Ten podcast to przestrzeń refleksji nad codziennym życiem, wewnętrzną sprawczością i świadomością. Dawniej były to wersje audio wpisów — dziś to spokojne, osobiste rozmowy i myśli wypowiedziane na głos.
Subscribe:.rss.atom.json.md.m3u.pls
Live Last read · last published · next check
Saves to your Listen queue, to pick up on another day or another device.
W tym odcinku przyglądam się temu, czym może być moja tożsamość — nie jako stały opis tego, kim jestem, lecz jako model siebie, który pomaga mi przewidywać własne reakcje i zachowanie. Zastanawiam się nad prostymi zdaniami, które często pojawiają się w codziennym myśleniu: „jestem leniwy”, „jestem spokojny”, „to nie jest dla mnie”. Czy tylko opisują moje doświadczenie, czy również wpływają na to,…
Czy w relacjach reagujemy na drugiego człowieka — czy czasem bardziej na własne przewidywania dotyczące jego intencji, zachowania i myśli? W tym odcinku przyglądam się codziennym sytuacjom, w których brak informacji szybko wypełniamy własną interpretacją. Nieodpisana wiadomość, czyjeś zachowanie w pracy czy zapowiedź zmiany mogą uruchomić historię, zanim pojawią się fakty. Zastanawiam się, co…
Czy napięcie, które czasami odczuwamy, rzeczywiście dotyczy tego, co dzieje się teraz? W tym odcinku dzielę się prostą obserwacją z własnego życia. Otwarta sprawa związana z wymianą paszportu skłoniła mnie do zastanowienia się, dlaczego niektóre niedokończone sprawy pozostają obecne w naszym ciele i myślach, nawet gdy świadomie zajmujemy się czymś innym. To refleksja o przewidywaniu, niepewności i…
W tym odcinku opowiadam o tym, że mózg prawdopodobnie nie tylko rejestruje rzeczywistość, ale przez cały czas ją przewiduje. Punktem wyjścia jest proste doświadczenie z codzienności: subtelny sygnał z ciała, który bardzo szybko zamienia się w gotową interpretację. Z tej obserwacji przechodzę do szerszego pytania: na ile reaguję na to, co naprawdę się dzieje, a na ile na to, czego mój mózg już…
To kolejna część mojego osobistego dziennika myślenia. W tym odcinku zatrzymuję się przy prostym, ale niepokojącym pytaniu: czy to, co widzę, jest rzeczywistością… czy już jej interpretacją? Nie szukam odpowiedzi w teorii. Patrzę raczej na codzienne sytuacje — te same, które raz wydają się neutralne, a innym razem nabierają zupełnie innego znaczenia. Zaczynam dostrzegać, że między tym, co się…
Czy naprawdę myślę… czy moje myśli pojawiają się wcześniej, zanim zdążę je zauważyć? W tym odcinku zatrzymuję się nad samym procesem myślenia. Nie jako teorią, ale jako czymś, co dzieje się we mnie — tu i teraz. Zastanawiam się: skąd biorą się moje myśli, ile w nich jest automatyzmu, i czy samodzielność polega na kontrolowaniu myśli… czy raczej na ich zauważaniu. To nie jest odpowiedź ani…
W pewnym momencie pojawia się coś bardzo prostego. Zauważam, że między bodźcem a reakcją istnieje chwila. Krótka. Czasem ledwo dostrzegalna. Ale to właśnie w tej chwili zaczyna się samodzielność. Ten odcinek jest spokojnym domknięciem pierwszej części refleksji o przewidywaniu, reakcjach i codziennym doświadczaniu siebie. To czwarta część serii o samodzielności, samopoczuciu i przewidywaniu…
Dlaczego w niektórych sytuacjach reaguję natychmiast — zanim zdążę to przemyśleć? W trzeciej części serii o samodzielności i przewidywaniu rzeczywistości zatrzymuję się nad automatyzmem reakcji. Czy to ja decyduję, czy reaguje mój wyuczony wzorzec? I czy można zobaczyć ten moment, zanim stanie się działaniem?
Samodzielność nie zaczyna się od działania.Zaczyna się od sposobu widzenia. W tym odcinku zastanawiam się, czy naprawdę reaguję na to, co się dzieje, czy raczej na to, co mam w głowie na temat tego, co się dzieje. Poruszamy się po mapach świata tworzonych przez nasz umysł. I dopóki coś się zgadza – nie zauważamy, że to tylko mapa. Problem pojawia się wtedy, gdy rzeczywistość przestaje pasować do…
Czym w ogóle jest władza wewnętrzna i dlaczego tak często oddajemy ją innym – okolicznościom, emocjom, codzienności? W tym krótkim, osobistym odcinku zaczynam przyglądać się temu, po co interesować się sobą i czy ma to jakikolwiek sens poza modą na „rozwój”. To nie jest instrukcja – raczej zaproszenie do spokojnej refleksji.
Masz siebie na własność, uporządkuj ją panuj nad nią. Twórz okoliczności i sytuacje, bo one ciebie będą tworzyć. Najlepiej zaczynać od zera i zawsze dokończyć zaplanowany etap w celu zdecydowania co dalej. Narzuć na siebie obowiązki a nie odwrotnie, przecież to ty tym rządzisz. Naistotnieszą sprawą jest wiedzić co robić i robić to. Masz siebie na własność - wykorzystaj ją !!! link do wersji…
