Eddy over film en films maken #8

De film die een kwade tijdgeest optekende met een prachtig verhaal is de klassieker. “Una giornata particolare” van Ettore Scola. Rome in de dertiger jaren. Een huisvrouw (Sofia Loren) , echtgenote van een overtuigde fascist, knoopt een vriendschap aan met haar homoseksuele buurman (Marcelo Mastroianni) Een klassieker die zovelen al gezien hebben. Maar ik raad hem zomaar opnieuw aan. Over zeitgeist gesproken…

=======================================

Hoe kom je op een idee voor een film en hoe maak je van dat idee een film. Inspiratie is 10 procent zeggen ze wel eens. En dan volgt 90 procent transpiratie. Wat tijd betreft is dat wel waar. Maar de inspiratie is in het proces nog belangrijker. Ongrijpbaarder.

Sommigen worden wel eens geïnspireerd door andermans boek, door een gebeurtenis, door de levensloop van een bijzonder mens. Bij mij is het meestal de tijdgeest die me inspireert. Hoe denkt men nu, hoe leeft men nu, en wat is er aan het veranderen. Vandaar dat mijn films toch vaak zedenschetsen zijn. Optekeningen van een tijd of subcultuur. Van een tijdgeest. En vaker dan niet teken ik dan subculturen op die ik ken. Van nabij. Omdat ik ertussen leefde en leef.