Op de Nederlandse literaire blog Tzum zag ik vanmorgen dit filmpje van Louis Paul Boon, waarin hij zijn, nou ja, gevoelens uit over drukke vakantiebestemmingen.
Ik verken zelf graag andere horizonten, maar tegelijk herken ik me zo goed in wat Boon zegt - en hoe ouder ik word, hoe beter. Ik kwam al altijd graag thuis van een vakantie, maar steeds vaker blijf ik ook graag thuis - met een boek, de stilte, mijn kat en mijn zicht op een gigantische, eeuwenoude boom in de tuin van mijn buren, die in deze hitte voor verkoeling in mijn warme appartement zorgt.
Hoe schoon kan de eenvoud zijn: Boon die de hele condition humaine heeft beschreven maar niets meer nodig heeft dan het uitzicht vanuit zijn tuin.
Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.