Αν θυμάμε σωστά πέταξα αετό μια τελευταία φορά το 1965. Σήμερα, Καθαρή Δευτέρα 2025, είμαι στο κρεβάτι αιχμάλωτος του Συνδρόμου Χρόνιας Κόπωσης (Chronic Fatigue Syndrome). Το μέλλον παραμένει αόρατον. Περιμένω τα αποτελέσματα εξετάσεων που πιθανώς θα δείξουν λεπτομέρειες αυτής της κατάρας. Η επιστροφή σε κατάσταση υγείας είναι μάλλον ανύπαρκτος. Οι μέρες και οι νύχτες κυλούν μέσα σε μια επίμονη ομίχλη που συντηρεί το αίσθημα πνιγμού το οποίο κατατρέχει όλους και όλες που βασανίζονται ομοίως.
Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, λέγουν οι φιλόσοφοι, αλλά εγώ μάλλον δεν περιμένω θαύματα. Τρικλίζω ένθεν κακήθεν και βλέπω κατασκότεινα όνειρα που με βυθίζουν ακόμη πιο βαθιά στην κατάθλιψη. Αποφεύγω τον καθρέφτη και προπαθώ εις μάτην να δημιουργώ στιγμές πνευματικής και σωματικής ξεκούρασης. Κάποτε έγραφα κατεβατά ολόκληρα with the push of a button. Σήμερα κάτι τέτοια έχουν εκλείψει.
Keep me in your prayers που λέγουν και οι Αμερικάνοι και Χρόνια Πολλά σε όλες και όλους. Και προ πάντων ΥΓΕΙΑ!
Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.