Davis Diaries 14

In deze nieuwsbrief een klein verslag met tips van drie weken toeren met aan Amerikaanse camper door de Pacific Northwest. Incl tips, want ook al is het voor velen nu not done om naar Amerika te reizen, wat ik begrijp, maar wie weet verandert dat in de toekomst weer. Ik kan het in ieder geval van harte aanraden aan iedereen die houdt van vrijheid, eindeloze natuur en aardige mensen.

De voorbereidingen voor deze trip had ik aan me voorbij laten gaan. Te druk met mijn bedrijf dat wat uit zijn/haar voegen knalde qua schrijfgroepen en -begeleidingen, en ik ben sowieso geen planner. Wel fan van campertrips want camperen = vrijheid. Man is wel van het plannen en van de ambitie, en hij stippelde een route uit van Californië naar Oregon, Washington, met de boot naar Vancouver Island en naar Vancouver, Montana, Wyoming, Utah, Nevada en terug naar Californie. Ruim 4000 miles (6700 km), zo’n 15 overnachtingsplekken, heel veel hikes, heel veel natuur,

We kozen dit deel van Amerika omdat we al best wat hebben gezien in Californië en al eerder Arizona (Grand Canyon en Death Valley) bezochten. Dit stuk was bovendien beter te doen qua temperatuur in juli. Het was ook een Amerika-afscheidstrip, ik wilde graag met z’n allen dit jaar Californie afsluiten, en dus huurden we ondanks twijfels van de oudste een groter formaat camper (30 feet = 9 meter). Zo paste hij er met zijn 1.98 ook in, net als de hond. Toen we ‘m ophaalde in San Francisco schrokken we even van de omvang, dit was wel echt een serieus Amerikaans bakbeest, dat ook nog airco bleek te hebben, een koelkast en vriezer, magnetron, wc en douche. Toe maar, na jaren kamperen in de bloedhitte kamperen in tenten en toeren in klein Volkswagenbusjes was dit wel even wat anders.

Helaas besloot diezelfde oudste dat het ook in dit formaat nog te intens was voor hem, en hij liever met de hond thuisbleef. Het stemde me verdrietig, maar ik snapte het ook. Hij maakt zich los, neemt afstand, is klaar voor een leven zonder ons. Dat wil overigens niet zeggen dat dit voor mij ook geldt..

Op zondagochtend zwaaide hij ons uit, en reden wij richting Portland, Oregon. Hieronder lees je mijn camperlessen, en de hoogte- en dieptepunten. Wie weet heb je er wat aan voor als naar Amerika op vakantie gaan weer iets is wat je hardop durft te zeggen.

• Campers slurpen benzine, houd daar rekening mee in je budgetberekening. Deze reed maar liefst 1 op 4, en ging natuurlijk ook een stuk langzamer dan we wilden. Ook het technische verhaal met grijs en zwart water, wc, hendels en knoppen vraagt meer aandacht dan de uitleg van vijf minuten bij het afhalen. We hadden in het begin een dagtaak aan alles begrijpen, en werden ‘s nachts wakker van vreemde piepjes die lieten weten dat er gas lekte, wat gelukkig niet zo was.

• Denk je dat je een grote camper hebt gehuurd? In Amerika is een touringcar met een jeep erachter een normaal kampeermiddel. Geen schaamte dus hier, stiekem een van de fijne dingen van Amerika vind ik, no judgement. Ik ontdekte ook dat een RV-Resort een sfeerloze betonnen camping is waar al die touringcars plus mega caravans plus pickups bij elkaar staan. De naam resort heeft waarschijnlijk te maken met de prijs (al snel 100 dollar per nacht) en omdat er vaak een zwembad is. Verder liggen ze vaak aan de highway en soms onder een landingsbaan ;-) Ze zijn wel prima last minute te reserveren, bijvoorbeeld via de app Campspot. Wil je meer landelijk gelegen, kleine campings zonder voorzieningen? Gebruik dan de app Hippcamp.

  

• De Wallmart parkeerplaats is een prima en hele normale lunchplek (van de Wallmart zelf krijg ik wel een error, zo enorm..) en ik weet uit betrouwbare bron dat je er ook gratis mag overnachten, alleen even checken bij de storemanager.

