseerde melk. Daarna ijs erbij of roeren en je (zoete stevige) koffie is af. Maar er is flink veel meer: de trendy egg coffee is aan een voorzichtige opmars in Nederland begonnen, vooral bij Vietnamese zaken tot dusver. Het is koffie aangelengd met een mix van eigeel, suiker en wederom gecondenseerde melk, een soort koffiecustard dus. De salted coffee is een koffie met een laagje room met zout erin. Het is bizar hoe goed dit smaakt. Hier verwacht ik veel van5. Als laatste viel de coconut coffee op, alweer eentje waar de naam de lading goed dekt: ik zag deze in Thailand met kokoswater, in Vietnam is het met kokosijs of -room, dus wat zoeter.
Koffie is in de fase beland dat ‘de volgende koffie’ net zo belangrijk is geworden als ‘wat is het zomerdrankje van komend jaar’6. Zelf ben ik al lang fan van de Magic (maar die is lastig te maken) en in Australië loopt iedereen nu met de Mont Blanc weg (idem). Eerder kwam Japanse laagjeskoffie al aan in onze hoofdstad (zie mijn visie hierop in dit artikel in Parool). Zoals gezegd zie ik veel ruimte voor de vier Vietnamese koffiehits, met name voor salted coffee, al is die visueel net de minst spannende van het stel.
Kort en krachtig, want deze editie is al langer dan jullie van me gewend zijn. Maart staat in het teken van veel trendlezingen - en tours. Ik doe zelfs een webinar in samenwerking met een bekend bureau voor (food)influencers. Als je mij – wederom met Maartje Nelissen – in actie wil zien en je komt uit de wereld van hotels en hospitality, dan kan dat op 20 maart bij Future Ready Hospitality Conference. Hier zal ik op bovenstaande workshop geven.
Pho bij Pho Le
Op de Buik staat al enkele jaren een ‘Bangkok-lijst’ van mijn hand. Die heb ik dit jaar van een update voorzien. Dus als je nog gaat (of wil dagdromen van ‘one night in Bangkok’ dan kan dat hier.
Mijn tips voor Ho Chi Min City zijn wat karig. Het was Tet (Vietnamees nieuwjaar) en echt alles was dicht. Maar ik heb natuurlijk wel gegeten, vooral Vietnamese klassiekers:
Pho bij Pho Le;
Banh xeo en veel andere super uitgevoerde klassiekers bij Bep Me In;
Prijswinnende cocktails bij Stir;
En de prachtigste greencore spot (zie boven) vond ik Nikotin Café (geen link, ligt in District 3).
Toen ik twee jaar geleden op Koh Phangan was, was er op dat moment op het eiland één bekende van mij (voor zover ik kon zien). Nu spotte ik er zes (leve Instagram) en nog twee op het nabijgelegen Koh Tao, en dat is nog naast alle ‘influencers’ in Bangkok. Het kan snel gaan met bestemmingen. De ervaring is dat die reizen de adoptie van trends alleen maar versnellen.
Als jij deze nieuwsbrief interessant vindt, hou hem dan niet voor jezelf, maar deel hem met andere food liefhebbers en verbind hen zo aan deze trends over eten, drinken en hospitality.
Ben jij al in Thailand (of Vietnam) geweest? Welke trends heb ik gemist of wil je meer over weten? Laat het weten via mijn social media of op gijsbregt@brightguys.nl. Wil je meer weten over mij, check dan diezelfde social media of deze bio op de site van mijn agent7.
Cheers,
Gijsbregt
Om jullie niet verder te vermoeien, maar wel essentieel: Thailand is een constitutionele monarchie met een matig functionerende democratie en een koning die als goddelijk gezien wordt; Vietnam heeft een communistische (ja echt, hamer en sikkel wapperen nog in de straten) eenpartijstaat.
Rob Bongers wees mij in dit kader op biophilic design, een concept dat verbinding tussen natuur en mens centraal stelt bij het ontwerp van gebouwen (ook horeca, al komt het daar veel minder voor dan bij bijvoorbeeld kantoren).
Dat is Brazilië. Nummer drie is Colombia.
De Vietnamezen zijn inmiddels ver gevorderd met een ‘specialty coffee’ versie van de robusta boon, die ik in diverse koffiebars heb kunnen proeven.
Antwoord vind je hier, in Entree Magazine waar ik samen met onder meer Albert ‘Mr. Cocktail’ Van Beeck Calkoen de zomercocktail voorspel.
Mijn eigen site is BIJNA af, als je nog feedback wil geven, stuur me een berichtje.

Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.