Przejdź do zawartości

stringo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

stringo (język łaciński)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) ściągać, ścisnąć, zaciskać (np. węzeł)[1]
(1.2) wyciągnąć, dobywać (o mieczu, broni)[1]
(1.3) zrywać, obrywać (owoce, liście)[1]
(1.4) zadrasnąć, musnąć, zranić[1]
(1.5) wzruszyć[2]
odmiana:
(1) stringō, stringere, strinxī, strictum (koniugacja III)
przykłady:
(1.3) Olea ubi nigra erit, stringito.[3] → Zrywaj oliwki, kiedy będą czarne.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. strictura ż
przym. strictus
przysł. stricte, strictim
związki frazeologiczne:
etymologia:
praindoeur. *streyg- → głaskać, ścinać, sztywnieć
źródłosłów dla alb. shtrëngoj, ang. strain, ang. stress, ang. strict, ang. stringent, arum. stringu, arum. strindziri, dalmatyński strengar, franc. étreindre, franko-prowansalski ètrendre, friu. strenzi, friu. strengi, galic. estrinxir, hiszp. estreñir, hiszp. estringir, istr. strenzo, katal. estrènyer, neap. strenge, piemoncki strenze, port. estringir, prow. estrénher, prow. estrénger, rum. strânge, rum. strângere, sardyński istringhere, sardyński istringi, sardyński stringiri,stfranc. estreindre, sycyl. strìnciri, wenec. strenxer, wenec. strenzar, wenec. strenzer, wenec. strenxar, wł. stringere
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 3 4 Hasło „stringo” w: Słownik łacińsko-polski, red. nauk. Józef Korpanty, t. 2, Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-7195-302-X, s. 771.
  2. ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 645.
  3. ↑ Kato Starszy, De agri cultura, 65
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=stringo&oldid=8100713”