#80 3 nieuwe minitrends 🥭 ☕ 🦐

Hey hey,

Drie nieuwe trends in het midden van deze nieuwsbrief. Geen grote ontwikkelingen, maar wel opvallend in het straatbeeld of in het schap. Ik presenteer alvast – nu al begin oktober – dé smaken voor 2026, een nieuw horecaconcept dat overal oppopt en een gerecht dat je steeds vaker op de kaart ziet.

Ook is er aandacht voor twee van mijn theoretische modellen. Een uit de vorige nieuwsbrief over foodmedia, en mijn vaste model voor foodtrends dat eindelijk ook een visuele vorm heeft gekregen.

Voor de nieuwe lezers: ik ben Gijsbregt Brouwer, foodtrendwatcher en oprichter van de Buik. In deze persoonlijke nieuwsbrief ga ik in op wat mij opvalt in de wereld van eten drinken, vaak zijn dit trends, soms hypes en soms wat stevigere duiding (zoals de genoemde modellen). Altijd is er ruimte voor tips en lekkers in deze nieuwsbrief.

Als je vragen hebt, tips wilt delen of juist tips wil ontvangen, laat me vooral weten op gijsbregt@brightguys.nl.

Cheers,

Gijsbregt

Mijn vorige nieuwsbrief ging over foodmedia. Ik heb een eigen model ontwikkeld met theorie eromheen. Ik kreeg veel tips over media die er nog niet tussen staan, dank daarvoor. Er is veel gereageerd op mijn LinkedIn post (zie hier voor de comments) en ik kreeg veel berichtjes.

De meeste reacties waren: gek dat dit er nog niet was, wat moet je er eigenlijk mee en interessant om te zien hoe dit zich zal ontwikkelen (en sommigen vonden het gewoon saai). Die ontwikkeling, daar is het eigenlijk voor bedoeld. Op naar een update (met meer namen) in de nabije toekomst.

Net als dé kleur van het jaar (meestal door pantone gemunt), is in de wereld van eten en drinken dé smaak van het jaar een centraal onderwerp. Vooral aan de kant van ontwikkeling en innovatie (menu, gerecht, product, ‘vibe’) wordt hier flink veel geld aan uitgegeven. Want inzicht in toekomstige populaire smaken, leidt tot willige consumenten, zo is het idee. De praktijk blijkt weerbarstig.

Al was matcha (en de hele groene trend met onder meer pistache en pandan) 2,5 jaar geleden goed te voorspellen (zoals ik hier deed), de jaren daarvoor was matcha maar gewoon een bitter theepoeder of een drinkritueel. Veel theekenners kunnen helemaal niks met de huidige gekte, maar ondertussen is er zo’n groot tekort dat theeleveranciers en koffietentjes al overstappen op hojicha en genmaicha. Is dat dan hetzelfde? Verre van, maar het is wel thee uit Japan met trendpotentieel.

Toch is het leerzaam en leuk om na te denken over de smaken van volgend jaar. Het is een van de dingen die ik met veel van mijn klanten doe (menu 2030, het schap voor kerst in 2026, etc). Het is een van de dingen waarom veel van jullie abonnee zijn geworden op deze nieuwsbrief, zo blijkt uit de cijfers.

Het is tevens iets dat Maartje Nelissen en ik graag doen, in onze podcast Bekt Lekker. In de meeste recente aflevering blikken we vooruit op 2026. Maartje is altijd iets meer niche en alternatief dan ik. Zij kiest voor mais en whiskey als de smaken voor komend jaar. Zelf kies ik voor mango en dulce de leche.

Luister vooral de hele podcast voor de duiding

🎨☕ Creativity + coffee, aldus Artsy Avenue

Afgelopen jaar openden in Rotterdam drie keramiekkoffietentjes: onder meer Artsy Avenue, Kera Café en Keramiek Café Rotterdam (handig voor Google). Overigens als je googlet vind je er nog meer. Dit zijn – vaak instagramwaardige – kunstcafés waar je voor 30-40 euro een kopje kunt beschilderen, terwijl je van koffie (of matcha) en taart geniet: sip & paint heet dat. Na afloop verdwijnt je zelf-beschilderde kopje in de oven van 1000 graden en een tijdje later kan je het meenemen naar huis.

Ik vind het niet opvallend dat er concepten lanceren die horeca met een experience combineren, ik schreef daar al twee keer eerder over (zie hier 5 en 6), als brede trend in de horeca. De kopjes en de zaken (net als het eten en de koffie) lenen zich goed voor het delen op de social media. Dus deze ontwikkeling zit midden in het Venn-diagram van trends.

Ik vond het wél opvallend dat er ‘ineens’ zo veel van zijn, dus ik ging toch even op onderzoek uit.

Deze cafés kun je zien als een lightversie van pottenbakken. Het echte pottenbakken vraagt vaak cursussen van minimaal zes lessen en is weliswaar romantisch (zie Ghost), maar niet heel sexy anno 2025. In Parijs en Londen zagen we deze cafés al eerder, ook Amsterdam overstroomt met zaakjes die klei en koffie combineren.

