#60 tot #75 Naaktlopen en kinderfeestjes

Ik gooi even de turbo erop. Turbo is een woord waar ik blij van word, trouwens.

Na vorige week het Paasweekend vrij genomen te hebben van deze lijst met dingen die ik leuk vind, vrolijk ik mezelf graag op met zestien nieuwe dingen. En hopelijk jou ook.

Ik kan wel wat blijdschap gebruiken.

Voor het eerst heb ik ook enkele dingen toegevoegd die lezers blij maken. Hun naam staat erachter. Ik word erg blij van lezersreacties.

Mijn zoon ging karten op zijn twaalfde verjaardag en nodigde vier vrienden uit. Met zijn zessen moesten we in onze niet heel wijde Skoda Fabia naar Raceplanet. Vier tienerkinderen op de achterbank past. Net. Een tweetal moest een gordel delen. Hilariteit alom. Geschreeuw, gelach, piemelgrapjes. Het leukste moment voor mij is als ik van buitenaf de achterdeuren dichtgooi en alles op de achterbank vastklem. Ook mooi: dan bocht net iets te snel nemen.

Je ziet meteen waarvoor je het doet. Als je met de stofzuiger een spoor van schoonheid kan trekken over een vloer vol confetti, chips en ander, ondefinieerbaar afval, dan is het het honderd procent waard.

Bonus. Een trap stofzuigen. Om de een of andere reden heeft onze trap na een kleine week altijd al een grote hoeveelheid stof verzamelt. Dat maakt stofzuigen een feestje op zich.

Ze lagen al op bed. Er was die dag veel gehuild, want mijn zoon kreeg zijn tiende voorkeursschool als uitslag van het Amsterdamse lotingssysteem. Wij zaten beneden en hoorden ze praten. Toen lachen. Toen weer praten. Het duurde lang. We gingen niet kijken. De volgende dag voelde hij zich al veel beter. Het was een wonder van empathie.

Het oudste beroep ter wereld kennen we. Het saaiste beroep ter wereld is iets minder bekend, maar kan niet anders dan notaris zijn. Na twee huizen gekocht te hebben, eentje verkocht en nu met erfpacht in de weer te zijn, heb ik er al een paar mogen ontmoeten.

Wat mij vaak positief verbaast: hoe theatraal hun beroep is. Het moment dat ze de akte van weet ik wat helemaal gaan voorlezen of samenvatten, dan doen ze dat vaak met een bepaalde kwinkslag. Kleine grapjes, knipogende terzijdes. ‘De gemeente denkt hiermee goed weg te komen, maar eigenlijk…’ ‘Ah, mevrouw dacht slim te zijn en haar bankrekeningnummer niet in te vullen…’ ‘De splitsingsakte uit 1964 bevat enkele pareltjes, die ik jullie ga onthouden…’

Trots, is de emotie die hier wederzijds aan het werk is.

Pure ontspanning. We hebben het weer overleefd.

Dieper dan de bedoeling is, als we de producent mogen geloven. Comedian Pete Holmes stopt ook graag ‘q-tips’ in zijn oor om die speciale ‘ear g-spot’ te raken, die we allemaal hebben.

Putaine in Rotterdam.

Ooit dacht ik dat ik preuts was. Maar dat bleken mijn ouders te zijn. Toen ik net volwassen was, had ik daar nog een tijdlang last van. Maar sinds we met enige regelmaat sauna’s bezoeken, ben ik er helemaal van af. Ik loop graag in mijn nakie. In die sauna’s, met allemaal wildvreemden die ook naaktlopen, is dat ongelofelijk leuk en bevrijdend en, ja, leuk.

Thuis kan het ook. De afstand tussen de douche en de kledingkast overbrug ik meestal naakt. In de zomer slaap ik naakt. Ik waak ervoor dat ik mijn kinderen niet preuts opvoed.

Man skulle nok have været der heet het, van Thomas Korsgaard. Het is ook vertaald.

Duw een wattenstaafje diep in je oor.