KUR VERA ZGJAT, POR DURIMI JO

Në rast se ironia do të çmohej po aq sa realiteti. Ai ka ardhur. Si çdo vit. Si cikli i një hëne të padukshme që ndriçon vetëm për të prishur natën e dikujt tjetër. Bashkatdhetari im. Ai që e ka bërë pasaportën blu letër origami nga nervat dhe flamurin kuqezi dekor tavoline për darkën me mish qengji. Ka zbritur në aeroport me valixhe Louis Vuitton, por me shpirt Samsonite, ai lloj trupi ku…