Hoe maak je op een goede manier ruzie als het moet? Volg deze tips.

Een snauw in de groepsapp, een opmerking die verkeerd valt of die ene ergernis die je niet meer voor je kunt houden. En hoppakee: ineens is er ruzie. Ook met je beste vrienden kun je flink botsen. Misschien voelt zo’n ruzie als een teken dat er iets mis is met jullie vriendschap, maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn.

Ruzie maken is niet per se slecht

We vermijden conflicten vaak liever. Zeker bij vrienden kan de gedachte ontstaan: als we echt goed bevriend zijn, zouden we toch geen ruzie moeten maken? Maar volgens socioloog en vriendschapsonderzoeker Beate Völker van de Vrije Universiteit Amsterdam werkt het niet zo. ‘Conflicten zijn een manier om grenzen duidelijk te maken, of om ze opnieuw te stellen’, legt ze uit.

Een ruzie vertelt namelijk ook iets over wie je bent en wat je belangrijk vindt. Misschien vind je het vervelend dat een vriend steeds te laat komt, voel je je niet gehoord of zit een bepaalde grap je meer dwars dan de ander doorheeft. Door dat uit te spreken, laat je iets van jezelf zien. En dat is belangrijk, ook al leidt het soms tot ruzie.

Ook interessant: 'Hoe dichter je op elkaar woont, hoe groter de kans op burenruzies'

‘Conflicten laten juist de identiteit van iemand zien. Het is waarachtig om te laten zien waar je moeite mee hebt’, zegt Völker.

En lukt het vervolgens om zo’n conflict samen op te lossen? Dan kan dat volgens haar de relatie zelfs sterker maken. Jullie weten daarna immers beter wat jullie van elkaar verwachten en waar elkaars grenzen liggen.

Belangrijke tip: praat niet als je ziedend bent

Dat betekent niet dat ieder potje schreeuwen automatisch goed is voor je vriendschap. Onder meer de timing en toon zijn belangrijk, tipt Völker. ‘Maak respectvol en rustig duidelijk wat voor jou het probleem is’, zegt de socioloog. Ze vat het samen met een simpele regel: ‘Koel hoofd, warm hart.’

Met een koel hoofd kun je uitleggen wat je dwarszit zonder direct in verwijten te vervallen. Het ‘warme hart’ betekent dat je ondertussen niet uit het oog verliest dat er iemand tegenover je zit om wie je geeft.

Ben je echt woedend? Dan kun je het gesprek beter uitstellen, waarschuwt Völker. Let wel: even afstand nemen is niet hetzelfde als een conflict uit de weg gaan. Kom er later dus wel alsnog op terug. Deze aanpak kan voorkomen dat je in het heetst van de strijd dingen zegt die het probleem alleen maar groter maken.

Tip 2: zorg dat je allebei je verhaal kunt doen

Een goede ruzie draait bovendien niet alleen om duidelijk maken waarom jíj gelijk hebt. Het is geen wedstrijd. Beide partijen moeten kunnen vertellen hoe zij de situatie ervaren. Lukt dat niet omdat jullie telkens in dezelfde riedeltje vervallen? Dan kan iemand van buitenaf helpen. Dat hoeft volgens Völker niet meteen een professionele mediator te zijn.

‘Als je denkt dat je er samen niet uitkomt, kun je een onafhankelijke derde persoon erbij betrekken. Dat kan bijvoorbeeld ook een derde vriend zijn.’

Die persoon is er niet om een winnaar aan te wijzen. Het gaat er volgens Völker vooral om dat iedereen zich gewaardeerd voelt en zijn visie kan delen. Een derde persoon kan bewaken dat daar tijdens het gesprek daadwerkelijk ruimte voor is.

En als je er écht niet uitkomt?

Sommige conflicten zijn niet na één goed gesprek opgelost. Blijven jullie tegenover elkaar staan, dan hoeft er ook niet meteen een punt achter jullie vriendschap te worden gezet. Völker adviseert om eerst een pauze in te lassen. Neem wat afstand en kijk na verloop van tijd opnieuw naar wat er gebeurd is. Hoe sta je er nu in? Is het conflict er nog steeds?

Na een paar dagen of weken kan iets wat tijdens de ruzie allesoverheersend voelde er anders uitzien. De boosheid is gezakt en er ontstaat weer ruimte om niet alleen naar het conflict, maar ook naar de vriendschap zelf te kijken, aldus de socioloog.

Daarbij kun je jezelf volgens Völker een belangrijke vraag stellen: ‘Er was een reden waarom je vrienden werd, hoe staat het daarmee? Vaak blijkt die reden niet opeens verdwenen te zijn. In de meeste gevallen is die er nog steeds.’