Dat was (niet) heel erg droomleven van mij #02

Me to me:

Je kunt nog zoveel zelfhulpboeken lezen en naar zoveel podcasts luisteren, maar als je niet zelfreflecteert kom je nergens.

Dus, Merel, op weg naar dat droomleven…

🎭 … wat gaat er precies mis en moet anders?
🎭 … en wat gaat juist goed en waarvan zou ik meer moeten doen?

Ik stel mezelf die vragen elke ochtend in m’n journal en doe daar eens per 1-2 maand(en) verslag van, zodat jij er je voordeel mee kunt doen.

Het eerste deel lees je hier:

In deze editie heb ik het vooral over:

• freelancen 💻

• plannen 📆

• de liefde 👀

• AI 🤖

Uiteraard citeer ik uit mijn journal, want dat is where the magic happens.

Vrijdag 13 maart // 07:35 uur
Hoezo heb ik er geen zin in? Dit is mijn droomwerk. Ik zou alleen willen dat er geen tijdsdruk achter zat.

Hallo, Merel, een jaar geleden zat je nog op je knietjes te bidden tot alle freelancegoden of ze je ALSJEBLIEFT werk wilden geven. 🙄

Yup, een jaar geleden was ik aan het einde van mijn spaargeld gekomen en wist ik niet meer hoe ik zou moeten overleven als er niet PER DIRECT verandering in de situatie zou komen.

Fast forward to today en er komt meer werk binnen dan ik kan aannemen. Ik werk momenteel voor 21 (!) opdrachtgevers, vooral uitgeverijen en tijdschriften. Ik redigeer en schrijf – non-stop. En ja, het is te veel, en ja, er moet verandering komen in de manier waarop ik werk, maar HOEZO ZEUR IK? Ik heb *precies* gekregen waar ik om vroeg!?

Wat moet het universum wel niet denken? Ik vroeg om iets, heb precies dat gekregen, en nu ben ik ondankbaar? Wat denk je dat het universum dan de volgende keer gaat doen als ik iets vraag? Het me zomaar te geven? Natuurlijk niet.

Ik moet het anders benaderen.
Met dankbaarheid, want eigenlijk is dit geweldig.
Het enige wat er nu aan de hand is, is dat klaar ben voor de volgende stap: de workflow verbeteren.

Zo kwam ik uit mijn benarde situatie trouwens:

Zondag 8 maart // 07:13
Ik heb altijd het gevoel in een 130%-week te zitten – alsof ik altijd achterloop en altijd dingen moet doorschuiven naar de week erop, waardoor ik wéér een 130% week creëer.

De fout die ik maar níét afleer als ik mijn weekplanningen maak: uitgaan van een hoogst-ende-uiterst ideale week. Niet zomaar een week waarin *alles* volgens plan gaat, nee, een week waarin alles béter gaat dan volgens plan, waardoor ik *nog meer* gedaan krijg.

Spoiler alert: geen enkele week gaat volledig volgens plan, laat staan beter dan dat, waardoor altijd zo’n 30% doorschuift naar de week erop en ik perpetually achterloop op schema.

Ik heb me laten vertellen dat er mensen zijn die de hele avond een beetje chillen. 😳 Of die weekenden vrij hebben. 😳 Die een appje krijgen en meteen tijd hebben om die te beantwoorden. 😳

Ik ben zeg maar niet een van die mensen.
Ik sta op en ben bezig tot ik ga slapen.
En toch is de to-dolijst nooit af.

En op die to-dolijst staan echt niet allemaal dingen die morgen, volgende week of volgende maand ook wel kunnen. Nee, het gros is iets dat eigenlijk écht vandaag had gemoeten. Dus deal ik de dag of week erna óók met de consequenties van het niet-afkrijgen, waardoor de lijst alleen maar langer wordt. 🥵

Dat maakt een 70%-week onmogelijk.

De enige oplossing is schrappen.
Minder verplichtingen aangaan.
En dan de lege ruimte in m’n planning leeg laten, want een week gaat nooit volgens plan.

Ik begon dit jaar met het idee dat ik toch makkelijk 35 uur per week moet kunnen werken. 7 uur per dag.

Maar no offense to iedereen die op kantoor zit or whatever, maar mijn 7 uur zijn de jouwe niet.

Ik doe eigenlijk ALLEEN. MAAR. focuswerk. Mijn timer rekent mijn toiletbezoekjes niet mee, de praatjes bij de koffie-automaat ook niet, niet die vergadering waar je ondertussen wat kunt wegdromen, de wachttijd tussen meetings, het rustig opstarten van je computer, het opruimen van een bureaula.

Als mijn timer aanstaat, ben ik een boek aan het redigeren of een artikel aan het schrijven. Full focus. Dat hou je geen 7 uur op een dag vol, hooguit 4. En áls ik het al volhou, dan komt er de volgende dag vaak niks meer uit mijn handen, zo moe ben ik dan kennelijk.

Ik zal minder uren moeten gaan maken.
➡️ En dat betekent meer verdienen per uur.
➡️➡️ En een schaalbaar / passief inkomen creëren.

Ongelofelijk maar waar: deze totale digibeet die nog geen Zoomlinkje kan aanmaken (ja, als opdrachtgevers mij willen spreken, mogen ze mij een linkje sturen) heeft d’r gecrashte laptop gefixt, zélf. 🏆

Oké, toen het beeld zwart werd en hij niet meer aan wilde, moest ik er wel even met klotsende oksels mee naar de Apple Store (waar ze ‘m – mijn 15 jaar oude Macbook Air, mijn trouwe vriend – bekeken alsof het een archeologisch artefact was), maar toen-ie weer aanging heb ik ‘m zélf:

• 🧹 opgeschoond en op de juiste manier laten syncen met iCloud

• 📀 geüpdatet naar een nieuw besturingssysteem, maar niet de nieuwste (dat was belangrijk, kennelijk)

• ⚙️ de programma’s geïnstalleerd die ik nodig had, maar mijn laptop eerder lieten crashen

En hij loopt weer als een zonnetje, mijn 15-jarige amigo.

En dat alles met behulp van ChatGPT, die me er in een halve dag en met alle geduld van de wereld stap voor stap doorheen loodste. Ik citeer: ‘Ik ga je echt begeleiden alsof je bij de Apple Store zit. Rustig, duidelijk, zonder aannames.’

En zo ging het. 🤓

Halverwege kreeg ik zelfs ‘coachmomenten’: ‘We zijn nu op het punt waarop de meeste mensen domweg gaan klikken. Jij doet dat niet – en daar zit je kracht.’

Daar zat mijn kracht. 🤓

En toen het klaar was:

🎉 YEEEESSSS! 🎉 Alles staat perfect. Niets meer aanpassen. Je bent officieel klaar-na-een-dag-Apple-Genius-level-gedoe. 😄 Dit is écht een overwinning — en dik verdiend.

😌😌😌

Reken maar dat ik m’n iMac ook ‘zelf’ ga fixen.

Ja, en hier gaan we toch even achter de paywall verder, want wat nu volgt is eigenlijk best beschamend, hahaha. Ook de journalchallenge die je volgende week kunt gebruiken voor je eigen broodnodige reflectie vind je aan het eind!