Ik ben in mijn carrière twee keer van baan veranderd, beide keren terwijl we een kind verwachtten. Op dat moment realiseerde ik me dat niet, maar zo’n aankomende, levensveranderende gebeurtenis was beide keren een reden om te reflecteren op mijn huidige (werk)leven. Ik ben eigenlijk helemaal geen risicovol persoon, maar toch heb ik twee keer op een van de meest kwetsbare momenten in mijn (ons) leven een sprong in het diepe gewaagd. Alsof de sprong naar het aankomende vaderschap nog niet diep genoeg was. Ik gaf de veiligheid en zekerheid van een vast contract op, terwijl ik op dat moment geen idee had hoe mijn leven er drie maanden later uit zou zien. Toch is het me beide keren gelukt om (vrijwel probleemloos) naar de overkant van de oever te zwemmen, en het gras bleek daar daadwerkelijk groener.
Momenteel sta ik weer op een soortgelijk kruispunt, al sta ik dit keer niet op het punt opnieuw vader te worden. Het is iets totaal anders, iets nieuws. Hoewel de keuze weloverwogen is, weet ik niet zeker of het mij echt past. Maar dankzij mijn eerdere ervaringen heb ik het zelfvertrouwen om opnieuw in het diepe te springen en veilig de overkant te halen. Dus ik ga het doen, hoe ijskoud het water ook is.
Comments
Nothing yet. Say the first thing.
Sign in to join the conversation.