• Ga ja naar National Parks dan heb je vaak een parkeerprobleem met een grote camper. Kom op tijd, en check in het visitorcenter waar je kan parkeren/omhoog kan rijden. Neem ook voldoende tijd om het uit te zoeken, wij hadden vaak tijdgebrek. Zo hebben we amper iets gezien van het mooie Olympic National Park omdat we niet op de gewenste plek konden komen en er geen overnachting hadden. Bezoek je meer dan een park, koop dan een National Park Pass, wij hadden de goedkopere (80 dollar per jaar) omdat we hier wonen, maar ook vanuit het buitenland (250 dollar) heb je de investering er snel uit. Yellowstone kost bijvoorbeeld 100 dollar aan entree. Hier vind je meer info. Oh en ben je een sucker voor merch dan ga je failliet in de NP-winkels, shirts, truien, stickers, waterflessen, tassen, magneten, bekers, laat geld verdienen maar over aan Amerikanen..

• Op de meeste campingplekken is een korf waar je een vuurtje mag maken en je kan overal hout kopen, vond ik een openbaring. Maar een vuur brandend houden zonder uitgerookt te worden bleek niet vanzelfsprekend. Ook presteerde ik het om vele marshmallows te laten verkolen.

• Ga niet met je camper de stad in. Einde mededeling. Of nee, nog een tip: koop je eigen risico af.

• Amerika is zoveel meer dan Californië met haar fancy steden, progressieve politiek en mooie natuur. Staten als Washington, Montana, Utah en Wyoming zijn dunbevolkt en immens groot. Ter vergelijking, Montana is negen keer zo groot als Nederland en er wonen 1.1 miljoen mensen, Wyoming is zes keer zo groot met 600.000 inwoners. Mensen wonen vaak meer dan een uur van de bewoonde wereld af, drie uur op een dag reizen naar school is er vrij normaal en koeien lopen er los, er zijn geen weilanden met hekken. Daar doorheen rijden gaf me sowieso nog een andere kijk op Amerika, zo afgelegen in de natuur leven, tussen de beren, herten, coyotes, heeft natuurlijk ook invloed op je karakter, stemgedrag, je ideeën over klimaat. Wat me ook duidelijk werd, ze willen niet eens per se Trump, maar vooral geen enkele bemoeienis of regels. Het is de moeite waard om ook deze staten te bezoeken als je meer van dit land wil begrijpen.

  

• Stop onderweg bij lokale diners waar je dingen met gravy kan bestellen, de serveersters met potten koffie rondlopen, de man Daddy noemen, en jou honey.

  

• Wil je in een National Park overnachten maar is er geen plek meer? Zet het belletje op de National Park website aan dan krijg je een bericht als er een plek vrijkomt. Zo vonden wij alsnog een plek in Glacier NP. Deze campsites kosten maar 30 dollar per nacht, zonder faciliteiten, behalve wc’s die overal ook schoon zijn trouwens - er zitten ook voordelen aan de hygiene obsessie van de gemiddelde Amerikaan. Met een camper heb je weinig nodig, volgende keer zou ik wel powerbanks meenemen. En misschien toch ook Starlink van Musk aanschaffen, ben geen fan van de man, maar dagen zonder enige vorm van internet vond ik net wat te.

• Amerikanen zijn obsessed met beren. Iedereen loopt met bearspray rond, wat je ook kan huren in automaten. Ik vond het wat overdreven al snap ik dat het gevaarlijk is er een tegen te komen. Over het algemeen gaan beren mensen uit de weg, maar menselijk eten vinden ze wel heerlijk, beter dan de mieren en bessen waar ze het anders mee moeten doen. Mensen laten helaas overal afval slingeren en dit zorgt ervoor dat beren te dichtbij komen en afgeschoten worden. De rangers werden er wanhopig van.

  

• Gratis overnachten mag vrijwel overal in Amerika, alleen niet in de National Parks. Zonder camper kun je makkelijk offroad (zijn apps voor), met kun je bijvoorbeeld in het National Forrest staan. Daar geldt wie het eerst komt wie het eerst maalt, vertrek je dan is je plek weg. Er zijn geen faciliteiten behalve een ‘droogtoilet’ dat je met iedereen deelt (en dat zijn soms wel meer dan 30 mensen..) Er staan zowel megacampers als personenautos en tentjes. Kampeer je off the grid dan kun je vaak op een RV-site tegen betaling van zo’n 5 dollar douchen en de was doen. Dat laatste is sowieso leuk in Amerika, ouderwets muntjes in de machine gooien en met een boekje wachten tot ‘ie klaar is.

