IP over Avian Carriers
Het Internet Protocol over Avian Carriers (IPoAC) is een netwerkprotocol voor draadloze point-to-pointverbindingen met behulp van postduiven. IP over Avian Carriers werd oorspronkelijk beschreven in RFC 1149,[1] uitgegeven door de Internet Engineering Task Force, geschreven door David Waitzman en uitgebracht op 1 april 1990. Het is een van de meerdere 1 aprilgrappen op de RFC-verzoekpagina's.
Waitzman beschreef in de RFC 2549 IP over Avian Carriers with Quality of Service[2] van 1 april 1999 een verbetering van het protocol. In 2011, als derde aprilgrap, maakte de RFC 6214 Adaptation of RFC 1149 for IPv6[3] het mogelijk om deze technologie aan te passen voor het transport met IPv6-datagrammen.
IPoAC werd met succes geïmplementeerd, maar slechts voor negen datapakketten, met een pakketverliesratio van 55% en een responstijd variërend van 3.000 seconden (50 min) tot meer dan 6.000 seconden (100 min). Deze technologie heeft bijgevolg last van hoge latentie.[4]
- ↑ Waitzman, David (1 april 1990). Standard for the transmission of IP datagrams on avian carriers (RFC 1149) (Internet Engineering Task Force).
- ↑ Waitzman, David (1 april 1999). IP over Avian Carriers with Quality of Service (RFC 2549) (Internet Engineering Task Force).
- ↑ Hinden, Bob (2011-03). Adaptation of RFC 1149 for IPv6 (RFC 6214) (Internet Engineering Task Force).
- ↑ (en) BLUG, The informal report from the RFC 1149 event. www.blug.linux.no (28 april 2001). Geraadpleegd op 11 januari 2025.