#93 tot #99 Grote dikke billen

We zijn op Vlieland. Even een aantal dagen uitwaaien. Ik heb een lichte hekel aan het woord uitwaaien, dat ooit als een lifestyle trend werd aangeprezen in het buitenland, zoals ook ooit met het Deense hygge (gezelligheid) gebeurde.

Maar ik word heel blij van het uitwaaien zelf.

Niet dat er veel wind staat hier op Vlieland. Maar het uitwaaien gebeurt eigenlijk vanzelf als je op het strand bent, en als je op Vlieland bent, dan ben je altijd op het strand.

Dit zijn zeven andere dingen waar ik blij van word.

Ze zijn klein, met velen en best wel intelligent, soms. Maar ze hebben niet het vogelperspectief dat ik heb over hun leven. Daarom kan ik die mini-knakkers best een handje helpen. Als ik ze zie oversteken op een wandelpad in het bos, dan pak ik ze op en zet (of gooi) ik ze in de berm. Laatst nog een rups. En een trage kikker, maar dat is geen insect.

Spinnen pak ik meestal niet op, maar duw ik in de juiste richting, weg van waar de mensen lopen of liggen te slapen, naar een veilig hoekje waar ze hun ding kunnen doen.

Wormen kom ik ook vaak tegen. Die drogen uit op steen dus worden teruggeworpen op het gras. Laatst kwam ik een worm tegen die verwikkeld was in een heftige strijd met een stuk of vier mieren. Die krengen lieten maar niet los. Ik moest ze er af tikken met een stokje. Dat lukte uiteindelijk, zonder dat er doden vielen.

Ze ontvangen is leuk. Maar als ik een stapel moet weggooien, omdat je anders omkomt in die velletjes papier overal, blijkt dat ik er met terugwerkende kracht nog veel blijer van kan worden. En dan lukt het me niet meer om ze weg te gooien.

O, zacht en zalig zitvlees. Ik hield al van kussens, maar wat te denken van het kussen dat je je hele leven met je meeneemt? Dat zit toch een heel stuk beter, zeker als het dik en groot is. Hoe dikker hoe beter, tot op zekere hoogte dan.

Je eigen, gecapitonneerde, anatomisch correcte bufferzone. Wie kan er nou geen kontenman/vrouw zijn in een wereld vol met konten? Konten zijn als geld, je kan er geen genoeg van krijgen.

Je kan er op liggen. Je kan er vanaf springen. Je kan er op stuiteren. Je kan ze aanspannen. Je kan ze schudden. Je kan er mee duwen en je plek veroveren. Je kan er een deur mee ophouden. Je kan er op slaan. Je kan er mee verleiden. Je kan ze schilderen en boetseren. Je kan er energie in opslaan. Je kan er door blijven drijven.

O, en niet dat het uitmaakt, want dikke billen zijn van zichzelf al heerlijk, maar ze zijn ook nog eens gezond. Google maar op ‘dikke billen zijn gezond’. Het is ‘goed vet’. Het zit niet in de buurt van vitale organen en het vermindert het risico op hart- en vaatziekten en diabetes. Beter vet kan ik me niet indenken.

Dit is mijn vierde Waddeneiland. Ik had al Texel (twee keer), Terschelling (meer dan vijftien keer) en Ameland (twee keer). Nu alleen nog de S uit TVTAS. Ik hou van compleet.

Rottumeroog is alleen te bereiken met een excursie, maar ik ben geen vogelaar.

Duw met je kont iemand uit de weg.