Henkjan (56) leidde twintig jaar lang leerkrachten op aan de pabo. Ilse (36) stond voor de klas in het basisonderwijs. Nu vechten ze tegen datzelfde systeem, omdat hun zoon Midas al twee jaar thuiszit met een schooltrauma. ‘Iedereen wilde hem zo snel mogelijk terug in het systeem krijgen. Niemand vroeg wat hij nodig had.’
Op de kamer van de zevenjarige Midas staat een natuurmuseum. Stenen, veren, insecten, zelf in elkaar gezette skeletten, zelfgemaakte bordjes en flyers. Soms deelt hij die flyers uit in het dorp om mensen uit te nodigen voor een tentoonstelling. Hij bouwt hutten met andere kinderen, kent vogels bij naam en kan uren verdwijnen in luisterboeken. ‘Hij is echt een ondernemertje,’ zegt Ilse. ‘Hij mag binnenkort als enige kind met zijn museum zelfs deelnemen aan een expositie.’
Het klinkt niet als het verhaal van een kind waar iets ernstig mis mee is. Toch zit Midas inmiddels twee jaar thuis. Niet omdat hij niet wil leren, zeggen zijn ouders, maar omdat school voor hem onveilig werd. ‘We zijn langzaam gaan begrijpen,’ zegt Henkjan, ‘dat er een verschil is tussen een kind dat niet kán functioneren en een kind dat gezond reageert op iets wat niet gezond voor hem is.’

Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.