Ahmet Telli’ye Selam Olsun – “Kalbim Unut Bu Şiiri”

Uğuldayan Ormandan Tarihsel Bilince Bir Çığlık Ahmet Telli’nin “Kalbim Unut Bu Şiiri” metni, bireysel melankolinin sınırlarını aşarak tarihsel bir kırılma bilincine doğru genişleyen bir iç monolog gibi okunabilir. Şiirin ilk dizelerindeki “uğuldayan orman” imgesi, yalnızca psikolojik bir ürperti değil; öznenin dünyayla kurduğu bağın parçalanmasını gösteren ontolojik bir boşluk alanıdır. Bu noktada…