Grijs en guur, net als in de film. Je wordt wakker van de regen die tegen de ramen slaat. Je hebt totaal geen zin of puf om iets van de dag te maken.
Misschien is het niet letterlijk zo, maar gevoelsmatig kun je van die dagen hebben. Dat is dan zo'n dag waar het liedje "Storm" van Papercut bij past. Het liedje gaat over verlies, over regen die maar blijft komen. En dan komt de zin die jaren geleden als een storm bij mijzelf binnenkwam:
And the clouds
the cloud will part
And the sun
the sun will shine
someday
But not today
Dat laatste zinnetje maakt het verschil.
Ik denk dat we geneigd zijn om de donkere dagen op te lossen. Bij onszelf, en zeker bij een ander. We zoeken een lichtpuntje, een tip, iets dat helpt, iets dat toch de dag opfleurt. Terwijl er dagen zijn waarop het er gewoon niet is. Waarop het regent. Letterlijk. Soms figuurlijk. En die regen mag gewoon vallen.
Berusting vond ik altijd zo'n truttig woord. Iets wat je niet moet doen, want het voelt of je opgeeft. Maar zo voelt het voor mij niet meer. Erkennen dat het vandaag donker is, geeft ook rust. Je hoeft de dag niet te repareren. Laat het maar stormen en regenen. En zit deze dag gewoon uit.
In dat liedje zit toch de belofte dat het ergens toch weer beter wordt. Er komt een dag waarop de zon weer schijnt.
Alleen vandaag nog even niet.
Ken jij ook zulke dagen?
No posts
Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.