Günaydın! Cumartesi Şiiri: "Çiçek, Ağaç, Kuş"

Günaydın. Bozkırkurdu’nda geçer: “‘İnsanların büyük çoğunluğu yüzmeyi öğrenmeden yüzmek istemez.’ Ne anlamlı bir söz değil mi? Yüzmek istememeleri doğal, çünkü karada yaşamak için yaratılmışlar, suda değil. Ve düşünmek istememeleri de doğal, çünkü yaşamak için yaratılmışlar, düşünmek için değil! Evet kim düşünürse, kim düşünceyi kendisi için temel uğraş yaparsa, bunda ileri noktaya ulaşabilir, ne var ki, karayla suyu değiş tokuş etmiştir böyle biri ve bir gün gelir suda boğulur.” Asıl soru şudur, sevgili okur. Bu kadar düşünmekten vazgeçip yaşayacak mıyız yahut suda boğulmayı göze alacak mıyız? Var olun.

Hayat Ağacından, s.54, Çev. Esen Akyel, Epizot Yayınları

Yalnız yanıyorsun kalbim,

Ve seni selamlar

Çukurun kenarındaki

Karanlık çiçek acısı.

Yüksek ağaç,

Kollarını uzatır acıya,

Dallarında şarkılar söyler

Kuş sonsuzluğa.

Acı çiçeği sessizdir,

Hiçbir kelime bulamaz,

Ağaç, bulutlara kadar büyür,

Ve kuş, durmaksızın şarkı söyler.