Hallo lieve mensen!
Maart is mijn verjaardagsmaand, en deze keer ben ik 30 geworden! Voor mijn verjaardag heb ik mijzelf veel boeken cadeau gedaan, dus verwacht de komende maanden veel boekentips.
Maar eerst in deze editie: een Afghaanse rockband die de music scene van Afghanistan veranderde, misschien wel de beste debuutroman die ik ooit heb gelezen en een bloedstollende verhalende podcast over een man die waarschijnlijk onterecht is beschuldigd van het plegen van een terroristische aanslag.
Uiteraard zijn nieuwe nummers weer toegevoegd aan De Buiten Westen Playlist, waar je alle nummers kunt vinden die ik tip in MENA Mediatips. Volg de playlist als je als eerste op de hoogte wilt zijn van nieuwe muziek uit de regio!
Veel leesplezier!
Vanaf het moment dat Oroppa van Safae el Khannoussi uit kwam staarde het mij aan vanuit de etalages van boekwinkels die ik passeerde. Misschien was het de fel oranjeroze omranding op de kaft die mijn blik ving, of dat mijn nieuwsgierigheid werd gewekt door het fonetisch uitschrijven van de naam van ons continent in het accent van menig migrant. Lang verhaal kort: ik kocht het uiteindelijk, voor mijzelf en een vriendin, en begon te lezen.
Inmiddels heeft iedereen en zijn moeder het boek gelezen en is het boek breed besproken in de media, maar ik moet het toch ook toevoegen aan deze MENA-Mediatips. Zelden ben ik zo onder de indruk geweest van een (debuut)roman. El Khannoussi sleurt je mee met haar unieke schrijfstijl langs allerlei personages en plekken die in hun lelijkheid beeldschoon worden omschreven. Het is een desoriënterend boek, maar als je je hier aan overgeeft is het een geweldige reis om in meegenomen te worden.
Het verhaal volgt de verdwijning kunstenares Salomé Abergel, en de mensen die op verschillende manieren aan haar gelinkt zijn. Naast de wonderlijke karakters die El Khannoussi gecreëerd heeft, is ze een meester in het omschrijven van plekken. Ik ben zelf nog nooit in Tunesië geweest, maar door haar beschrijvingen kan ik de straten van Tunis bijna ruiken. Maar niet alleen brengt Oroppa een scala aan karakters en plekken die vaak niet belicht worden in de Nederlandse literatuur, ook brengt ze haar eigen PhD-onderzoek over de jaren van lood in Marokko en Marokkaanse gevangenen in die tijd naar de voorgrond. Het is dan ook niet onterecht dat El Khannoussi de Vlaamse literatuurprijs Boon voor het beste boek heeft gewonnen.
Je kunt het boek hier bestellen via Libris.
Dit nummer had wat tijd nodig om in mijn hoofd te marineren. Het is zo’n bizarre trip, een mix van zoveel verschillende stijlen en zo energiek dat ik het bijna niet kon plaatsen. Maar ik ben op een gekke manier geobsedeerd, niet alleen met het nummer Rare Baby maar ook met de Egyptisch-Iraanse KUKII.
De sterke invloeden van Mahraganat (elektronische muziek voornamelijk uit Egypte), maar ook artiesten als MIA en Sherine, zetten het energieniveau gelijk op 100. Deze invloeden gecombineerd met samples van de legendarische Afro-Iraanse neyanban speler Saied Shanbehzadeh geven Rare Baby een heel uniek geluid. Bij vlagen brengt ze haar bars bijna trap-achtig, met lyrics die willekeurig lijken maar refereren naar gerechten, films en artiesten waar ze mee opgroeide als kind tussen twee culturen in.
En dan de clip: in interviews geeft KUKII aan geïnspireerd te zijn door Japanse films en Kill Bill, en dat zie je er direct in terug. Zo trippy als het nummer zelf klinkt, zo trippy is de clip zelf ook. Veel van de shots doen mij ook denken aan het werk van de Belgisch-Marokkaanse fotograaf Mous Lamrabat, door het kleurgebruik en het surrealistische decor.
Nu heeft KUKII net een gelijknamige EP uitgebracht, met nummers die net zo bizar zijn als Rare Baby. En ook daarmee lijkt ze weer te verrassen: hoe high energy de rest van de EP ook is, ze eindigt zacht met een ballad. Ik ben helemaal van de leg door deze vrouw.
Je kunt het nummer hier en de volledige EP hier luisteren via Spotify.
Testimonies of Survivors of the Coast Massacre - Daray en Syria Untold
Begin deze maand, startend op 6 maart, werd de Syrische westkust getroffen door een geweldsuitbarsting die 6 dagen duurde. Hierbij kwamen naar schatting meer dan duizend mensen om het leven, waarvan een groot deel op gruwelijke wijze werd geëxecuteerd.