De doelgroep blijkt vooral uit vrouwen te bestaan. Dat valt op als je naar binnen kijkt – ik ben zelf nog niet wezen schilderen – maar hoor je ook als je rondvraagt. Maar het is (veel) meer dan een vriendinnenuitje of vrijgezellenpartystop, want bijna het hele spectrum aan generaties voelt zich aangetrokken tot deze doehoreca: van Gen Alpha tot en met de boomers.

Waarom dan? Vergelijk het met de running club of de koffierave. De horeca verplaatst zich naar overdag1, naar een lichte setting die geschikt is voor social media. Eten en drinken alleen is niet meer voldoende voor een bezoek aan een zaak, er moet wat gebeuren om mensen hun huis uit te krijgen. En zoals een collega van mij zei: “Creatief zijn onder het genot van een bakkie en lekker taartje zorgt ook voor andere gesprekken.”

Shrimp toast bij Xin: 蝦多士 brioche, scarlet shrimp, bamboo, langoustine & lardo (foto door Wouter Stern)

‘Move the product’ is een gezegende uitdrukking in de wereld van content. Ik ben daar zeker niet vies van, dus als je de nieuwsbrief van Club de Buik2 al hebt gelezen of Bekt Lekker al geluisterd, dan is dit geen nieuws voor je: shrimp toast is ineens overal (en het smaakt fantastisch).

Het is wederom een bewijs dat de foodtrends voor het merendeel tegenwoordig uit het oosten komen3. Shrimp toast vindt haar origine in Hong Kong en is bij de goede ‘Chinees’, maar ook bijvoorbeeld Thai al langer te vinden. Recent is er een culinaire reveille van de shrimp toast gaande. Nederlandse topchefs nemen deze fusion snack onder handen en komen met hun eigen versies. Ik at het recent bij Bar Dertien, Restaurant Europa en Putaine. Klassiekers vind je bij Layers, Yum Saap en China Supreme. Ook Alexander Wong die in zijn restaurant Xin graag speelt met eigentijdse versies van Chinese klassiekers heeft de shrimp toast recent op de kaart gezet.

Het succes van shrimp toast zit in twee elementen: smaak en textuur. Textuur wint al jaren terrein in onze contreien en deze toast balanceert het zachte gelei-achtige van de garnaal met crunch van de toast. De smaak voert ook al zo’n balansoefening uit: umami op het zoete af met een flinke shot spicy. In die zin een hartige versie van ‘swicy’. Ook hier weer dubbele trendwaarde dus: textuur (trend voorspeld voor 2024) en swicy (trend voorspeld voor 2025).

Eind 2022 presenteerde ik de eerste versie van mijn foodtrend model. Inmiddels zijn we honderden lezingen verder en heb ik het model verder ontwikkeld, gefinetuned en gevisualiseerd, mede omdat het binnenkort in een academische essaybundel over foodjourneys terecht komt (waarover later meer).

Je ziet aan bovenstaande afbeelding dat ik geen geweldige designer ben, maar het model staat als een huis. Elke keer als ik voor een presentatie een andere aanpak wil gebruiken, kom ik uiteindelijk toch weer hier op terug.

De kern zijn de vier (gele) pilaren die vanuit de onderliggende drivers (onder) leiden tot foodtrends en toekomstige ontwikkelingen (boven). Het model laat zich goed op maat invullen voor een specifieke kwestie of branche.

Meer informatie hierover, laat me vooral weten op gijsbregt@brightguys.nl.

• Ik stond tussen de best gelezen nieuwsberichten van Rijnmond met een interview over het failliete Vapiano. Ik plaatste het artikel op mijn LinkedIn en kreeg meer 100.000 views op de post. Het ging over prijzen in de horeca, nog zo’n trendy topic dit jaar.

• Ook ben ik veel op pad met foodtrendtours dit najaar en geef ik veel foodtrendtalks (zie bovenstaande foodtrendmodel). Zo deed ik twee trendtours door Rotterdam, heb ik dit jaar al drie keer een trendtalk gegeven rondom baking en droeg ik bij aan drie tenders waarin food of horeca een belangrijke rol speelt.

• Ik was in Brussel voor een lunchafspraak en trof op de weg erheen een van de fijnste kaaswinkeltjes die ik ooit in mijn leven tegenkwam: Catherine, gerund door een prachtig stel op leeftijd, op Rue de Midi. Hier vind je elke Franse en Belgische kaas die je kan inbeelden op maximaal 12 vierkante meter.

Als jij deze nieuwsbrief interessant vindt, hou hem dan niet voor jezelf, maar deel hem met andere food liefhebbers en verbind hen zo aan deze trends over eten, drinken en hospitality.

Share Gijsbregt fileert

Heb jij nog een trendy smaak – of shrimp toast – die ik moet proeven? Of een keramiek café waar ik langs moet gaan? Laat het weten via mijn social media (ik zit ook al een tijdje op TikTok) of op gijsbregt@brightguys.nl. Wil je meer weten over mij, check dan diezelfde social media of deze bio op de site van mijn agent.

Cheers,

Gijsbregt