Kiezen tussen bozer en beter

Tijdens de trage dagen tussen Kerst en Oud & Nieuw probeerde ik te genieten van tradities. Van de Top2000 vol gitaarmuziek. Van het OKT vol schaatsdrama. En van onze huiskamer vol kerstsfeer.

Buiten was het guur en koud maar we gingen op pad, zoals in dit schitterende schilderij Wanderer im Sturm (1835) van Carl Julius von Leypold.

Weer binnen speelden we spelletjes en lazen wat.

Ik las de column ‘Klaar mee’ van Arjen van Veelen in NRC over de wanhoop en machteloosheid van onze tijd.

En ik las de verzetscolumn van Marcia Luyten in de Volkskrant met
opdrachten voor een beter 2026.

Deze columns zijn als twee zielen in de borst van 2025.

Aan de ene kant zijn we boos op de ander. Boos op het systeem, de overheid, een file, de buurman of weer die hondenpoep. Boos omdat we niet gezien of gehoord worden. En boos omdat politici en duiders ons op sociale media en aan talkshowtafels vertellen hoe erg het allemaal is. En wie hier schuldig aan is.

Aan de andere kant kunnen we zelf beter. Niet in de zin van hoger of meer. Maar in de zin van aardiger en menselijker. Beter door naar een ander te luisteren. Beter door ergens moeite voor te doen. Beter door in je kleine kring iemand te helpen of in je lokale omgeving het verschil te maken. Door het zelf anders te doen.

Deze perspectieven zijn in tweestrijd. Als de boosheid groeit, ontneemt dit ruimte voor verbetering. Maar andersom is ook waar: als je het beter probeert te doen, neemt de boosheid af.

Aan het einde van 2025 voelt het alsof we op een tweesprong staan tussen bozer en beter.

Laten we voor het tweede gaan. Dan weerstaan we de storm en wordt 2026 een beter jaar.

Thanks for reading Nieuwe Menselijkheid! This post is public so feel free to share it.

Share