Wat tot nu toe bekend is, is dat overblijfselen van pro-Assad groeperingen gecoördineerde aanvallen uitvoerden op veiligheidsdiensten van de huidige interim regering. Hierop volgden dagen van heftig geweld en gevechten, waarbij in dorpen en steden met een Alawitische meerderheid milities gelieerd aan het huidige regime langs huizen gingen en hele families hebben vermoord. Duizenden mensen sloegen op de vlucht.
Voor Daraj en Syria Untold verzamelde journalist Rosa Yassin Hassan getuigenissen van de gruwelijkheden. Van deze serie zijn de eerste twee artikelen nu gepubliceerd. Voor een ieder die wil begrijpen wat er die dagen gebeurd is, zijn deze getuigenissen essentieel om te lezen.
Lees deel 1 hier, en deel 2 hier.
Syria in Transition: The First Three Months - Jadaliyya
Voor een meer analytische lezing van de gebeurtenissen begin deze maand, en een grondig overzicht van de eerste drie maanden post-Assad Syrië, kan ik deze lezing van academisch platform Jadaliyya sterk aanbevelen.
In het kader van ‘The Syria Research Project’ organiseert het platform samen met Syrian Center for Policy Research en Security in Context Network al een aantal maanden lezingen over de transitie van Syrië na de val van het Assad-regime. In de derde editie zijn hoogleraren Lisa Wedeen en Omar Dahi uitgenodigd om hun reflectie te delen over deze periode en de toekomst van Syrië.
Wedeen en Dahi geven een gedetailleerde lezing van de afgelopen maanden. Zo bespreken ze of de transitie werkelijk democratisch is, de complexe economische uitdagingen voor het land en de rol van maatschappelijke organisaties (civil society) in Syrië. De lezing geeft meer context dan de meeste artikelen over de transitie in Syrië, waardoor je wat er gebeurt veel beter kan plaatsen.
The Copernic Affair - Canadaland
Op 3 oktober 1980 ontploft buiten de Copernic synagoge in Parijs een bom gepland op een motor. 43 jaar lang wordt er niemand vervolgd voor de terroristische aanslag, waar 4 mensen bij om het leven kwamen. Tot april 2023, wanneer er eindelijk een man schuldig wordt verklaard in de Franse rechtbank. Hassan Diab, een Canadees-Libanese sociologie professor uit Ottowa, zou de schuldige zijn van de ramp.
Alleen, heeft hij het wel gedaan?
In de 6-delige verhalende podcastserie The Copernic Affair van podcastplatform Canadaland wordt de zaak van Diab grondig uitgeplozen. En de podcast is niet door de minste gemaakt: journalisten Dana Ballout en Alex Atack. Wellicht zeggen deze namen je niets, maar zij werkten jaren voor mijn favoriete podcastplatform Kerning Cultures waar zij prachtige producties voor hebben gemaakt. Helaas moest het platform door gebrek aan financiering stoppen, maar desondanks gaf ik het platform een plekje in de MENA-Mediatips van januari - zo goed vind ik hun verhalen. Je kunt je voorstellen hoe blij ik was toen ik erachter kwam dat Ballout en Atack weer een nieuw project hadden.
The Copernic Affair is precies het soort verhaal waardoor ik hou van het werk van Ballout en Atack. Het is een grensoverschrijdend verhaal, information dense maar toch super spannend en tot in de puntjes uitgezocht. Het zegt niet alleen veel over deze zaak maar ook over de Libanese burgeroorlog en het leven in Libanon in de jaren ‘70. Maar Libanon was niet alleen decor voor het verhaal, het land had ook een bepalende rol in het maakproces. In de podcast Question Everything van de bekende Amerikaanse journalist Brian Reed waren Ballout en Atack te gast om te vertellen over de lastige keuzes die ze moesten maken tijdens het maken van de podcast in verband met de Libanese nationaliteit van Ballout. Maak je de podcast persoonlijker, door je achtergrond en kennis over je land in te zetten? Of word je dan door je luisteraars als partijdig bestempeld?
Luister de podcast hier via Spotify.
Reportages van Suzan Yücel over de protesten in Turkije - NRC
Onvrede borrelt al langer in Turkije. De economie verslechtert, de (pers)vrijheid wordt steeds verder ingeperkt en repressie neemt toe. Maar toen Ekrem Imamoglu werd opgepakt, de burgemeester van Istanboel en politiek rivaal van Erdogan, was de maat vol.