• We denken dat Amerika een land is van schietpartijen maar het is ontzettend veilig, en enorm bereisbaar. Iedereen wil je helpen, heeft tips, denkt mee. Ook nu hebben we niet een onaardig persoon ontmoet. Bij het inleveren van de camper spraken we een Nederlandse vrouw die in haar eentje met een jeep met daktent rond had getrokken en in de wildernis overnachtte. Ze had zich nooit ergens onveilig gevoeld.

• Voor vegetariërs is het wel een lastig land, zeker buiten de grotere steden, mijn dochter was vaak veroordeeld tot een grilled cheese of friet. En het is echt heel duur.. Soms is er ook uren geen tankstation of supermarkt, en met een camper ga je niet makkelijk weer weg. Dus neem witte bonen en tomaten mee, het is all you need ;-))

• Veel in de ongerepte natuur zijn betekent veel muggen, veel sterren, geen internet dus, en veel lezen. Mijn drie tips: ‘De namen’ van Florence Knapp, ‘Four Winds’ van Kirstin Hannah en ‘De Kreeftenvrouwen’ van Beatrix Gerstberger.

  
  Tot slot nog wat tegenvallers:
  -Portland, een confrontatie met de trieste kant van Amerika, veel daklozen, ontheemden en drugsgebruikers die de stad een sombere vibe gave. Wel was er een coole boekhandel en het is er duidelijk zeer progressief en anti-Trump.
  -Vancouver Island. De hoofdstad Victoria is mooi en sfeervol, maar het was voor ons te groot met lange afstanden. We gingen erheen voor walvissen en orca’s, walvissen hadden we al vaker gezien dit jaar, maar hier was de kans 97% en het is zo magisch. Ik boekte een duurdere excursie, met een marinebioloog, op een platboot zodat je het nog beter ziet, maar na vier uur keerden we terug in de haven zonder ook maar een dier te hebben gezien.

  -Lake Louise en sowieso Banff in Canada, heel strak geregeld met een duur bussysteem en lange reserveringen (tip, ga lopen vanaf Lake Louise village, 10 km totaal), Canada is sowieso meer gereguleerd, wildkamperen mag er nergens bijvoorbeeld. Canadezen zijn overigens ook heel aardig (wel gereserveerder dan Amerikanen), het is er goedkoper, minder gehaast, schoner en het eten beter. We kwamen er trouwens veel Nederlanders tegen, populaire vakantiebestemming dit jaar!

  -Salt Lake City. We hadden te weinig tijd dus alleen downtown bezocht, maar dat was heet en een soort fata morgana met een semi overdekt winkelscentrum met fonteinen en airco en een mormoons tempelplein.

  

  En de hoogtepunten:

  -Mount Rainier in Washington, we waren er te kort en het vraagt wat voorbereiding om daar mooie tochten te maken, maar wat we zagen was spectaculair mooi.

  

  -Glacier NP, zoveel sneeuw nog in juli, glibbberen en glijden, berggeiten, kraakheldere turquoise meren, waanzinnige uitzichten. Magisch mooi.

  

  -Grand Tetons, vlakbij Yellowstone. Het landschap in Yellowstone is uniek, kleurrijk, geijzers, enorme meren, maar het ook Amerikaans toeristisch, gericht op gemak, foto’s maken en door. Ook zijn er veel gevaarlijke taferelen als er dieren te zien zijn. De Tetons is kleiner en de bergen, tsja, het is toch wel mijn favoriete landschap (met de zee.)

Hierna nog een nieuwsbrief vanuit de VS met wat dit jaar mij leerde en bracht. Daarna schrijf ik vanuit Nederland, over daar weer wennen, over wat ik daar meemaak persoonlijk en als ondernemer en schrijver, met schrijf- en uitgeeftips en ander leuks. Fijn als je me blijft of gaat volgen!

Leave a comment