feino

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	feino	feinoj
Akuzativo	feinon	feinojn

Vorterseparo

fein + o

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. fantazia virina estaĵo, posedanta supernaturan povon

   bonaj kaj malbonaj feinoj

Tradukoj

   

angla: elf → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).