Voor NRC ging journalist Suzan Yücel naar Istanboel om verslag te doen van de demonstraties. De reportages die hieruit kwamen zijn niet alleen goed geschreven, maar ze legt ook heel helder uit wat er precies op het spel staat. In de eerste reportage vangt ze de sfeer tijdens de demonstraties in Istanboel en legt uit waarom de beweging groter is dan de arrestatie van Imamoglu. Hierdoor kun je veel beter begrijpen waarom volgens veel Turken de democratie in het geding is. Maar misschien nog interessanter is haar tweede reportage, waarbij ze langs gemeenschapsrestaurants gaan die door de toenemende inflatie zijn geopend door Imamoglu. Naast dat ik zelf niet wist van deze keukens (geweldig concept, zouden we ook hier in Nederland moeten doen!), is het opvallend dat juist deze restaurants als gevolg van de arrestaties van de oppositie worden gesloten.
Yücel was ook te gast bij de podcast NRC Vandaag om te vertellen over haar observaties in Turkije. Deze aflevering is ook zeer aan te raden als je de situatie in Turkije beter wilt begrijpen.
Je kunt de eerste reportage hier en de tweede hier lezen.
Wanneer je schrijft over West-Azië en Noord-Afrika loop je het risico dat je het grootste deel van de tijd bezig bent met verschrikkelijk nieuws. Zeker nu Israël het staakt-het-vuren in zowel Gaza als Libanon heeft verbroken is er een eindeloze hoeveelheid artikelen, boeken en reportages die ik hier kan tippen waar je niet vrolijk van wordt.
Het is daarom dus fijn als je soms om iets kunt lachen. En als redder in nood kwam Habibi Squad op mijn FYP. De 5 vrienden Hazem, Omar, Hussam, Beeza en Rawad doen op hun YouTube-kanaal regelmatig verschillende challenges, de een nog chaotischer dan de andere. Mijn favorieten zijn de video’s waarin ze uit een groep bedriegers die ene persoon moeten vinden die daadwerkelijk uit het specifieke land komt.
Niet alleen hebben de jongens een leuke dynamiek en zijn ze erg grappig, maar je leert ook veel verschillen in de Arabische taal en kleine cultuurverschillen tussen de landen uit de regio. Zoals dat het schudden van je kopje in Jordanië betekent dat je genoeg koffie hebt gehad, of dat Palestijnen naaispullen in een koektrommel van een specifiek merk bewaren. Afgelopen maand heb ik al hun video’s gebinged, waarbij ik regelmatig schreeuwend voor mijn TV stond mee te doen met hun zoektocht naar de juiste persoon.
Je kunt al hun video’s vinden op hun YouTube-kanaal.
Our Love to You - Kabul Dreams
“Welke taal is dit?” vraagt mijn vriend aan mij via de app. Ik klik op de Spotify-link en hoor een catchy gitaarrifje gevolgt door “Yak, dou, se, chahar!” Een rockband die zingt in Dari? En ja: het was het nummer Parwaz Kon van de Afghaanse rockband Kabul Dreams.
De band bestaat al meer dan 10 jaar, toch had ik er nog nooit van gehoord. De band begon in 2008 en was een van de eerste rockbands in Afghanistan. Alle drie de bandleden waren geboren in buurlanden na de overname van de Taliban, maar nadat de Taliban was verdreven verhuisden hun families terug naar Kabul, waar ze elkaar hebben ontmoet. Helaas moesten de bandleden door de toenemende politieke druk en zelfs doodsbedreigingen in 2014 vluchten naar de VS, waar ze nu nog steeds optreden.
Vorig jaar brachten ze het album Our Love to You uit. Het is een verzameling van de nummers waar ze het afgelopen decennium aan hebben gewerkt. Kabul Dreams heeft een beetje Greenday vibes, soort garagerock schurend aan punkrock. Heel erg zero’s, ik kan het niet anders omschrijven. Voor de rockliefhebbers zeker een aanrader!
Luister het album hier via Spotify.
Uit een groot onderzoek van Investico, De Groene Amsterdammer, Nederlands Dagblad en het programma BOOS van BNNVARA blijkt dat christelijke organisaties in Nederland kolonisten en illegale nederzettingen in de Westelijke Jordaanoever financieel steunen - wat rechtstreeks tegen internationaal recht ingaat.
Het is een gigantisch onderzoek, die moeilijk samen te vatten valt in deze nieuwsbrief. Saillant detail: Christenen voor Israël, de grootste organisatie die onder de loep wordt genomen, heeft zeer nauwe banden met de ChristenUnie. De invloed van de zionistische beweging gaat dus diep de Tweede Kamer in.
Je kunt het lezen in Nederlands Dagblad, De Groene Amsterdammer of hier kijken naar de uitzending van BOOS.
Dat was ‘m weer voor deze editie, tot volgende maand!
Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.