De dichter spreekt

En nu allemaal jullie bekken dicht
De dichter spreekt
en als de dichter spreekt is
de zin in zicht, hé
de muziek begint
Twist verplicht
Perceptie loert in spaties
(tussen de regels) ter
preventie van een onbesuisd
schervengericht, man speelt rol
van luik, ter doorgave van
het gelogen echtheidsbericht, zo
onalledaags, alsof er een
dichter spreekt
die de jazz ontsteekt
neus ophalend de staat
van de straat ontleedt
Nou nou, mag het
met ietsje minder aplomb, meneer
de dichter, als ik even
mag, uw invitatie graag, dat
dacht ik al
U resideert in deze ongevraagd
Noch genodigde, noch
onwetende, noch offer, tijd
dat u gaat
Veeg langs het
revers, in het krijt waar een wolk
in de lucht ontstaat, van
poef
Het gedicht en daarmee de
dichter verdwenen, zelfs
geen voetafdruk, vlug!
De naald van de plaat, maar
tevergeefs, de heup
is los, de beweging is
ontketend, wie niet
danst wordt overrompeld
Hoe snel
een verdwijntruc wordt vergeten
als de oude orde is bezweken
aan gezichtsbedrog, enkel
in het halfduister
en ondergronds gefluister
klinkt de dichter nog