Productiviteitsporno

Afgelopen jaar schreef ik zo'n veertig stukken voor De Correspondent, publiceerde ik twee boeken, behaalde ik de Confirmation van mijn PhD, werkte ik voor Our World in Data, trainde ik als wedstrijdroeier voor de Boat Race tegen Cambridge, gaf ik lezingen op universiteiten en festivals, schoof ik geregeld aan bij talkshows op tv en radio, en schreef ik stukken in NRC, FD, Quote, The Guardian en de Financial Times.

Dat zeg ik niet om tof te doen, maar om te laten zien: een jaar is een heel mensenleven, als je productief bent. En nee, daar hoef je geen workaholic voor te zijn. Wat je wél nodig hebt, is een verstandige tijdsindeling. Vorige week vroeg een lezer van deze nieuwsbrief hoe mijn werkdagen eruit zien. Ik heb negen regels die ik graag met je wil delen.

Als dat allemaal lukt, dan ziet mijn dag er ongeveer zo uit. Niet dat dat elke dag gebeurt, maar dit is het streven wat betreft productiviteitsporno:

• 6.30–6.45: wekker, klein ontbijt

• 6.45–8.45: twee uur fietsen, buiten

• 8.45–9.30: douchen, ontbijten, papieren krant lezen

• 9.30–13.00: Onderzoek voor mijn PhD, óf schrijven voor De Correspondent, óf werken aan mijn boek in het Engels, óf deze nieuwsbrief (geen mix, zodat ik in een flow kom)

• 13.00–13.45: buiten lunchen met vrienden

• 13.45–17.15: commentaar verwerken op een column, mails beantwoorden, administratie en huishouden, eindigen met iets leuks (bijvoorbeeld: vakantieplanning).

• 17.15–17.45: tijdschrift lezen in een café, afschakelen

• 17.45–19.15: samen eten met vriendin, familie of vrienden

• 19.15–20.15: ontspannen (café, sport, sauna)

• 20.15–20.45: huishouden

• 21.15–22.00: lezen

• 22.00: slapen

Wat werkt, is voor iedereen anders. Maar wie zijn ideale indeling vindt, wint zeeën van tijd. Ook jij kunt een heel mensenleven in een jaar stoppen, zonder dat je werkplezier of -kwaliteit eronder lijdt.

Vers van de pers

• De Brexit zou de EU opblazen. In plaats daarvan werd het vertrek van de Britten haar beste reclame. Voor De Correspondent schreef ik een groot stuk over de tien jaar sinds het Brexit-referendum.

  

• Vijf premiers in zes jaar tijd: waarom westerse leiders tegenwoordig zo snel worden uitgekotst. Voordat hij opstapte, werd Sir Keir Starmer nog maar door 21 procent van de Britten gewaardeerd. Emmanuel Macron in Frankrijk en Friedrich Merz in Duitsland staan er nóg slechter voor. In Nederland heeft slechts 22 procent vertrouwen in het kabinet-Jetten. Hoe komt dat? In deze column zet ik mijn theorie uiteen.

Leestips

• How much value is AI really creating? (John Burn-Murdoch, FT): Een MIT-studie volgde programmeurs die overstapten op AI. Bovenin de trechter zie je bijna 300 procent meer bestanden. Onderin, bij de code die daadwerkelijk werd uitgebracht, was dat nog maar 30 procent. De rest verdampt bij de mensen die alles moeten nakijken. Burn-Murdoch vergelijkt het met fabrieken die hun stoommachine vervingen door één elektromotor. De sprong in productiviteit kwam pas toen elke werkplek een eigen motor kreeg. AI in een oude organisatie proppen levert (nog) niet zoveel op. Maar wie weet komt de grote verschuiving pas wanneer er nieuwe bedrijven ontstaan die alles daarop inrichten.

• Europe2031: onderzoeker Stan van Baarsen van het Delta Instituut schetste een scenario waarin de VS Europa de toegang tot AI ontzeggen. Een dag later kondigde Anthropic een exportverbod aan. Hoe AI zich precies gaat ontwikkelen, weet niemand. Maar het is nuttig om in scenario’s te denken en de grootste risico’s voor te zijn. (Dit is één scenario. Het tegenverhaal zou ik net zo graag lezen: dat van de sceptici, die denken dat AI over tien jaar veel minder kan dan beloofd. Hoe zien de risico’s voor Europa er in die wereld uit?)

Uit mijn kladblok

• Air conditioning: Tussen 1960 en 2011 ging het inkomen per hoofd in Singapore maal honderd. Toen staatsman Lee Kuan Yew werd gevraagd naar het geheim daarachter, zei hij: “Air conditioning. Air conditioning was a most important invention for us, perhaps one of the signal inventions of history. It changed the nature of civilization by making development possible in the tropics.

  Without air conditioning you can work only in the cool early-morning hours or at dusk. The first thing I did upon becoming prime minister was to install air conditioners in buildings where the civil service worked. This was key to public efficiency.” Sinds kort woon ik voor het eerst in een appartement met airco. Het is fantastisch: ik slaap beter, en ik kan me voorstellen dat het nog veel meer scheelt voor wie soms thuiswerkt. Zou Nederland niet gebaat zijn bij een grote inhaalslag? Het kost bakken energie, ja, maar de behoefte correleert ook sterk met de opbrengst van zonnepanelen. (Charts komen uit dit stuk van John Burn-Murdoch.)

  

  

Vragen aan jou

• Wat is jouw belangrijkste regel voor je dagindeling en productiviteit?

• Wat zou de Nederlandse overheid kunnen of moeten doen om air conditioning de norm te maken?

• Poll van de week: vanaf augustus of september is deze nieuwsbrief alleen nog maar te zien voor betalende lezers. Wil je nu al bij die groep horen — en me elke maand op een koffie trakteren — dan kan dat hier. Heb je een ander idee, zoals een andere rubriek, laat het me weten in de comments. (Kun je, om wat voor reden dan ook, die vijf euro per maand écht niet missen, dan zorg ik dat je de nieuwsbrief kunt blijven lezen.)

Dat was ‘m weer. Ik wens je een hele fijne donderdag.